سطوح شیمیایی Forever در آب آشامیدنی ایالات متحده ممکن است بیش از دو برابر گزارش شده باشد

آلاینده های سمی که به عنوان مواد پر و پلی فلوروآلکیل (PFAS) شناخته می شوند، در زندگی ما همه جا حاضر شده اند. آنها با نام مستعار "مواد شیمیایی برای همیشه" در برابر تجزیه در محیط مقاومت می کنند و تقریبا در همه جا یافت می شوند - از جمله سیستم های آب محلی. یک مطالعه جدید نشان می دهد که ایالات متحده ممکن است سطح PFAS در آب آشامیدنی خود را تقریبا به نصف دست کم بگیرد.

این یافته ها که امروز در مجله Cell Reports Sustainability منتشر شد، به شکاف قابل توجهی در گزارش PFAS اشاره می کند. این مطالعه نشان می‌دهد که با شمارش سطوح PFAS که زیر حداقل آستانه گزارش‌دهی به عنوان صفر قرار می‌گیرند، روش‌های فعلی تنها 44 درصد از میانگین غلظت 25 نوع PFAS را در سیستم‌های آب جامعه به دست می‌آورند.

Gehendra Kharel، دانشیار علوم محیطی و زمین‌شناسی در دانشگاه مسیحی تگزاس، در ایمیلی به Gizmodo گفت: «زیر از حد گزارش‌دهی به معنای «صفر» نیست. "حدود 98٪ از تقریبا 1.86 میلیون نتایج آزمایش PFAS انفرادی در مجموعه داده ژانویه 2026 کمتر از محدودیت های گزارش بود. این سوابق هنوز حاوی اطلاعات هستند: هر یک می گوید غلظت چیزی بین صفر و حد بوده است."

آژانس حفاظت از محیط زیست (EPA) سطوح PFAS را در سیستم های آبی ایالات متحده نظارت می کند زیرا دانشمندان معتقدند این مواد شیمیایی می تواند برای سلامت انسان مضر باشد. در سال‌های اخیر، مطالعات سطوح خاصی از قرار گرفتن در معرض PFAS را با طیف گسترده‌ای از شرایط، از جمله برخی سرطان‌ها، مشکلات تولید مثل، اختلالات هورمونی، نقایص مادرزادی، نقص ایمنی و کلسترول بالا مرتبط کرده‌اند.

در ژانویه، EPA داده های نظارتی را برای 29 نوع PFAS در حدود 10000 سیستم آبی منتشر کرد. تجزیه و تحلیل بعدی توسط گروه کاری محیط زیست نشان داد که حدود 176 میلیون آمریکایی از آب آشامیدنی حاوی PFAS استفاده می کنند، اما اکثر نتایج آزمایش های فردی در مجموعه داده کمتر از حداقل سطوح گزارش دهی EPA (MRLs) است و بنابراین به عنوان "<MRL" ثبت می شود که به عنوان صفر در نظر گرفته می شود.

خارل و همکارانش برای درک اینکه چگونه بر تخمین‌هایی که واقعا چه مقدار PFAS در سیستم‌های آبی ایالات متحده وجود دارد تأثیر می‌گذارد، تجزیه و تحلیل خود را انجام دادند. آنها از یک روش آماری برای تخمین غلظت PFAS در نمونه‌های ثبت شده به عنوان <MRL استفاده کردند و 1.86 میلیون نتیجه آزمایش PFAS را از 9991 سیستم آب جامعه از طریق مدل‌های رایانه‌ای برای تولید 500 تخمین برای هر مقدار زیر حد مجاز اجرا کردند. تجزیه و تحلیل آنها تمام 25 نوع PFAS را که حداقل یک بار در مجموعه داده EPA شناسایی شده بودند، پوشش داد.

محققان از نتایج خود برای تولید تخمین ملی از وقوع PFAS استفاده کردند، سپس آن تخمین را با تخمینی بر اساس گزارش‌هایی که نتایج زیر حد مجاز را صفر در نظر می‌گرفت، مقایسه کردند. آنها دریافتند که رویکرد مرسوم تنها 44 درصد از برآورد مدل اولیه آنها را به خود اختصاص داده است.

خارل گفت: برای روشن بودن، «یافته مرکزی یک تخمین مبتنی بر مدل از وقوع PFAS است، نه اندازه‌گیری، و این مطالعه تعیین نمی‌کند که آیا آب کسی ناامن است یا خیر».

خارل تأکید کرد که نتایج زیر حد مجاز باید به وضوح به عنوان چنین برچسب گذاری شوند. این محدودیت‌ها وجود دارد تا مردم بدانند چه زمانی سطوح PFAS می‌تواند برای سلامتی انسان خطرناک باشد. با این حال، او خاطرنشان کرد که آژانس‌ها می‌توانند گزارش دهند که کدام مواد شیمیایی آزمایش شده‌اند، محدودیت‌های گزارش‌دهی و تعداد دفعاتی که نتایج کمتر از آن‌ها بوده است.

او افزود: «هنگام انتشار میانگین‌های کلی، آنها می‌توانند تخمین‌هایی را نشان دهند که نتایج زیر حد مجاز را در کنار میانگین‌هایی که آنها را صفر محاسبه می‌کنند، با عدم قطعیت به وضوح توضیح دهند.

تست‌های حساس‌تر همچنین می‌توانند مقدار PFAS از دست رفته توسط روش‌های گزارش استاندارد را کاهش دهند. برای مثال، کاهش محدودیت‌های گزارش‌دهی برای PFOA و PFOS - دو نوع رایج PFAS - به روش‌های گزارش‌دهی مرسوم اجازه می‌دهد تا سهم بسیار بیشتری از برآورد مدلی که خارل و همکارانش تولید کرده‌اند را به دست آورند.

او امیدوار است که این چارچوب به شرکت‌ها و محققان کمک کند تا چگونگی تأثیر نتایج زیر حد مجاز بر خلاصه داده‌ها و شناسایی مکان‌هایی که آزمایش بیشتر ممکن است مفید باشد را کشف کنند. او گفت: «برای جوامع، پیام عملی این است که بپرسند «تشخیص نشده» در گزارش آنها به چه معناست، چه مواد شیمیایی آزمایش شده‌اند و چه محدودیت‌هایی برای گزارش‌دهی استفاده شده است.