سرطان نادر بین دوقلوها در رحم گسترش می یابد

سرطان ممکن است از طریق گردش خون مشترک دوقلوها گسترش یافته باشد

دوقلوهایی که اندکی پس از تولد به طرز غم انگیزی در اثر همان سرطان نادر جان باختند، به دانشمندان کمک کردند تا بفهمند چگونه این بیماری می تواند از یکی به دیگری در رحم سرایت کند. تجزیه و تحلیل آنها از DNA دوقلوها همچنین منجر به تجدید نظر اساسی در مورد چگونگی جدا شدن دوقلوهای همسان پس از لقاح شده است.

سام بهجتی در مؤسسه ولکام سانگر در کمبریج بریتانیا می‌گوید: «اتفاق فوق‌العاده وحشتناکی است، اما مادرشان کاملا واضح بود که ما باید چیزی از آن یاد بگیریم و این هدیه شگفت‌انگیز را به علم داده است». «به این معناست که ما توانسته‌ایم کمی پاسخ [به] اتفاقی که برای این نوزادان رخ داده است، ارائه دهیم، اما همچنین بینشی اساسی در مورد دوقلوزایی به دست آورده‌ایم.»

دوقلوها، آملیا و آمایا، در هفته 34 بارداری پس از اینکه در طی اسکن توده‌ای صورت یکی از آنها مشخص شد، با سزارین به دنیا آمدند. زمانی که آنها به دنیا آمدند، متوجه شدند که هر دوی آنها در مکان های مختلف به سرطان مبتلا هستند و بلافاصله پس از آن درگذشتند. بهجتی می گوید: «ابتلا به سرطان در نوزادی فوق العاده نادر است.

این منجر به این سوال شد که آیا سرطان در یکی از دوقلوها ایجاد شده و به دیگری گسترش یافته است یا به طور جداگانه توسعه یافته است، شاید به دلیل یک جهش ارثی مشترک که هر دو را مستعد ابتلا به این بیماری است.

برای بررسی، بهجتی و همکارانش توالی یابی کل ژنوم را روی 45 نمونه از سلول های جمع آوری شده از اندام، جفت و تومور دوقلوها در یک تجزیه و تحلیل پس از مرگ انجام دادند.

اگرچه دوقلوها با DNA یکسان شروع کردند، اما به دلیل انباشته شدن طبیعی جهش ها در طول زمان، پس از جدا شدن از هم، کمی متفاوت شد. این بدان معناست که محققان می توانند تفاوت بین سلول های خواهران را تشخیص دهند و زمان توسعه سرطان آنها را تخمین بزنند.

آنها دریافتند که ترکیب اشتباه دو ژن MN1 و ZNF341 در یکی از دوقلوها که در مطالعه به عنوان دوقلو A نامیده می شود، در اواخر سه ماهه اول، به دلایل نامعلومی رخ داده است. این بازآرایی ژنتیکی منجر به رشد تومور روی صورت او و همچنین تومورهایی در مغز، کبد و سایر اندام‌های او شد. تومورها به عنوان سارکوم بافت نرم، سرطان های نادری که می توانند پوست، اعصاب، عروق خونی، ماهیچه ها و چربی را تحت تاثیر قرار دهند، شناسایی شدند.

در اواخر سه ماهه دوم، سلول‌های تومور از دوقلو A به خواهرش گسترش یافت که به آن دوقلو B می‌گویند. این امر باعث شد که دوقلو B تومورهایی را روی پوست و مغزش ایجاد کند که از سلول‌های تومور A دوقلو تشکیل شده بود.

بهجتی می گوید سرطان احتمالا از طریق گردش خون مشترک دوقلوها گسترش می یابد. او می‌گوید: «وقتی جفت مشترک می‌شوید، ناگزیر در رگ‌های خونی مشترک هستید. او می گوید که به نظر می رسد تومور در دوقلو B فقط از یک سلول سرطانی از دوقلو A تشکیل شده باشد که از روی آن عبور کرده و سپس تکثیر شده است.

یکی از شگفت انگیزترین یافته ها این بود که چگونه دوقلوها در ابتدا پس از لقاح از هم جدا شدند. مدت‌ها تصور می‌شد که دوقلوهای همسان از جنینی می‌آیند که به دو نیم می‌شود، به این معنی که نیمی از سلول‌های جنین دوقلو A و نیمی دیگر به دوقلو B تبدیل می‌شوند.

در عوض، محققان کشف کردند که فقط یک سلول در جنین به دوقلو A تبدیل شد، در حالی که همه سلول‌های دیگر به دوقلوی B و کل جفت تبدیل شدند. بهجتی می‌گوید: «این عجیب است، زیرا شما فرض می‌کنید جفت حاوی ترکیبی از سلول‌های دوقلو A و B است. بهجتی می‌گوید: «اگر به جفت‌پژوهان مراجعه کنید و بگویید این بارداری است که یکی از دوقلوها تمام جفت را ساخته است، آنها می‌گویند: «اوه، جالب است».

او می‌گوید که این تیم اکنون مطالعه‌ای را برای بررسی سیستماتیک‌تر دوقلو‌سازی تنظیم می‌کند، زیرا سؤالاتی که این موضوع ایجاد می‌کند واقعا بسیار جذاب هستند.