سم لوی و جیمی رمزی به فیلمبرداران جدید توصیه می‌کنند: «آنچه که شما انجام می‌دهید برای همیشه زنده است»

پیدا کردن دو فیلمبردار کمتر از سم لوی و جیمی رمزی سخت است.

لوی، پسر ویولونیست کلاسیک در بوستون، که برای سمفونی بوستون و بوستون پاپس نوازندگی کرد (و می توان آن را در چند موسیقی متن ضبط شده توسط رهبر ارکستر بوستون پاپس، جان ویلیامز، از جمله امپراتوری ضربه می زند، شنید) ادبیات تطبیقی ​​را مطالعه کرد و ابتدا به عنوان یک دیپلمات پیش از وارد شدن به فیلم فکر کرد.

او ابتدا به عنوان دستیار فیلمبردار مشهور هریس ساویدز (زودیاک، حیاط ها) پیش از همکاری با نوح بامباخ (فرانسیس ها، در حالی که ما جوان هستیم) و گرتا گرویگ (لیدی برد) به یک صدای بصری تعیین کننده در سینمای مستقل آمریکا تبدیل شد. داستان‌های مرتبط فیلم‌ها لاشانا لینچ، پاپا اسیدو، راسل تووی به هیئت داوران فیلم‌های نامزد جایزه ستاره نوظهور بفتا بپیوندند «دارلینگتون» ساشا گرواسی برخلاف بقیه فیلم‌های میلیاردر فناوری است.

رمزی، که در آفریقای جنوبی بزرگ شده است، خود را "پانک" توصیف می کند که تقریبا از هر مدرسه ای که والدینش او را به آنجا می فرستادند، اخراج می کردند تا اینکه در آکادمی فیلم و هنرهای دراماتیک ژوهانسبورگ پذیرفته شد. "این چراغی بود که برای من روشن می شد."

مسیر حرفه ای او به طور مشخص بین المللی بوده است. رمزی که از صنعت فیلم آفریقای جنوبی به عنوان اپراتور دوربین در منطقه 9 نیل بلومکمپ و از طریق همکاری طولانی مدت خود با کارگردان الیور هرمانوس (زیبایی، موفی) ظهور کرد، از آن زمان با فیلم هایی مانند همه ما غریبه ها به کارگردانی اندرو هی و آنتونی ماراس، کارگردان استرالیایی، جایگاه خود را در سینمای بریتانیا و بین المللی تثبیت کرد.

سبک بصری رمزی به سمت زیبایی شناسی بصری ساخته شده عمدی گرایش دارد - آخرین درام تاریخی سیان هدر در دهه 1970 Heumann بودن را ببینید - در حالی که یک فیلم لوی شات، مانند کار او در فیلم جنایی تنها جیب بر زنده نوح سیگان در نیویورک، بیشتر مشاهده ای و روان است.

اما این دو در Toruń Camerimage، جشنواره لهستانی که به هنر سینماتوگرافی افتخار می کند، دلیل مشترکی پیدا کردند. لوی و رمزی در صحبت با مخاطبانی از دانشجویان و فیلمسازان جدید، از صحبت های فنی در مورد لنزها، دوربین ها و تکنیک های نورپردازی خودداری کردند و به نفع رویکرد شخصی تر فیلمسازی بودند.

لوی توضیح داد: «این موضوع کمتر به چگونه می پردازد تا چرایی. "بزرگترین سلاح شما به عنوان یک DP، شهود شماست."

در یک گفتگوی گسترده، سینماگران درباره لحظات شکل‌گیری حرفه‌شان و درس‌هایی که در این مسیر آموخته‌اند، بحث کردند.

برای لوی، راهنمایی او توسط ساویدز کلیدی بود. لوی گفت: «از روز اول کار با هریس، فقط می خواستم شبیه او باشم. لوی گفت: "دانش او بسیار گسترده بود. او می گفت: "ساخت یک فیلم بسیار کثیف است"، "این یک قطار در حال حرکت است و متوقف نمی شود."

لوی به یاد می آورد که در یک فیلم تجاری ساویدز به کارگردانی گاس ون سنت مشغول فیلمبرداری به عنوان یک لودر دوربین بود. این تیم برای "دزدیدن عکس" در متروی نیویورک، بدون مجوز فیلمبرداری فرستاده شد. لوی به یاد می آورد: «هریس به من گفت: «اگر کسی سؤال کرد، به او بگو که داریم یک فیلم دانشجویی می سازیم». "ما شروع می کنیم و یک نفر می آید. من به آنها می گویم: "این یک فیلم دانشجویی است." آنها می گویند: "شما با گاس ون سنت یک فیلم دانشجویی فیلمبرداری می کنید؟"

لوی با اشاره به اینکه "هیچ وقت مرد فناوری نبود" توضیح داد که چگونه راهی احساسی به زیبایی بصری فیلم هایش پیدا می کند. در فیلم The Only Living Picket in New Yor k، جان تورتورو در نقش هری، یک دزد کیف پول سالخورده بازی می کند که خود را با دنیای مدرن ناهماهنگ می بیند. این فیلم با دوربین ARRI Alexa 35 به صورت دیجیتال گرفته شد، اما برای به تصویر کشیدن ماهیت آنالوگ حرفه هری، لوی تصمیم گرفت از لنزهای پرایم Bausch & Lomb Super Baltar استفاده کند، همان مجموعه‌ای که گوردون ویلیس از آن برای فیلمبرداری پدرخوانده استفاده کرد.

رمزی رویارویی ها و ناکامی های سر صحنه را به یاد می آورد که به گفته او منجر به بزرگ ترین پیشرفت های او به عنوان یک فیلمبردار شد. او خاطرنشان کرد: «من همیشه بیشتر از جنبه‌های منفی به سمت مثبت هدایت می‌شدم. "اگر می گویید من نمی توانم کاری را انجام دهم، شورشی در من وارد عمل می شود."

اما تنها رویارویی واقعی او که سر صحنه فیلمبرداری داشته است، می‌گوید: «تنها افرادی که همیشه با آن‌ها برخورد کرده‌ام» دستیاران کارگردان «در طول زمان» و تهیه‌کنندگان خط «به خاطر پول» بوده‌اند. زیرا این دو مهم‌ترین چیزهایی هستند که شما به‌عنوان یک فیلمبردار دارید: زمان و پول.

لوی و رمزی رویکردهای بسیار متفاوتی را برای رویارویی در صحنه فیلمبرداری توصیف کردند. او گفت که لوی، "دیپلمات احتمالی" همیشه سعی می کند زمینه های مشترک پیدا کند. رمزی، شورشی، «به سختی می‌آید که چیزی را که برای من منطقی نیست سر و صدا کند.»

این که دو هنرمند متفاوت توانستند با استفاده از روش‌های متفاوت به چنین تحسینی دست یابند، هدف جلسه Camerimage بود. برای هر دو، نکته اصلی یکسان بود: به غریزه خود و افرادی که با آنها کار می کنید اعتماد کنید و اجازه ندهید این هنر در تکنیک گم شود.

رمزی به سینماگران جوان حاضر در اتاق گفت: «کاری که شما انجام می دهید برای همیشه زنده است. "به این فکر کنید. بسیار بزرگ است. بسیار مهم است. ارزش آن را دارد که هر کاری که می توانید برای درست کردن آن انجام دهید."