سربی، کهنه، دلسرد کننده - سلتیک و اونیل از اینجا به کجا می روند؟

برای طرفداران سلتیک ممکن است به نظر بی احترامی باشد که به توانایی مارتین اونیل برای عبور دادن آنها از هر آنچه که در حال حاضر در حال گذراندن آن هستند - رکود یا چیزی عمیق تر - بی احترامی باشد، اما حفظ ایمان مطمئنا در حال آزمایش شدن است.

پس از گلزنی آنها در ایبروکس در روز یکشنبه، پاسخ سلتیک مقابل فرنسواروش یک شکست سنگین دیگر و سه گل خورده دیگر بود.

چیزهای غافلگیرتر در خط هافبک، دفاع شل بیشتر، منفی بودن بیشتر و عدم دقت در توپ، عدم درک کامل از اصول اولیه پاس و حرکت، شدت کافی، نداشتن میزان کار کافی، کافی نیست هر چیزی که برای دادن فرصت به خود نیاز دارید.

در برخی مواقع، زمانی که در امتداد 3-1 به سمت فرنکواروس پیچید، سلتیک سعی کرد نوعی گالوپ را انجام دهد، اما تلاش آنها از راه دور بود، تلاش های امیدوارانه به جای چیزی که مبتنی بر انسجام، پرس و سرعت باشد.

سلتیک در بهترین حالت خود - در بهترین روزهای تحت هدایت آنگه پستکوگلو - همه چیز در مورد پرخاشگری و نبوغ، در مورد پویایی و ریسک پذیری، در مورد سرعت و باور و کشیدن مدافعان به جایی بود که نمی خواستند باشند.

سلتیک شکننده در افتتاحیه لیگ اروپا توسط فرنسواروش شکست خورد

سلتیک "کمی شکسته" است - اما آیا تغییر شکل ارزش ریسک کردن دارد؟

واکنش، تحلیل و نظر خود را در مورد شکست سلتیک بگویید

اوضاع می تواند به سرعت در فوتبال اسکاتلند تغییر کند.

اجرای دومین نمایش این فصل اولد فرم در روز یکشنبه هنوز کار سختی است، تا حدی به این دلیل که در سلتیک پارک است و همچنین به این دلیل که مطمئنا باید نوعی واکنش از سوی تیم اونیل به سرنوشت رقت انگیز آنها در آخر هفته گذشته در آیبروکس وجود داشته باشد.

با این حال، طرفداران آنها نگران خواهند بود. پنج گل در برابر LASK تسلیم شد، یک تجربه ناامید کننده در Ibrox - و اکنون این.

در لحظاتی در روز پنجشنبه، برخی از فوتبال آنها یادآور روزهای تاریک تر بود - ناکامی های کلوژ و کپنهاگ در سال های 2019 و 2020، زمانی که بایو و بولینگولی در ساختمان بودند. اسپارتا پراگ در سال 2020، زمانی که کلیمالا و آجتی، دافی و لاکسالت در تیم حضور داشتند.

همه چیز خیلی لژیا ورشو بود، خیلی سالزبورگ، خیلی ماریبور. سطح انرژی پایین بود، صدای بوق بلند بود و احساس طرفی بدون پاسخ غیر قابل چشم پوشی بود.

پس از آن، اونیل در مورد ناامیدی، شکست و آسیب روانی صحبت کرد، این که چگونه لحظات بدی مانند این به شدت به شما ضربه می زند و عزم شما را آزمایش می کند. او قول داده بود که "خودمان را جمع کنیم" برای رنجرز در روز یکشنبه، اما لحنش صاف و یک لمس خسته بود.

او برخی از راه‌هایی را بیان کرد که سلتیک در شب کمبود داشت، اما با روحیه مردی که پاسخ‌هایی داشت صحبت نکرد. نظرات او پس از بازی از بسیاری جهات منعکس کننده عملکرد تیمش بود - سربی، کهنه، مأیوس کننده.

اونیل در طول سال‌ها مشکلات زیادی را برطرف کرده است، نه تنها در اولین دوره جام‌های غنی خود، بلکه در بازگشت به هرج و مرج فصل گذشته. او نظم و اعتماد به نفس را بازگرداند، دو چیز که از بین رفته است.

نیروی شخصیت او به سلتیک مبارزه کرد. تماشای آنها همیشه زیبا نبودند، اما شکست دادن آنها بسیار سخت بود. هیچ کس آن را در اجرای عنوان موفق نشد.

این نوع هرگز نگو - بمیر فقط شبیه دیروز به نظر می رسد، اما از جهات دیگر مانند زمان بسیار زیادی پیش می آید.

آنها شروع خوبی مقابل فرنسواروس داشتند، سپس یک گل نرم دریافت کردند. آنها با کمی کیفیت به آن بازگشتند، اما سپس دوباره به راه های مخرب رفتند. پاس های امن، غیرت اندک، فقط اندکی آتش و احساسات.

گلی که آنها درست قبل از تعطیلات دریافت کردند، از آن دسته گل هایی بود که تیم های ضعیف می دادند. تردید در مرحله اول برای مبارزه برای توپ شل، ضعف در مرحله دوم هنگام تلاش برای جلوگیری از ارسال و سپس به هم ریختگی دفاعی و سردرگمی در پایان.

سلتیک در نیمه اول 62.5 درصد مالکیت توپ را در اختیار داشت اما 2-1 عقب افتاد. کامیلو دوران که از وسط و جلوتر از کاسپر هوگ بازی می کرد، 8 لمس توپ داشت.

دوران در موقعیت مطلوب خود قرار داشت اما پیشنهاد چندانی نداشت. بازیکنی که همین چند هفته پیش در گلاسکو چنین شور و اشتیاق و عشق به زندگی جدید خود را نشان داد، سایه ای از خود به نظر می رسد.

هوگ با گل‌هایی که در برابر من سیتی (دو نفر)، اتلتیکو مادرید، اینترمیلان، اسپورتینگ، پورتو، یاگیلونیا و المپیاکوس (سه گل) برای بودو گلیمت به ثمر رساند، با اولین لمس ضعیف و بدون هیچ شانسی برای تغذیه، تبدیل به یک مهاجم وسط بداخلاق شده است.

او اکنون تنها در یکی از هشت بازی خود به عنوان بازیکن سلتیک موفق به گلزنی شده است. اونیل تاکنون نتوانسته بهترین نتیجه را از بازیکنی که باشگاه برایش 11 میلیون پوند پرداخت کرده است به دست آورد.

کالوم مک گرگور، توتم بزرگ، کمی گمشده به نظر می رسد. اونیل تمام هوس های دنیا را برای دستگیری این موضوع دارد، اما باید این کار را سریع انجام دهد. باید گفت، او آنقدرها قانع کننده به نظر نمی رسد یا به نظر نمی رسد.

همانطور که اوضاع برای سلتیک پیش می‌رود، تقریبا می‌توانستید یک گل را برای دانیل ارزانی، بازیکن سابق آن‌ها که در تاری از هیچ آمد و شد تضمین کنید.

برای اضافه کردن نمک، این یک ضربه باشکوه پس از یک ضد حمله بود که سلتیک را به شرم آورترین شکل نشان داد. نظم بیشتری در پلیس کیستون وجود داشت.

ارزانی در چند هکتار از فضا در سمت چپ ظاهر شد، کولبی دونوان بیش از حد متعهد به حمله شده بود و اکنون در تلاشی بی‌رحمانه برای بهبودی، شکمش را شکسته بود. ارزانی حوصله و دقت داشت. او ضربه اش را به گوشه بالا زد. آسان.

اونیل در روزهای آینده به مقداری راه حل نیاز دارد. فوتبال عجیب است. او ممکن است آنها را پیدا کند، اما تیم او فاقد ایده، اعتقاد، خونسردی، وزن فیزیکی و روانی، خلاقیت، بی رحمی و شکم برای مبارزه است.

به نظر می رسد که خود مدیر هیچ الهامی ندارد. او از موقعیت‌های چالش برانگیز در گذشته فوتبال خود برگشته است و شما تقریبا با او هماهنگ می‌شوید که دوباره این کار را انجام دهد، اما در اینجا چیزهای زیادی برای اصلاح وجود دارد.

مک گرگور می گوید که تیم در حال حاضر کمی شکسته است. رنجرها ممکن است لب های خود را با چشم انداز روبرو شدن با یک حیوان زخمی لیس بزنند. مراقب واکنش های متقابل و همه اینها باشید، اما آنها فرصت دارند ضربه دیگری وارد کنند.

یکشنبه چیزهای زیادی در مورد نحوه کار بین غول های گلاسکو به ما خواهد گفت.