سرپیچی مارک کارنی از دونالد ترامپ با محدودیت های اقتصادی مواجه است

مارک کارنی که در بیش از 6000 کیلومتری پارلمان خود در مقابل قانونگذاران ایستاده بود، هدف خود را برای کمک به ایجاد "نظم جهانی عادلانه، باثبات و مرفه بعدی" مشخص کرد، حتی در شرایطی که زادگاهش کانادا از اقدامات دونالد ترامپ سرگردان است.

نخست وزیر کانادا که هفته گذشته در استراسبورگ با شور و شوق مورد استقبال پارلمان اروپا قرار گرفت، خواستار اتحاد با اتحادیه اروپا شد تا به عنوان "فانوس دریایی برای سایر دموکراسی ها" عمل کند - در تضاد واضح با صحبت های ماه قبل او در مورد "در حال جنگ" با ایالات متحده.

کارنی هیچ کاری نمی‌کند تا این باور خود را پنهان کند که تنش‌های تجاری و سیاسی با ایالات متحده ترامپ فرصتی را ایجاد می‌کند - در واقع مسئولیت را - برای ایجاد نظم جهانی جدید برای رسیدگی به مشکلاتی مانند تغییرات آب و هوایی، فرسایش استانداردهای دموکراتیک و یک "هژمون" نامشخص اما بسیار قابل شناسایی.

او این ماه در مصاحبه ای با فایننشال تایمز گفت: «تجربه من در بحران ها این است که ثروت به نفع جسوران است. کانادا آنچه را که جهان می‌خواهد دارد - به ویژه در جهانی که حاکمیت آن تحت فشار است.»

او می افزاید: «ما در مورد چیزی هستیم که طرفدار آن هستیم، نه چیزی که مخالف آن هستیم». اما تعداد کمی از رهبران غربی جذابیت داخلی و بین المللی خود را به وضوح حول محور مخالفت خود با ترامپ قرار داده اند.

کارنی کمپین پیروزمندانه حزب لیبرال خود در انتخابات عمومی سال گذشته را بر اساس ایده مقابله با رئیس جمهور ایالات متحده بنا کرد.

او همچنین مجمع جهانی اقتصاد در داووس را در ژانویه با دیدگاه خود مبنی بر همکاری «قدرت‌های متوسط» در جهانی که در غیر این صورت ابرقدرت‌ها بر آن تسلط خواهند داشت، نیرو بخشید. کانادا تا کنون تنها کشوری غیر از چین است که با اقدامات متقابل مشخص و نه تهدید آمیز خود علیه تعرفه های دولت ترامپ تلافی کرده است.

با این حال، اتاوا نیز تقریبا منحصر به فرد در معرض یک ایالات متحده انتقام جو قرار دارد - به دلیل عمق یکپارچگی بین اقتصادهای دو ایالت، محدودیت های همکاری با سایر کشورها و آسیب پذیری های مدل خود کانادا.

ترامپ ماه گذشته با اعمال تعرفه های 50 درصدی بر 28 میلیارد دلار کانادا (17.5 میلیارد یورو) از صادرات کانادا به ایالات متحده، از لوازم الکترونیکی گرفته تا الکل و لامپ گل لاله، اظهارات "جنگ" کارنی را برانگیخت.

از آنجایی که ایالات متحده دو سوم کل صادرات کانادا را به خود اختصاص می دهد، سلامت اقتصادی این کشور در خطر است زیرا دو دولت درگیری تجاری را تشدید می کنند.

کارنی خود در سال جاری خاطرنشان کرد: «یک رابطه تجاری که زمانی نقطه قوت بزرگی بود، اکنون به آسیب‌پذیری جدی تبدیل شده است.

در مقابل، حتی زمانی که کارنی و رئیس کمیسیون اروپا، اورسولا فون در لاین، از تبدیل کانادا به "عضو وابسته" اتحادیه اروپا صحبت می کنند، یک قرارداد تجاری ده ساله بین این دو حوزه قضایی هنوز به طور کامل تصویب نشده است.

"مشارکت" پیشنهادی اتحادیه اروپا و کانادا می تواند طرح های ویزا را برای جوانان ایرلندی گسترش دهد

برخی از مقامات اتحادیه اروپا دیدگاه خود را روشن می کنند که علیرغم درخواست کارنی برای همکاری قدرت های میانی، تلاش برای انعقاد یک توافق جدید با کانادا انحراف از مسائل بزرگتر است.

«اقتصاد کانادا اکثر [کالاهای فروخته شده در خارج] را به ایالات متحده صادر می کند، بنابراین آیا کانادا واقعا علاقه ای به همسویی با چارچوب های نظارتی اتحادیه اروپا و بازار داخلی دارد؟» یکی از دیپلمات های اتحادیه اروپا می پرسد که ایده فون در لاین در مورد عضویت وابسته را به عنوان "انحراف تمرکز" از اهداف ملموس تر می داند. «آیا کانادا می‌داند که این چه چیزی به دنبال دارد؟»

به نوبه خود، ترامپ که مرتبا پست های «ما به کانادا نیاز نداریم، آنها به ما نیاز دارند» و احساسات مشابه را منتشر می کند، پیشنهاد کرد که توافق احتمالی ارتباط این کشور با اتحادیه اروپا می تواند یک «اقدام خصمانه» تلقی شود که موجی از تعرفه های جدید را تحریک می کند.

در حال حاضر کارنی نبرد خود را در دو جبهه دنبال می کند.

او به تاکتیک جاستین ترودو جاستین ترودو برای اعمال تدابیر متقابل بر تعرفه‌های دولت ترامپ تقریبا در هر مرحله ادامه داده است و اختلالات اقتصادی را پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای ایالات متحده در ماه نوامبر افزایش می‌دهد، حتی در شرایطی که واشنگتن می‌خواهد از وزن اقتصادی بسیار بیشتر خود - تولید ناخالص داخلی آن 13 برابر کانادا - استفاده کند تا اتاوا را به تبعیت از این قانون سوق دهد.

نخست وزیر همچنین به دنبال کاهش وابستگی کانادا به ایالات متحده تا آنجا که می تواند بوده است – نه تنها با تلاش برای تعمیق روابط با اتحادیه اروپا، بلکه با برگزاری یک اجلاس سرمایه گذاری با سابقه و با عبور از جهان به دنبال تجارت جدید.

کانادایی‌ها اعلام کرده‌اند که از مسیر عمل او حمایت می‌کنند. یک نظرسنجی در این ماه، توسط Spark Insights، یک رکورد محبوبیت 70 درصدی را گزارش کرد - بالاتر از هر نخست وزیر قبلی.

نخبگان بین‌المللی - گروه‌هایی که رئیس بانک مرکزی سابق مدت‌هاست در آنها جابجا شده است - نیز قدردانی کرده‌اند.

مارکو مندیچینو، رئیس سابق دفتر کارنی، می‌گوید که کارنی «روابطی را در سرتاسر جهان ایجاد کرده است که بر اعتماد استوار است».

سی‌اس ونکاتاکریشنان، مدیر اجرایی بارکلیز، که در اجلاس هفته گذشته شرکت کرد، تلاش‌های کارنی برای جذب سرمایه‌گذاری را «قهرمانانه» توصیف کرد، در حالی که کریستین سووینگ، رئیس دویچه بانک گفت که کانادا «اکنون روی نقشه قرار دارد، بسیار مهم‌تر از همیشه».

رهبران دیگر برای نشان دادن وابستگی خود به کارنی تلاش می کنند. امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، روز یکشنبه در خاک فرانسه در سواحل نیوفاندلند با وی دیدار کرد. اندی برنهام، نخست وزیر بریتانیا، هفته گذشته هنگامی که یکدیگر را در لیورپول دیدند، او را یک "رهبر مترقی بزرگ" توصیف کرد. سوال این است که آیا در مواجهه با خشم همسایه جنوبی خود، تلاش کارنی برای ارائه جایگزینی برای ترامپ می تواند رونق داشته باشد؟

اینو ماناک از موسسه اقتصاد بین‌الملل پیترسون مستقر در واشنگتن می‌گوید: «او ریسک می‌کند، زیرا روابط آنقدر مهم است که ایالات متحده به پای خود شلیک نمی‌کند».

تجارت دوجانبه کالا و خدمات در سال گذشته بالغ بر 870 میلیارد دلار (760 میلیارد یورو) بوده است و کارنی می گوید حدود 80 درصد از صادرات کانادا همچنان بدون تعرفه است. اما فضا برای گسترش جنگ تجاری وجود دارد، به ویژه به این دلیل که ترامپ مخالف تمدید طولانی مدت توافقنامه ایالات متحده-مکزیک-کانادا است که خودش در دوره اول خود مجددا مذاکره کرد - او می گوید که این توافق به نفع همسایگان آمریکا ناعادلانه است.

مناک می‌افزاید: «اگر ایالات متحده به یکی از قدیمی‌ترین متحدان و شرکای مورد اعتماد خود پشت کند، فکر می‌کنم ما در مکان بسیار متفاوتی هستیم.» پیشینه بانکی

از برخی جهات، کارنی برای کسانی که به دنبال خروج از نفوذ ترامپ هستند، یک چهره غیر محتمل است.

این اقتصاددان 61 ساله یک کهنه سرباز 13 ساله گلدمن ساکس است که بانک کانادا را در بحران مالی هدایت کرد و بانک انگلستان را پس از همه پرسی برگزیت در سال 2016 رهبری کرد.

او هویت سیاسی خود را بیش از یک سیاستمدار حرفه ای بنا کرده است، پیشینه ای که برخی از مفسران می گویند به گفته های او اهمیت بیشتری داده است.

JDM Stewart، مورخ کانادایی، استدلال می‌کند که رویکرد جنگ‌جویانه‌تر نخست‌وزیر در قبال ایالات متحده، یک روایت ملی را که عمدتا از گفتمان عمومی حذف شده بود، احیا کرده است.

در بیشتر قرن نوزدهم، کانادایی ها از غصب زمین های ایالات متحده می ترسیدند، زیرا سیاستمداران آمریکایی علاقه خود را به کنترل همسایه شمالی خود ابراز کردند.

استوارت با اشاره به صحبت های ترامپ در مورد الحاق ایالات متحده به آن چیزی که او «پنجاه و یکمین ایالت» می نامد و اقداماتی مانند «تغییر نام تجاری دریاچه انتاریو» در این ماه می افزاید: «ما در روابط ایالات متحده فراز و نشیب هایی داشته ایم، اما هیچ چیز به اندازه رفتار این رئیس جمهور با کانادا تند و زننده، بی احترامی و وحشتناک نبوده است».

کانادا تابلوی غول پیکر «دریاچه انتاریو» را به دلیل اختلاف با ترامپ بر سر تشدید نامش نصب کرد.

در مورد صحنه بین‌المللی، کارنی می‌گوید سخنرانی او در داووس «طنین‌آمیز بود زیرا گفت که به هر حال بسیاری از مردم به طور مستقل به آن فکر می‌کردند...» تعدادی از ما به همان شیوه فکر می‌کنیم و با هم کار می‌کنیم تا با هم بسازیم.

او می افزاید که روابط تجاری دیگر کشورها با ایالات متحده آن چیزی نیست که بود - حتی اگر آنها در مارپیچ اقدامات و اقدامات متقابل مانند کانادا قرار نگیرند.

او می گوید: «دسترسی همه به بازار ایالات متحده تغییر کرده است. همه باید بپردازند و به گفته رئیس جمهور این بهایی برای دسترسی به بازار ایالات متحده است.

در نشانه ای از ادامه تنش بین اتاوا و واشنگتن، ترامپ روز دوشنبه در شبکه اجتماعی حقیقت خود پست کرد که ایالات متحده اکنون قصد دارد پتاس کود کشاورزی را از بلاروس، متحد روسیه، «به میزان قابل توجهی کمتر از آنچه در حال حاضر به کانادا می پردازیم» خریداری کند.

کانادا بزرگترین تولید کننده و صادرکننده پتاس در جهان است. بلاروس هدف تحریم های بین المللی از جمله اتحادیه اروپا است.

لفاظی های کارنی در مورد قدرت متوسط، بازخوردهای مطلوبی را از سوی دیگر دولت هایی که خود را در معرض سیاست خارجی مرکانتیلیستی ترامپ قرار داده اند، برانگیخته است. چالش بعدی او تبدیل آن سرقفلی به تجارت بیشتر است.

نخست وزیر کانادا مدعی است که این کشور قبلا از موقعیت خود "در توافقنامه های تجارت آزاد که به 1.5 میلیارد مصرف کننده دسترسی دارد" استفاده کرده است و به فایننشال تایمز گفت: "ما این میزان را در شش ماه آینده دو برابر خواهیم کرد و به سه میلیارد خواهیم رساند".

اما کارشناسان تجارت هشدار می دهند که ایجاد یک نظم اقتصادی جایگزین، که در آن کانادا دیگر به شدت به ایالات متحده وابسته نیست، ممکن است چندین دهه طول بکشد.

اتحادیه اروپا مثالی است. حمایت فون در لاین از عضویت وابسته برای کانادا در کشوری که 71 درصد مردم آن دیدگاه «مطلوب» نسبت به بلوک دارند، به خوبی کاهش یافته است.

اما مشخص نیست که عضویت وابسته چه چیزی به همراه خواهد داشت.

پیتر بالاس، رئیس سابق دپارتمان بازرگانی کمیسیون که به شرکت حقوقی Covington and Burling مشاوره می‌دهد، می‌گوید که جمعیت بسیار بیشتر اتحادیه اروپا «نشان می‌دهد که چه کسی باید با چه کسی سازگار شود».

کانادا قبلا برای تبدیل شدن به اولین کشور غیر اتحادیه اروپا که وارد طرح وام 150 میلیارد یورویی بلوک برای تامین مالی دفاع می شود، پرداخت کرده است. کارنی همچنین از اتاوا می‌خواهد که به طرح تبادل دانشجویی Erasmus+ بپیوندد، نقش خود را در مرحله بعدی Horizon Europe، یک برنامه تحقیقاتی، افزایش دهد و قراردادی را تضمین کند که به جوانان اجازه می‌دهد در کشورهای یکدیگر کار کنند.

یک دیپلمات اتحادیه اروپا می گوید که برای شرکت در این برنامه ها نیز باید هزینه پرداخت کرد. چیزی به نام ناهار رایگان وجود ندارد.

مهاجرت به کانادا: در اینجا چیزی است که مردم ایرلندی باید بدانند

تأثیر اقتصادی چنین معامله ای ناچیز خواهد بود. بریتانیا، اقتصاد بزرگ‌تری که در آستانه اتحادیه اروپا قرار دارد، در حال مذاکره درباره طرح مشابهی برای تحرک جوانان است و استانداردهای بهداشت حیوانات و غذای خود را با این اتحادیه هماهنگ می‌کند و بازارهای انرژی خود را به هم متصل می‌کند. با این حال، طبق گفته دولت بریتانیا، این بسته تولید ناخالص داخلی را تا سال 2040 تنها 0.3 درصد افزایش می دهد.

اکثر دولت‌های این بلوک نیز نشان داده‌اند که نسبت به فون در لاین تمایل کمتری به روابط رسمی با کانادا دارند و آلمان خواستار تجدید نظر در واژه «عضو وابسته» شده است.

با توجه به ناکامی اتحادیه اروپا در تصویب کامل توافقنامه جامع اقتصادی و تجاری (Ceta) که در سال 2016 با کانادا امضا کرد، چنین احتیاطی بیشتر است.

ترامپ یک بار قول داده بود که گرینلند "مالک" شود. او به چیزی بسیار کمتر رضایت داد.

سیتا از سال 2017 به طور موقت اجرایی شده است، به این معنی که کاهش تعرفه ها، قوانین گمرکی و دسترسی به بازار برای کالاها و خدمات از قبل اعمال شده است. در آن دوره تجارت دوجانبه بیش از 80 درصد افزایش یافته است.

اما فرانسه، ایتالیا و لهستان در میان 10 کشوری هستند که با استناد به نگرانی‌های حاکمیتی، مقررات زیست‌محیطی و ایرادات فنی به مکانیسم دادگاه سرمایه‌گذاری Ceta مخالفت می‌کنند.

یونان و قبرس این قرارداد را تصویب نخواهند کرد زیرا کانادا اصرار دارد که فتا و هالومی خود را تولید کند، پنیرهایی که از نظر جغرافیایی در اتحادیه اروپا محدودیت دارند.

حتی با وجود Ceta به طور موقت، گوشت گاو کانادایی از ورود به اروپا منع می شود زیرا گاوهای آن از هورمون های رشد تغذیه می کنند، عملی که در ایالات متحده مجاز است. موانع بیشتر

در بازارهای دیگر مانند مرکوسور، بلوک تجاری آمریکای جنوبی که آرژانتین، برزیل، پاراگوئه و اروگوئه را به عنوان اعضای کامل به حساب می آورد، موانعی برای کانادا باقی مانده است.

تولیدکنندگان گوشت گاو کانادایی امسال این نگرانی را مطرح کردند که طرح اتاوا برای یک قرارداد تجارت آزاد با این گروه منجر به سیل گوشت وارداتی ارزان‌تر می‌شود که می‌تواند صنعت آنها را ویران کند.

کانادا می خواهد تجارت دوجانبه با هند را دوبرابر کند و از توافق تا پایان سال 2026 صحبت کرده است. اما روابط بین دو کشور پس از یک جدال دیپلماتیک در سال 2023، زمانی که اتاوا دولت نخست وزیر نارندرا مودی را به همدستی در قتل یک فعال سیک در بریتیش کلمبیا متهم کرد، تازه شروع به عادی شدن کرده است.

نزدیکی با چین نیز ظریف است، به ویژه به این دلیل که سرویس‌های اطلاعاتی کانادا پکن را یک «تهدید پایدار» و یکی از «مجرمان اصلی دخالت‌ها و جاسوسی خارجی» می‌دانند.

وینا نجیبلا، کارشناس سیاست آسیا و بنیانگذار مرکز امور استراتژیک دولت، می گوید: «نقش مشروعی برای پایتخت چین در کانادا وجود دارد. اما پراگماتیسم نمی تواند به این معنا باشد که همه سرمایه را از نظر استراتژیک بی طرف تلقی کنیم.

اروپا وارد مرحله جدیدی می شود. ایرلند ممکن است شکست بخورد

در همین حال، دیگر قدرت‌های متوسط ​​فرضی مانند استرالیا و ژاپن علاقه خود را به ایجاد ائتلاف‌ها و انعطاف‌پذیری زنجیره تامین نشان داده‌اند - اهدافی که کارنی در سخنرانی‌های خود در داووس و استراسبورگ بیان کرد. اما مواجهه مستقیم جغرافیایی آنها با چین و اتکای شدید به ضمانت های امنیتی ایالات متحده تا چه حد می توانند استقلال استراتژیک را دنبال کنند.

حتی اگر بتوان روابط با قدرت‌های بزرگ را ترمیم کرد و موافقت‌نامه‌های تجاری منعقد کرد، این غنایم در مقایسه با مقیاس تجارت کانادا با ایالات متحده، همچنان ناچیز خواهد بود.

مایکل مک داول: دونالد ترامپ به دلایل پنهانی به عنوان عروسک خیمه شب بازی پوتین عمل می کند

کارنی قصد دارد پیشبرد خود در سایر بلوک های تجاری را با سرمایه گذاری در داخل کشور، تمرکز بر زیرساخت ها و منابع طبیعی و استفاده از منابع مالی نسبتا قوی کانادا ترکیب کند.

او می‌گوید: «ما یک ابرقدرت انرژی در هر دو حالت پاک و متعارف هستیم. ما می‌خواهیم مانند یک عمل کنیم و آن را با پتانسیل کامل توسعه دهیم،» و افزود که این کشور همچنین «یکی از بزرگترین تأمین‌کنندگان مواد معدنی حیاتی» است و در فناوری‌های هوش مصنوعی و فضایی فعال است.

اما محدودیت‌های استقلال اقتصادی کانادا واضح است.

بانک مرکزی کانادا در این ماه اعلام کرد که اگرچه اقتصاد در حال «بازیابی گسترده» است، «ابهام بالاست و تعرفه‌های جدید ایالات متحده و تهدید اقدامات بیشتر خطراتی را به همراه دارد».

این کشور همچنین از مشکلات ساختاری عمیق تری رنج می برد، به ویژه مقررات و موانع تجارت بین 10 استان و سه قلمرو کانادا.

گروه‌های صنعتی پیشرو در ماه آوریل شکایت کردند که تشریفات اداری این کشور میلیاردها بیشتر از تعرفه‌های ترامپ ضرر تجاری برای آن به همراه داشت، تا حدی به دلیل مقررات ملی و استانی که می‌توانند با یکدیگر همپوشانی داشته باشند. رشد بهره وری در طول پنج سال گذشته به طور مجازی کاهش یافته است، زیرا شکاف با ایالات متحده افزایش یافته است.

مالیات ها به عنوان نسبت تولید ناخالص داخلی کمتر از بسیاری از کشورهای اروپای غربی است اما از ایالات متحده بالاتر است. پیتر هویت، اقتصاددان کانادایی برنده جایزه نوبل، استدلال کرده است که سیستم مالیاتی این کشور به جای کسب و کارهای مولدتر، به نفع شرکت های کوچک و متوسط ​​است.

کارنی می گوید کانادا "یکی از رقابتی ترین محیط های مالیاتی برای سرمایه گذاری تجاری" را دارد و "به دنبال راه هایی برای افزایش آن خواهد بود". او می‌افزاید: «یکی از چیزهایی که واقعا روی آن کار کرده‌ایم، پیش‌بینی‌پذیری [و] سرعت تأیید [پروژه‌های جدید] است.»

او تاکید می کند که کانادا رشد مخارج عمومی را کند کرده است، اغلب کمترین کسری بودجه را در G7 داشته و تورم اصلی نسبتا پایینی دارد. او می‌گوید: «ما در دنیایی که به طور فزاینده‌ای به آن‌ها نگاه می‌کند، اصول کلان را به درستی دریافت می‌کنیم.

آزمون سیاسی این نیست که آیا کارنی می‌تواند بر ترامپ در صحنه جهانی مانور دهد یا خیر، بلکه این است که رای‌دهندگان کانادا تا چه زمانی آماده تحمل روند دردناک کاهش وابستگی اقتصادی این کشور به ایالات متحده هستند.

در حال حاضر، او به طور کامل از میزان محبوبیت داخلی خود استفاده می کند، که در تضاد کامل با عدم محبوبیت داخلی ترامپ است.

اما حتی زمانی که کارنی برای سرمایه‌گذاری و همکاری بین‌المللی مطرح می‌کند، مقیاس چالش را تصدیق می‌کند - چالشی که او آن را فراخوانی برای اقدام می‌داند، اما در عوض ممکن است جاه‌طلبی‌های او را خنثی کند. او می‌گوید: «جهان خطرناک‌تر می‌شود، تقسیم می‌شود. "همه این را می فهمند." – حق چاپ The Financial Times Limited 2026

مارک کارنی: در پروفایل

16 مارس 1965 در فورت اسمیت، مناطق شمال غربی متولد شد، سپس در ادمونتون، آلبرتا بزرگ شد.

1988-2003 مدرک اقتصاد را از هاروارد گرفت، در گلدمن ساکس کار کرد، برای دکترا از آکسفورد تحصیل کرد، سپس به گلدمن بازگشت.

13-2003 به عنوان معاون رئیس بانک مرکزی کانادا منصوب شد، در وزارت دارایی کار کرد، سپس در سال 2008 به فرمانداری رسید.

2013-2020 اولین رئیس خارجی بانک انگلستان شد

2020-2025 به شرکت های مختلف مشاوره داد و فرستاده ویژه سازمان ملل در امور آب و هوا و امور مالی بود.

2025 پس از استعفای جاستین ترودو، کارنی در نبرد رهبری حزب لیبرال پیروز شد و نخست وزیر شد.