سرمایه گذاری بعد از بازنشستگی

صندوق‌های بازنشستگی تایید شده (ARFs) حساب‌های بازنشستگی شخصی هستند که پس از بازنشستگی، صندوق بازنشستگی در آن سرمایه‌گذاری می‌شود. آنها انعطاف پذیری را در مورد نرخ کاهش سرمایه و چشم انداز رشد سرمایه گذاری ارائه می دهند. با این حال، از آنجایی که بازارها می توانند به همان اندازه کاهش یابند، به هیچ وجه سرمایه گذاری بدون ریسک نیستند.

لیندا اوفارل، مشاور ارشد مالی، ثروت خصوصی، در مارش ایرلند، می‌گوید: "صندوق بازنشستگی تایید شده به شما امکان می‌دهد پس‌اندازهای بازنشستگی خود را پس از بازنشستگی سرمایه‌گذاری کنید نه اینکه آنها را به درآمد تضمین شده تبدیل کنید. این صندوق معمولا توسط افرادی با حقوق بازنشستگی مشخص استفاده می‌شود."

«شما انتخاب می‌کنید که هر سال چگونه صندوق سرمایه‌گذاری شود و چه مقدار برداشت شود، مشروط به قوانین حداقل برداشت درآمد، که در حال حاضر بسته به سن و اندازه صندوق از 4 تا 6 درصد متغیر است. برداشت‌ها به عنوان درآمد مشمول مالیات می‌شوند، بنابراین سرعت برداشت اهمیت دارد. هر موجودی باقی‌مانده در صندوق معمولا به دارایی شما منتقل می‌شود، اگرچه ممکن است بسته به اینکه چه کسی مالیات دارد، مالیات اعمال شود.»

مزیت اصلی آنها انعطاف پذیری است. او خاطرنشان می کند: "فراتر از حداقل برداشت، شما می توانید تصمیم بگیرید که چه مقدار و چه زمانی، که می تواند به مطابقت درآمد با نیازهای هزینه در مراحل مختلف بازنشستگی کمک کند. ARF همچنین پتانسیل رشد سرمایه گذاری را ارائه می دهد زیرا صندوق سرمایه گذاری می شود. این می تواند به حمایت از درآمد در بازنشستگی طولانی تر و جبران تورم کمک کند." اما از آنجایی که ARF سرمایه گذاری شده باقی می ماند، ارزش آن می تواند کاهش یابد و همچنین افزایش یابد.

او توضیح می‌دهد: «اگر بازارها در دوران بازنشستگی زودهنگام سقوط کنند، در حالی که شما در حال جذب درآمد هستید، ممکن است سرمایه‌گذاری‌ها را با قیمت‌های پایین بفروشید تا هزینه‌های خود را تامین کنید، و در صورت بازگشت بازارها کمتر در صندوق باقی بمانید. این به عنوان ریسک توالی شناخته می‌شود.

عامل دوم طول عمر است – هم متعلق به صندوق و هم متعلق به خودتان. او خاطرنشان می کند: "اگر بیش از حد برداشت کنید، یا صندوق به اندازه کافی رشد نکند، پس انداز شما ممکن است به اندازه شما دوام نداشته باشد. خطر رفتاری نیز وجود دارد. طبیعی است که در طول رکود احساس اضطراب کنید، اما خروج از بازارها در لحظه نامناسب می تواند سقوط موقت را به ضرر دائمی تبدیل کند."

این ریسک‌ها معمولا از طریق تنوع مدیریت می‌شوند، و اطمینان حاصل می‌شود که شما یک ترکیب سرمایه‌گذاری متناسب با افق زمانی و تحمل ریسک خود دارید، مقداری پول نقد برای مخارج کوتاه‌مدت نگهداری می‌کنید و برداشت‌ها را به طور منظم بررسی می‌کنید.

جایگزین اصلی برای ARF سالیانه است، که در آن صندوق بازنشستگی برای خرید یک درآمد تضمین شده مادام العمر از یک بیمه گر استفاده می شود. درآمد به سن، سلامت و نرخ سالیانه در آن زمان بستگی دارد. ریسک سرمایه گذاری را حذف می کند، اما انعطاف پذیری و شانس رشد آینده را نیز حذف می کند.

اکثر تصمیمات بازنشستگی با مبلغ یکجا معاف از مالیات تا 25 درصد از وجوه با سقف 200000 یورو در طول عمر شروع می شود، قبل از تصمیم گیری در مورد اینکه با مانده چه کاری انجام دهید - ARF، سالیانه یا در برخی موارد، یک مبلغ نقدی مشمول مالیات.

او خاطرنشان می کند: "برخی از بازنشستگان گزینه ها را ترکیب می کنند، از حقوق بازنشستگی دولتی یا درآمد مستمری برای پایه ای مطمئن و از ARF برای انعطاف استفاده می کنند. در دوران بازنشستگی، تصمیم درست به ندرت برای همه یکسان است، به همین دلیل است که مشاوره مالی شخصی اهمیت دارد." قوانین بسیار خاصی اعمال می شود. "در حالی که ARF ها انعطاف قابل توجهی را ارائه می دهند، قوانین درآمد مستلزم حداقل توزیع سالانه برای اهداف مالیاتی در هر سال است. این بر اساس 4 درصد از صندوق هر سال از سن 61 سالگی، و 5 درصد از سن 71 سالگی است. برای دارایی های ARF بیش از 2 میلیون یورو، حداقل نرخ برداشت به 6 درصد افزایش می یابد.

کلر نولان، متخصص بازنشستگی در دیوی توضیح می دهد که مبالغ برداشت شده از ARF عموما مشمول مالیات بر درآمد، USC و در صورت لزوم PRSI است.

یک مزیت کلیدی ARF ممکن است پیامدهای میراث باشد. نولان توضیح می‌دهد: «در صورت مرگ، صندوق معمولا مالیات را به طور مؤثر به همسر یا شریک مدنی منتقل می‌کند.

"در مواردی که ARF به یک کودک 21 ساله یا بالاتر منتقل می شود، معمولا 30 درصد مالیات بر درآمد اعمال می شود، بدون اینکه در اکثر موارد هیچ گونه تعهدی برای مالیات بر ارث ایجاد نشود. در مواردی که کودکان زیر 21 سال هستند، قوانین عادی مالیات بر کسب سرمایه (CAT) اعمال می شود."

مانند هر محصول سرمایه گذاری، هنگام انتخاب یک ARF، مهم است که با آن راحت باشید.

"استراتژی سرمایه گذاری شما باید اهداف مالی، نیازهای درآمدی و تحمل ریسک شما را منعکس کند. در حالی که بازارها می توانند دوره هایی از نوسان را تجربه کنند، ARF ها عموما به عنوان سرمایه گذاری های بلندمدت در نظر گرفته می شوند. با توجه به تورم، نرخ بهره و رویدادهای ژئوپلیتیکی که اغلب بر سرفصل ها غالب هستند، واکنش به تحرکات بازار کوتاه مدت می تواند وسوسه انگیز باشد. با این حال، تاریخ نشان داده است که تمرکز شما بر روی تصمیم گیری های بلند مدت است. نولان می‌گوید، نتایج بهتری به همراه دارد.

مستمری ها هنوز هم جذابیت دارند، به ویژه به این دلیل که بدون توجه به شرایط بازار، درآمد تضمینی مادام العمر را فراهم می کنند.

اما برای بسیاری، انعطاف پذیری ARF کلیدی است.

راو ویتالداس، شریک و رهبر تضمین حقوق بازنشستگی در EY ایرلند می‌گوید: «برخلاف سالیانه، که درآمد ثابتی را پرداخت می‌کند، ARF به بازنشستگان اجازه می‌دهد تصمیم بگیرند که چه زمانی درآمد خود را برداشت کنند و چه مقدار را دریافت کنند.

او همچنین مزایای بالقوه برنامه ریزی املاک را برجسته می کند.

او توضیح می دهد: "هر مقدار باقیمانده ARF پس از مرگ به طور کلی می تواند به ذینفعان منتقل شود، مشروط به قوانین مالیاتی مربوط. می توان آن را به همسر بدون مالیات منتقل کرد، جایی که ARF به نام همسر ادامه می یابد. این در تضاد با بسیاری از مستمری ها است، جایی که پرداخت ها پس از فوت متوقف می شود مگر اینکه تضمین های خاصی خریداری شود، که معمولا گران تر است." تمام تصمیمات برنامه ریزی بازنشستگی باید به دقت مورد توجه قرار گیرد.

او خاطرنشان می کند: "یک ARF در معرض ریسک سرمایه گذاری است. برخلاف سالیانه، ARF درآمد تضمینی ارائه نمی کند. ارزش سرمایه گذاری ها می تواند افزایش یا کاهش یابد و عملکرد ضعیف بازار می تواند ارزش صندوق را کاهش دهد."

"اگر برداشت ها خیلی زیاد باشد یا بازده سرمایه گذاری کمتر از حد انتظار باشد، خطر باقی ماندن صندوق وجود دارد. این امر به ویژه با توجه به افزایش امید به زندگی مهم است."

زمان رکود بازار نیز می تواند تأثیر قابل توجهی داشته باشد. اگر در حالی که بازارها در حال سقوط هستند، برداشت ادامه یابد، ممکن است صندوق با کندی بهبود یابد و زودتر تخلیه شود.

ویتالداس می‌گوید: "تورم می‌تواند در طول زمان بر صندوق نیز تأثیر بگذارد. بازنشستگان ممکن است برای حفظ قدرت خرید نیاز به افزایش برداشت در طول زمان داشته باشند. برداشت‌های بالاتر می‌تواند فشار بیشتری بر پایداری صندوق وارد کند."

همچنین هزینه ها و تصمیمات مستمری برای بررسی وجود دارد. او هشدار می دهد: "ARFs شامل هزینه های مدیریت سرمایه گذاری است و نیاز به تصمیم گیری های مداوم در مورد تخصیص دارایی، برداشت و سطوح ریسک دارد. ممکن است برخی از بازنشستگان این مسئولیت را چالش برانگیز بدانند."

در ایرلند، افراد 71 ساله و بالاتر معمولا مشمول توزیع 5 درصدی هستند - حداقل شرط اجباری برداشت. او خاطرنشان می کند که وقتی با هزینه های مدیریت سالانه معمولی بین 0.5 تا 2 درصد ترکیب می شود، ممکن است یک صندوق فقط برای حفظ ارزش خود نیاز به تولید حدود 6½ درصد داشته باشد.

در مقابل، مستمری شما پس انداز بازنشستگی را به درآمد تضمینی مادام العمر یا برای یک دوره مشخص تبدیل می کند. او می افزاید: "این اطمینان را فراهم می کند و ریسک سرمایه گذاری و طول عمر را حذف می کند، اگرچه انعطاف پذیری محدود است و به طور کلی ارزش باقیمانده کمی برای ذینفعان وجود دارد یا اصلا وجود ندارد."

پاسخ، بسته به موقعیت شما، ممکن است این باشد که سعی کنید بهترین ها را از هر دو دنیا بدست آورید.

ویتالداس می‌گوید: «بسیاری از بازنشستگان یک رویکرد ترکیبی را انتخاب می‌کنند و از بخشی از صندوق بازنشستگی خود برای تضمین درآمد تضمین‌شده از طریق سالیانه استفاده می‌کنند و بقیه را برای انعطاف‌پذیری و پتانسیل رشد در ARF قرار می‌دهند.