سفال چینی کشف شده در زیمبابوه بزرگ ارتباطات گسترده امپراتوری آفریقای قرون وسطی را نشان می دهد که هزاران مایل را در بر می گیرد.

باستان شناسانی که در شهر قرون وسطایی زیمبابوه بزرگ حفاری می کنند، تکه هایی از سفال چینی سبز یشمی را کشف کرده اند که نشان می دهد این امپراتوری مرموز بیش از 1000 سال پیش با شرق آسیا ارتباط دوردست داشته است.

زیمباوه بزرگ، واقع در بخش جنوب شرقی زیمبابوه امروزی، پایتخت یک امپراتوری باستانی بود که در جنوب شرقی آفریقا در حدود سال 1000 پس از میلاد به وجود آمد. اطلاعات کمی در مورد این امپراتوری ماقبل استعماری وجود دارد، زیرا مردم آن تاریخ مکتوبی به جا نگذاشته‌اند، اما کاوش‌های باستان‌شناسی جدید، نوری از تمدن‌های قدیمی و تمدنی آن را در مقیاس بزرگ و متمدن به تاریخ می‌تاباند. فلزکاری و کنده کاری های آیینی روی سنگ.

در مستند جدید PBS با نام «اسرار مردگان: شهر طلایی آفریقا»، فیلمسازان تیمی از باستان شناسان را از این میدان به آزمایشگاه دنبال کردند تا سعی کنند به سؤالات پیرامون ریشه های تمدن مورد مطالعه، فعالیت های آیینی و تجاری آن و چرایی ناپدید شدن آن پس از 500 سال پاسخ دهند.

شادرک چیریکور، باستان شناس دانشگاه آکسفورد، که رهبری کاوش های جدید در این مکان را بر عهده دارد، در این مستند گفت: «وقتی بزرگ شدم، با نمادهای زیمبابوه بزرگ احاطه شدم. تنها زمانی که شروع به تحصیل باستان شناسی در دانشگاه کردم متوجه شدم که این بحث بسیار بزرگ در مورد اینکه چه کسی زیمبابوه بزرگ را ساخته است وجود دارد.

باستان شناس شادرک چیریکور در حال حفاری دامنه تپه در زیمباوه بزرگ است. (اعتبار تصویر: Secrets of the Dead / PBS) این مکان برای اولین بار در اواخر قرن نوزدهم حفاری شد و به سرعت توسط مستعمرات بریتانیایی برای مصنوعات عاج، فلز و طلا غارت شد. این مستعمره نشینان اصرار داشتند که آفریقایی ها زیمبابوه بزرگ را نساخته اند، در عوض ادعا می کردند که این زیمبابوه از سوی فنیقی ها، مردمی که اصالتا اهل دریای مدیترانه بودند، برخاسته است. بر اساس این مستند، آنها از این عدم دقت برای توجیه بردن تمام آثار به انگلستان استفاده کردند.

امروزه بسیاری از مصنوعات بزرگ زیمبابوه در مجموعه موزه پیت ریورز در دانشگاه آکسفورد نگهداری می شود.

اما کاوش‌ها نشان می‌دهند که زیمبابوه بزرگ یک پادشاهی آفریقایی بسیار مرتبط بود که از قرن یازدهم تا حداقل قرن پانزدهم شکوفا شد، زمانی که جمعیت ممکن است برای تغذیه زمین‌های خشک و بیش از حد کشاورزی بسیار زیاد شده باشد. باستان شناسان در حال حاضر مصنوعات شیشه ای را در زیمبابوه بزرگ کشف کرده اند که از آسیای جنوب شرقی، هند و خاورمیانه از طریق قایق آمده است.

چیریکور به Live Science گفت: «از هند یا سریلانکا تا زیمباوه بزرگ، حداقل 8000 کیلومتر [5000 مایل] فاصله است. بازرگانان اقیانوس هند را با استفاده از بادهایی که توسط چرخه های موسمی برانگیخته می شد حرکت کردند.

باستان شناس مونیارادزی مانیانگا به سمت بنای یادبود ملی بزرگ زیمبابوه قدم می زند. (اعتبار تصویر: Secrets of the Dead / PBS) چیریکور گفت: «زمان آن رسیده است که کمی بیشتر درباره تجارت و مبادله درک کنیم، به ویژه با مقایسه جوامع در مکان‌هایی مانند سریلانکا و جنوب آفریقا. زیرا این آب است که مردم را از هم جدا می‌کند، اما همچنین آب است که مردم را به هم متصل می‌کند».

در این کلیپ اختصاصی از این مستند، چیریکور و باستان شناس موچن ژو، دانشجوی دکترا در دانشگاه آکسفورد، یک قطعه سفالی سبز یشمی را که از دامنه تپه در زیمبابوه بزرگ کشف شده است، بررسی می کنند. درخشش براق روی پوسته نشان می دهد که گلدان در دمای بسیار بالا پخته شده است، یک دستاورد تکنولوژیکی که در آن تاریخ اولیه فقط در چین انجام شده بود. این سبک از سفال، به نام Longquan celadon، در شرق چین از حدود سال 950 پس از میلاد ساخته شد.

چیریکور گفت: «ما آن را در سراسر سایت زیمبابوه بزرگ می‌یابیم، اما در مقادیر کم. این بدان معناست که سرامیک های چینی کمیاب هستند. شاید نخبگان از آنها استفاده می کردند.

زیمبابوه بزرگ به خاطر حکاکی‌های سنگ صابون پرندگان معروف است. (اعتبار تصویر: Jekesai Njikizana/Getty Images) چیریکور گفت، شواهد دیگری از تجارت از راه دور در زیمبابوه بزرگ کشف شده است، از جمله اشیاء فلزی از جمهوری دموکراتیک کنگو که امروز در فاصله 1250 مایلی (2000 کیلومتری) قرار دارد. مردم زیمبابوه بزرگ همچنین مس و قلع را از آفریقای جنوبی امروزی که بیش از 500 کیلومتر دورتر است، تامین می کردند. و تجزیه و تحلیل شیمیایی استخوان گاو نشان داده است که برخی از حیوانات در یک منطقه 87 مایلی (140 کیلومتری) مبادله می شدند.

داستان های مرتبط

دی ان ای باستانی نشان می دهد که سواحیلی ها و ایرانیان قرون وسطی 1000 سال پیش در شرق آفریقا جفت شده اند.

"ما مورد مشابهی نمی دانیم": دفن 4000 ساله در پادشاهی کمتر شناخته شده آفریقا، باستان شناسان را گیج می کند

DNA باستانی از پناهگاه صخره ای آفریقای جنوبی نشان می دهد که همان جمعیت انسانی 9000 سال در آنجا مانده اند

برای پروژه بعدی خود، چیریکور امیدوار است منابع محلی مانند سنگ صابون را بررسی کند که برای مردم محلی شونا، بزرگترین گروه بومی زیمبابوه، معنی زیادی دارد. و برای زیمبابوه ای ها

او گفت: "پرندگان سنگ صابون بخش مهمی از زیمبابوه بزرگ هستند، اما هیچ کس واقعا نمی داند که سنگ صابون خود را از کجا آورده اند."

پرنده زیمبابوه که بر اساس مجموعه ای از پرندگان حکاکی شده از سنگ صابون که در سایت باستان شناسی پیدا شد طراحی شده است، نشان ملی است و به طور برجسته بر روی پرچم این کشور ظاهر می شود.

چیریکور گفت: «تعدادی سنگ صابون در اطراف زیمبابوه بزرگ وجود دارد. دفعه بعد در میدان، این یکی از کارهایی است که می‌خواهم انجام دهم - فقط به بیرون بروید و سعی کنید منابع زمین‌شناسی آن سنگ صابون را پیدا کنید.»

مستند PBS "رازهای مردگان: شهر طلایی آفریقا" چهارشنبه، 14 اکتبر، ساعت 22 پخش می شود. به وقت شرق آمریکا