سفر 30 ساله من در آبجو غیر الکلی: از کالیبر تا آبجوسازی های دستی

من اولین بار حدود 30 سال پیش با آبجوهای بدون الکل روبرو شدم. من مراحل پراکنده ننوشیدن الکل را پشت سر می گذاشتم و وقتی با دوستانم بیرون بودم، نوشیدن نوشابه در تمام طول شب برایم سخت بود. بنابراین انگشت پام را به دنیای آبجوهای ersatz فرو بردم. فکر می کنم اولین برندی که به یاد دارم Clausthaler بود. جالب بود چون شاخه ای از برند دیگری نبود. این یک شرکت آبجوی غیرالکلی آلمانی بود که در دهه 1970 تأسیس شد و از آن زمان آبجوی بدون الکل درست می کرد.

کاری که کلاستالر انجام داد محدود کردن تخمیر بود. از مخمر آهسته یا مخمر تنبل استفاده می کرد و تخمیر آن را به دقت کنترل می کرد به طوری که هرگز از آستانه تبدیل شدن به الکل نمی گذشت. بیش از یک دهه بعد، شرکت‌های بزرگ آبجوسازی شروع به ارائه نسخه‌های خود کردند، با مشاهده اینکه این جایگاه نوپا شروع به رشد کرد.

در ایرلند، پیشنهاد اصلی کالیبر بود که توسط گینس دم کرده بود. گاهی اوقات، شما می توانید یک آبجو به نام Buckler پیدا کنید که از Heineken آمده است. روشی که آنها استفاده می کردند متفاوت بود. آن‌ها یک لجر با قدرت کامل دم کردند، اما الکل را حذف کردند. روش‌های قدیمی‌تر به اعمال حرارت زیاد متکی بودند که بر طعم تأثیر داشت و آبجوسازان اغلب با افزودن مقدار زیادی شکر جبران می‌کردند.

و با همه این آبجوها، کمبود طعم وجود داشت - طعم آنها کاملا شبیه آبجو نبود و بافت نازک بود. در مقایسه با آبجوهای الکلی، کام ساده من فکر می کرد که طعم آنها کمی شبیه فلز است: آنها فاقد بدنه هستند و عموما تأثیری که از آبجو انتظار دارید را ندارند. آنها خوب بودند، اما شما واقعا آنها را تمام شب نمی نوشید.

بعد از اینکه به طور کامل نوشیدن الکل را ترک کردم، پیشرفت کلیدی برای من ورود آبجوهای آلمانی به ایرلند بود، به ویژه ویسبیرها. اینها آبجوهای گندمی ابری با طعم بسیار قوی بودند و برخلاف نسل قبلی آبجوهای بدون الکل، از گرما برای الکل زدایی استفاده نمی کردند. بلکه از فرآیند خلاء سرد استفاده کردند. سپس دی اکسید کربن را برای احیای کربناته اضافه کردند و برخی از آنها شکر اضافه کردند. بنابراین Erdinger حامل سیگنال بود و هنوز در دسترس است و بسیار محبوب است.

به عنوان یک نوشیدنی ایزوتونیک استفاده می شود (شما می بینید که مردم آن را بعد از مسابقات استقامت می نوشند) و دارای درصد بالایی از قند است. برای من کمی شیرین بود و بافت آن کمی تیز در گلو احساس می شد.

در آن زمان، من در یک مجوز خارج از مجوز در Stoneybatter در دوبلین 7 به نام DrinkStore بودم که مجموعه ای عالی از آبجوهای دست ساز و یک بخش بزرگ بدون الکل داشت. در آن زمان (این مربوط به 15 سال پیش است) ویسبیرهای دیگری از جمله اشنایدر ویس داشت. برای من این یک برنده بود. طعم غنی و بافت کاملی داشت و ویسبیای آلمانی مورد علاقه من باقی مانده است. شیرینی را با طعم مالت جو ترکیب می کرد. بنابراین این یک تغییر گام بود، اما تغییر واقعی بازی در این قرن با ورود انقلاب آبجوی صنایع دستی بود.

برخی از کارخانه‌های آبجوسازی بزرگ، پس از دم کردن آبجو، روش‌هایی را برای حذف بهتر الکل، با استفاده از فرآیندهایی که به دمای پایین به جای بالا متکی بودند، به کار گرفتند و بنابراین در حفظ طعم و حس آبجو بسیار بهتر بود. اما صنعت آبجوسازی دستی و آبجوسازی های دستی سعی نکردند یک آبجو الکلی را به شکل غیرالکلی تکرار کنند. در عوض، آنها شروع به ایجاد خط متمایز خود از آبجوهای غیر الکلی کردند، با طعمی عالی که وابسته به الکل نبود.

با بسیاری از IPAها، تفاوت در رازک بود، زیرا این ها طعم های مختلفی را ارائه می دهند، از تلخ به شیرین، از گیاهی به ترش. و مانند Clausthaler، بسیاری از آنها با استفاده از مخمر آهسته یا تنبل نوشیدنی تولید کردند که هرگز به الکل تبدیل نشد. بنابراین به همین دلیل است که می بینید که بسیاری از آنها به عنوان یک آبجو "هوپی" توصیف می شوند. پیشتاز IPAهای آبجوی صنایع دستی BrewDog بود که به ما دو IPA غیرالکلی عالی داد: Punk AF و Nanny State که نام درخشانی داشت.

علاوه بر این، یکی از چیزهای عالی در مورد نوشیدن آبجو غیر الکلی این است که برخی از آبجوسازی ها نام های فوق العاده ای برای آبجوهای غیر الکلی خود آورده اند. بنابراین، ترکیب این تکنیک‌های جدید، مخمر تنبل و حذف ملایم و سرد الکل، آبجوی باکیفیت‌تر را به وجود آورد که طعم واقعا خوبی، بدن و بافت دوست‌داشتنی را به ارمغان می‌آورد، و چیزی که می‌توانید با خوشحالی تمام شب بنوشید بدون اینکه احساس کنید مقداری زیاد است.

لحظه مهم دیگر در سال 2020 بود که گینس 0.0 معرفی شد. گینس قبلا با نسخه‌های کم الکل دمنوش معروف، از جمله Guinness Pure Brew آزمایش کرده بود، اما این 0.0 بود که موفقیت بزرگی را برای غول آبجوسازی ایرلندی ایجاد کرد.

گینس عمدا تصمیم به ساختن یک کپی از ضخیم اصلی کرد، اما با حذف الکل، و با استفاده از روش‌های مدرن، از جمله فیلتراسیون سرد، که به آرامی الکل را حذف می‌کرد و در عین حال طعم، بدن و بافت را حفظ می‌کرد، به آن دست یافت.

یکی از مشکلات آبجوهای اولیه این بود که آبجو را احساس می کردند، با بافتی که بیشتر شبیه لیموناد یا آب بود تا بافت نسبتا متراکم آبجو. و از نظر تراکم، اجازه دهید با آن روبرو شویم، گینس تقریبا یک سوپ است. بنابراین یکی از مهم‌ترین چیزهای گینس 0.0 این بود که وقتی مردم آن را تجربه می‌کردند، سعی کنید آن نوع کرم، بافت و بدن ضخیم را بدست آورید. و البته مورد دیگر، سر خامه ای بود که باید درست می شد.

بنابراین، از همان ابتدا، قوطی‌های گینس 0.0 دارای ویجتی بودند که به آن نیتروژنه می‌شد، و نسخه پیش‌نویس اولیه آن در میله‌ها اساسا شامل قرار دادن یک قوطی در دستگاهی بود که شبیه یک دستگاه قهوه‌ساز ایتالیایی بود.

که مشکلاتی ایجاد کرد. کمی مبهم و پیچیده بود، و زمان زیادی را صرف کرد، بنابراین به یک بشکه معمولی برای ارائه پیش نویس گینس تبدیل شد - یک موفقیت بزرگ. البته طعم آن کمی با نسخه فول الکل متفاوت است، اما نه آنقدر.

فروش گینس غیر الکلی در سال گذشته 35 درصد افزایش یافت

در حال حاضر بسیاری از مردم ایرلندی هستند که به یک میخانه می‌روند، تمام شب گینس 0.0 را می‌نوشند و در عین حال از شادی یک پینت لذت می‌برند و سپس در پایان شب ماشین خود را به خانه می‌برند. با هر معیاری، این باید چیز خوبی باشد.

یک تمایز مهم باید در مورد نحوه طبقه بندی الکل ایجاد شود. گینس 0.0 و هاینکن 0.0 الکل صفر دارند. اما هر آبجو با رتبه ABV (الکل بر اساس حجم) کمتر از 0.5 درصد به طور کلی به عنوان غیر الکلی یا بدون الکل طبقه بندی می شود. کمی گیج کننده است. سپس آبجوهای کم الکل مانند آبجوسازی Donegal Kinnegar’s Low Tide وجود دارد که 1 درصد ABV دارد.

پس من چه چیزی را دوست دارم؟ من واقعا گینس 00 را دوست دارم. واقعا تجربه من از رفتن به میخانه برای ملاقات دوستان را تغییر داده است.

من از طرفداران پر و پا قرص آبجوهای صنایع دستی ایرلندی، عمدتا IPAها هستم. من عاشق Fierce Mild هستم که در Dundalk با استفاده از مخمر آرام دم می‌شود. دارای IPA و همچنین یک لاگر جدید که هر دو درجه یک هستند. من Whiplash's Never Drinking Again را دوست دارم، یک IPA دیگر. Brewmaster از Dundalk یک Zero Nitro قوی انجام می دهد. و همچنین Last Man Standing از آبجوسازی تام کرین و همچنین Full Sail Zero از آبجوسازی خلیج گالوی را دوست دارم. IPA Wicklow Wolf نیز عالی است. به خاطر می آورید که من کم و بیش سفر غیر الکلی خود را با Clausthaler شروع کردم و سال ها بود که آن را ندیده بودم.

سپس تابستان امسال در ایتالیا در تعطیلات بودم و وقتی در رستورانی یک آبجو بدون الکل سفارش دادم، دیدم که تنها گزینه پیشنهادی Clausthaler بود. IPA بود و خوشمزه بود.

آیا در آبجوهای بدون الکل الکل وجود دارد و آیا باید نگران باشیم؟

و حتی اگر حافظه می‌تواند بسیار فریبنده باشد، به خصوص در طول 30 سال، من فکر می‌کنم Clausthaler که در سال 2026 چشیدم، بی‌نهایت برتر از نسخه‌ای بود که در سال 1996 چشیده بودم. با این حال، خوب بود که دیدیم اصل این گونه هنوز قوی است و از تکنیک‌های دم‌آوری مدرن برای تولید طعمی برتر استفاده می‌کند و در عین حال به ریشه‌هایش وفادار می‌ماند.