سربازان اتیوپی سلاح های سنگین انبوه در نزدیکی مرز اریتره در میان ترس از جنگ

بر اساس آخرین گزارش‌های نظارتی در روز چهارشنبه، نیروهای دولتی اتیوپی پس از پیشروی در شمال تیگری، تانک‌ها و سلاح‌های سنگین را به سمت مرز اریتره مستقر کرده‌اند.

پروژه داده‌های مکان و رویداد درگیری‌های مسلحانه (ACLED)، یک سازمان مستقل که درگیری‌های مسلحانه را در سرتاسر جهان نظارت می‌کند، گفت که این اقدام این نگرانی را ایجاد کرده است که درگیری‌های مجدد ممکن است به رویارویی بین کشورهای همسایه تبدیل شود.

به گفته ACLED، با اشاره به دو شهر استراتژیک کلیدی در مرز اریتره، «شاهدان عینی کاروان قابل توجهی از تانک ها و تسلیحات سنگین را مشاهده کردند که از آدیگرات به سمت فاتسی و زلامبسا پیشروی می کردند.

ACLED گزارش داد که این جنبش از شب دوشنبه آغاز شد و روز سه شنبه به دنبال تصرف شهرها توسط نیروهای اتیوپی و جنگجویان نیروی صلح تیگری (TPF) متحد شد.

اریتره اتهامات اتیوپی در مورد تهاجم نظامی را رد کرده است و یمن گبرمسکل، وزیر اطلاعات، آدیس آبابا را به دنبال کردن "جنگ تجاوزکارانه بی دلیل" متهم کرد.

دولت اریتره همچنین خواستار مداخله بین‌المللی شده است و عثمان صالح، وزیر امور خارجه، از شورای امنیت سازمان ملل خواسته است که «اقدامات بازدارنده لازم را بر اساس فصل هفتم منشور سازمان ملل علیه آن اتخاذ کند».

پروژه تهدیدهای حیاتی، یک سازمان تحقیقات امنیتی مستقر در ایالات متحده، در ارزیابی روز سه شنبه خود گفت که نیروهای اتیوپی تقریبا 37 کیلومتر (23 مایل) به سمت شمال از آدیگرات تا زالمبسا بدون مواجهه با مقاومت قابل توجهی پیشروی کرده اند.

این گزارش همچنین گزارش داد که نیروهای اریتره مواضع دفاعی خود را در شمال Zalambessa ایجاد کرده اند، با استناد به نظارت نظامی منبع باز، اگرچه میزان استقرار اریتره به طور مستقل قابل تایید نیست.

ACLED گفت که نیروهای اریتره که قبلا در امتداد کریدور Zalambessa-Fatsi مستقر بودند، روز دوشنبه از مرز عقب نشینی کردند، در حالی که جنگجویان رقیب Tigrayan به سمت Debre Damo و Irob عقب نشینی کردند.

این عقب‌نشینی نشان نمی‌دهد که تمام نیروهای اریتره خاک اتیوپی را ترک کرده‌اند و وضعیت در سایر بخش‌های مرز نامشخص است.

این پیشروی‌های نظامی بخشی از یک ضد حمله اتیوپی علیه نیروهای مرتبط با جبهه آزادی‌بخش خلق تیگری (TPLF) است که کارزار مجدد آن شمال اتیوپی را بی‌ثبات کرده است.

TPF با دولت فدرال اتیوپی همسو است، در حالی که نیروهای دفاعی رقیب Tigray با TPLF مرتبط هستند.

جنگ اخیر همچنین اتیوپی و اریتره را وارد یک رویارویی دیپلماتیک خصمانه فزاینده کرده است.

اتیوپی اریتره را به اعزام نیرو به تیگری و حمایت از گروه های مخالف مسلح متهم می کند، اتهاماتی که اسمارا آن را رد می کند.

گیدیون تیموتئوس، وزیر امور خارجه اتیوپی در نامه ای به شورای امنیت سازمان ملل هشدار داد که کشورش "گزینه ای جز دفاع از خود در برابر اریتره" ندارد.

اریتره با متهم کردن اتیوپی به تهدید حاکمیت خود و تلاش برای توجیه اقدام نظامی علیه قلمرو خود پاسخ داد.

این مناقشه با تقاضای دیرینه اتیوپی برای دسترسی به دریای سرخ پیچیده تر شده است، که اریتره آن را تهدیدی بالقوه برای تمامیت ارضی خود، به ویژه در مورد بندر استراتژیک عساب می داند.

اتیوپی که از زمان استقلال اریتره در سال 1993 محصور در خشکی است، بارها دسترسی دریایی را برای توسعه اقتصادی خود ضروری توصیف کرده است.

این دو کشور از سال 1998 تا 2000 قبل از بازگرداندن روابط دیپلماتیک در سال 2018 با یکدیگر جنگ مرزی داشتند. نیروهای اریتره بعدا در طول جنگ تیگری 2020-2022 از دولت فدرال اتیوپی حمایت کردند، اما روابط پس از توافق صلح پرتوریا بدتر شد.

تقویت مجدد نظامی این توافق را تهدید می کند و نگرانی هایی را ایجاد می کند که نبرد در داخل اتیوپی ممکن است در سراسر مرز گسترش یابد.