سقوط کشورهای مشترک المنافع به بی ربطی بازتاب مسیر برگزیت بریتانیا است

بریتانیا از تمرکز مشترک المنافع بر برده داری و غرامت ناراضی است و این بحث را عامل بی ربط شدن این سازمان می داند. مشکل واقعی به خانه نزدیکتر است.

این آنها نیستند، این شما هستید

هنگامی که سفیر ایرلند یکشنبه گذشته، سونیا هایلند، تاج گل سبزی را در قنوتاف در وایت هال گذاشت، بیش از 50 کمیسر عالی از ایالت های مشترک المنافع را دنبال کرد که تا بنای یادبود رفتند تا تاج های گل خشخاش قرمز خود را در پنج گروه بگذارند.

بیش از سه میلیون نفر از کشورهای مشترک المنافع کنونی در جنگ جهانی اول و بیش از 15 میلیون نفر در جنگ جهانی دوم جنگیدند، از جمله 2.5 میلیون هندی که بزرگترین ارتش داوطلب تاریخ را تشکیل دادند.

خاطره 1.7 میلیون نفر از کشورهای مشترک المنافع که در آن جنگ ها جان باختند، برای مدت طولانی یکی از قدرتمندترین پیوندهایی بود که این سازمان 56 عضوی را پس از تشکیل آن در سال 1949 پیوند داد. اما مشترک المنافع اکنون در مشکل است و نشست سران دولت در هفته گذشته در آنتیگوا تنها آخرین نمایش لغزش آن به سمت آن بود.

بسیاری از نظرات بریتانیایی پیرامون این نشست، درخواست‌هایی را که پادشاه چارلز باید به خاطر نقش کشورش در تجارت برده در اقیانوس اطلس عذرخواهی کند و بریتانیا باید غرامت بپردازد، مقصر دانست. سرمقاله ای خشمگین در روزنامه تایمز حال و هوای لندن را به تصویر کشید و این کمپین را به عنوان یک تمرین روابط عمومی که برای از بین بردن مالیات دهندگان بریتانیایی تحت فشار طراحی شده بود، رد کرد.

این روزنامه می‌گوید: "واقعیت غم انگیز این است که برخی از رهبران کشورهای مشترک المنافع، آن را اساسا به عنوان یک مجمع برای ضربه زدن به بریتانیا می‌دانند. با انجام این کار، آنها دامنه جهانی خود را کاهش می‌دهند."

«مشترک‌المنافعی که صرفا به وسیله‌ای برای تلاش برای کسب درآمد از قربانی شدن مصنوعی تبدیل می‌شود، آینده کوتاهی دارد».

پادشاه "عمیق ترین اندوه شخصی" را درباره نقش بریتانیا در تجارت برده ابراز کرد، اما از عذرخواهی خودداری کرد و در مورد نقش نیروی دریایی سلطنتی در اجرای پایان بردگی صحبت کرد. با شنیدن صحبت‌های شخصیت‌های عمومی بریتانیایی در مورد لغو، ممکن است این تصور به ذهنتان برسد که تنها دلیلی که اجدادشان در وهله اول وارد تجارت برده‌داری شدند، لغو آن بود.

اندی برنهام گفت که خواهان گفتگوی ساختاریافته با مستعمرات سابق است که می تواند منجر به عذرخواهی شود، اگرچه او غرامت را رد کرد. اما همانطور که در سرمقاله روزنامه بیزینس دی آفریقای جنوبی در این هفته بحث شد، بریتانیا ممکن است فرصتی را برای تنظیم مجدد روابط در داخل کشورهای مشترک المنافع از دست بدهد.

این روزنامه می‌گوید: «این سازمان که بریتانیا و مستعمرات سابق آن را تشکیل می‌دهد، درست مانند بریتانیا در پی خروج این کشور از اتحادیه اروپا در یک دهه پیش، به طور فزاینده‌ای بی‌ربط می‌شود. عذرخواهی می‌توانست راه را برای بحث درباره آینده مشترک المنافع در چارچوب جهانی که به سرعت در حال تغییر است، هموار کند».

دولت های بریتانیا پس از برگزیت امیدوار بودند که افزایش تجارت با کشورهای مشترک المنافع به جبران بخشی از آنچه که با خروج از اتحادیه اروپا از دست داده بود، کمک کند. اما این تجارت به عنوان سهمی از کل بریتانیا رشد نکرده است، در حالی که برگزیت نقش لندن را به عنوان حامی بالقوه کشورهای مشترک المنافع در بروکسل سلب کرده است.

بر اساس گزارش هفته گذشته گاردین، رکود اقتصادی بریتانیا از آن زمان به بعد باعث شده است که این کشور از برخی تعهدات خود در زمینه اقدامات اقلیمی کناره گیری کند و بودجه کمک خود را کاهش دهد، در حالی که کشورهای مشترک المنافع بیش از سایرین آسیب دیده اند.

هنگامی که رهبران هند و آفریقای جنوبی از نشست مشترک المنافع در سال 2024 صرفنظر کردند، در عوض در نشست بریکس با چین، برزیل و دیگران شرکت کردند، که نشانه ای از جابه جایی قدرت و ثروت است.

شاه چارلز جانشین مادرش به عنوان رئیس مشترک المنافع شد و بریتانیا همچنان بازیگر اصلی آن باقی می ماند و یک سوم هزینه اداره دبیرخانه آن را که مستقر در لندن است می پردازد، اما با کاهش قدرت اقتصادی و نفوذ جهانی آن، اقتدار درون سازمان نیز کمرنگ می شود.

عذرخواهی برای برده داری و پذیرفتن بحث در مورد غرامت می تواند اولین گام در جهت بازسازی مشترک المنافع باشد به گونه ای که صادقانه تری منعکس کند که کشورهای عضو آن اکنون چگونه خود و یکدیگر را می بینند.

لطفا نظرات خود را با من در میان بگذارید و نظرات، نظرات یا پیشنهادات خود را برای موضوعاتی که مایلید تحت پوشش قرار گیرند به آدرس denis.globalbriefing@irishtimes.com برای من ارسال کنید.