سفینه فضایی بالاخره به مدار رفت. اکنون بخش سخت فرا می رسد

برای لحظه ای به نظر می رسید که اولین تلاش استارشیپ برای پرواز مداری با شکست تمام می شود.

موشک بزرگ اسپیس ایکس صبح دوشنبه از استاربیس تگزاس پرتاب شد و در میان شعله‌های آتش بالا رفت. تقریبا دو دقیقه و نیم پس از پرواز، تقویت‌کننده Super Heavy از مرحله بالایی جدا شد و در خلیج مکزیک یک انفجار کنترل‌شده انجام داد. سپس استارشیپ برای رسیدن به فضا یک موتور اولیه را سوزاند، اما در حین سوختن، یکی از موتورهای رپتور 3 آن ناگهان خاموش شد.

دن هوت، مدیر ارتباطات اسپیس ایکس و میزبان پخش‌های اینترنتی پرتاب این شرکت، تمام تلاش خود را کرد تا در حالی که کنترل‌کننده‌های پرواز دیوانه‌وار در حال بررسی ایستادن از سوختگی تک موتوری بودند که استارشیپ را در مدار قرار می‌داد، متوقف شود. اگر آنها تصمیم به سوختن بگیرند، استارشیپ مانند بسیاری از پروازهای آزمایشی قبلی، در اقیانوس هند فرو می‌پاشد. اما پس از چند دقیقه ناخن جویدن، اسپیس ایکس بالاخره "راه افتاد".

کشتی ستاره ای یک موتور رپتور در سطح دریا را دوباره روشن کرد و برای اولین بار وارد مدار زمین شد. از اتاق کنترل ماموریت Starbase صدای تشویق های شدیدی بلند شد. این یک لحظه بزرگ برای استارشیپ بود، و این واقعیت که اسپیس ایکس بسیار به سقط کردن سوختگی درج مداری نزدیک شد، این دستاورد را هیجان‌انگیزتر کرد.

با این حال همه چیز از آنجا روان نبود. این ماموریت آزمایشی، پرواز 14، قرار بود 10 ساعت طول بکشد و استارشیپ تقریبا شش سفر به دور سیاره را انجام دهد. این وسیله نقلیه موفق شد تمام 26 ماهواره Starlink V3 را که با خود حمل می کرد به فضا مستقر کند و اولین استقرار عملیاتی این ماهواره های بزرگتر و ارتقا یافته را رقم زد. اما "به دلیل احتیاط فراوان با توجه به مشکل موتور در هنگام صعود"، کنترلرهای پرواز تصمیم گرفتند ماموریت را زودتر به پایان برسانند. سفینه فضایی پس از کمتر از سه ساعت در مداری در شمال اقیانوس آرام سقوط کرد.

اکنون اسپیس ایکس کارهایی برای انجام دادن دارد. رسیدن به مدار یک دستاورد کلیدی است، اما شرکت باید ثابت کند که می تواند این کار را بدون هیچ گونه ناهنجاری انجام دهد و این کار را مکررا انجام دهد. استارشیپ تاکنون سه بار با موتورهای رپتور 3 ارتقا یافته اسپیس ایکس پرواز کرده است و هر بار این موتورها دچار اختلال شده اند. اگر اسپیس ایکس امیدوار باشد به وعده های خود به ناسا و جدول زمانی بلندپروازانه خود برای افزایش سرعت پرتاب استارشیپ و دستیابی به قابلیت تجاری دست یابد، پرداختن به این مسائل بسیار مهم خواهد بود.

استارشیپ 2 تا 3 سال با پروازهای ساعتی فاصله دارد

با فرض اینکه مهندسان اسپیس ایکس سریعا به مشکل خرابی موتور رسیده و اصلاحات لازم را انجام دهند، مأموریت آزمایشی بعدی استارشیپ، پرواز 15، از نظر تئوری می تواند در اوایل 19 اکتبر انجام شود.

آن خرما را با یک دانه نمک مصرف کنید. این یک برآورد بسیار موقتی است که توسط مرکز فرماندهی سیستم کنترل ترافیک هوایی اداره هوانوردی فدرال (ATCSCC) و نه SpaceX ارائه شده است. پرواز 15 تقریبا دیرتر از آن زمان پرتاب خواهد شد، اما این تاریخ نشان می‌دهد که اسپیس ایکس می‌خواهد توپ را در حرکت نگه دارد.

ماسک گفت: زمانی که بتوانیم کشتی را دوباره به پرواز در آوریم، اولین موشک مداری کاملا قابل استفاده مجدد را ساخته ایم. او پیش بینی کرد که شانس موفقیت در مرحله بالا در اولین تلاش حداقل 50 تا 60 درصد است.

این خیلی خوش بینانه نیست. SpaceX در اولین تلاش خود در سال 2024 تقویت کننده Super Heavy را گرفت. سوال بزرگ این بار این است که آیا Starship می تواند طول مدت کامل برنامه ریزی شده پرواز مداری خود را تکمیل کند یا خیر. اگر خرابی موتور دیگر یا برخی ناهنجاری‌های دیگر خودرو را مجبور به بازگشت زودهنگام به زمین کند، اسپیس‌ایکس نمی‌تواند برای گرفتن برج تلاش کند.

طبق گفته ATCSCC، پرواز 16 می تواند در اوایل 30 اکتبر آغاز شود، اما باز هم، بسیار بعید است. این ماموریت آزمایشی اولین ماموریتی خواهد بود که Starship را از مرکز فضایی کندی ناسا در فلوریدا پرتاب می کند. SpaceX در حال گسترش عملیات Starship فراتر از Starbase برای افزایش سرعت پرتاب موشک، دسترسی به مدارهای با شیب بالاتر و پشتیبانی از ماموریت های آتی ناسا است.

صحبت از ناسا شد، این آژانس همچنان قصد دارد آرتمیس 3 را در سال 2027 پرتاب کند. این مأموریت نسخه‌های آزمایشی دو فرودگر تجاری ماه ناسا - سیستم فرود انسانی استارشیپ (HLS) SpaceX و فرودگر Blue Moon Mark 2 متعلق به Blue Origin - را به مدار پایین زمین ارسال می‌کند. در آنجا، آنها تلاش خواهند کرد تا سیستم ها و قابلیت های مورد نیاز برای حمل ایمن فضانوردان آرتمیس 4 را به سطح ماه نشان دهند.

تنها یک فرودگر این شانس را دارد که فضانوردان ناسا را ​​برای اولین بار در بیش از 50 سال به ماه بازگرداند، بنابراین اسپیس ایکس و بلو اوریجین برای این جایزه با هم رقابت می کنند. استارشیپ HLS از موتورهای مشابهی استفاده خواهد کرد که در هر پرواز آزمایشی که تاکنون انجام داده اند، دچار اختلال شده اند. بنابراین رفع این مشکلات برای اسپیس ایکس و ناسا ضروری است.

دین اسلادن، مهندس هوافضای Accu Components به رویترز گفت که آیا خرابی موتوری که در پرواز 14 رخ داده است "یک خرابی یکباره یک قطعه" بوده است یا نشانه ای از یک مشکل طراحی بزرگتر، سرعت توسعه مداوم استارشیپ را تعیین می کند.

او گفت: «هر گونه تعمیر موتور که پروازهای بعدی را متوقف می‌کند، از جمله تلاش برنامه‌ریزی‌شده برای گرفتن کشتی با بازوهای برج پرتاب [پس از ورود مجدد]، مطابق با آن برنامه است.»

بنابراین، در حالی که در نهایت دیدن استارشیپ برای اولین بار در مدار زمین هیجان‌انگیز بود، اسپیس ایکس کارهای زیادی برای انجام دادن دارد تا قابلیت تجاری موشک و نقش آن در برنامه آرتمیس ناسا را ​​تضمین کند.