سناتورها تغییرات دو حزبی را در رویه های اتاق خود پیشنهاد می کنند

اغلب، به ویژه در مجلس نمایندگان، تکرار می شود که سنای ایالات متحده تنها دو قانون دارد: موافقت متفق القول و فرسودگی. فراموش نکنید که Framers عمدا محفظه بالایی را برای کاهش سرعت طراحی کرده اند. داستان مبهم این است که وقتی توماس جفرسون از سفیر فرانسه در فرانسه به ایالات متحده بازگشت، از جورج واشنگتن، که ریاست کنوانسیون قانون اساسی را بر عهده داشت، پرسید: «چرا سنا؟» ژنرال با سوالی پاسخ داد: چرا چایت را در آن نعلبکی می ریزی؟ جفرسون پاسخ داد: "چرا، برای خنک کردن آن."

واشنگتن گفت: «همچنین، آیا ما قانون داغ مجلس را در بشقاب خنک کننده سنا می ریزیم.» با این حال، کنوانسیون قصد نداشت که سنا یک بدن بی‌تحرک باشد - مورچه‌ای که در کهربا منجمد شده است. این برنامه عمدا برای در نظر گرفتن منافع ایالت های مختلف که در ابتدا سناتورهای خود را منصوب کردند، طراحی شده بود، نه اینکه صرفا یک غربال پوپولیستی متخلخل باشد. سناتور جف مرکلی (D-Ore.) و استیو داینز (R-Mont.) اخیرا یک دستور کار چهار قسمتی دو حزبی را برای آزاد کردن قسمت بالایی بدن پیشنهاد کردند. همانطور که آنها می گویند، "سنا باید بتواند به قانونگذاری موثر ادامه دهد.

بنابراین، ما طرحی را برای پاداش همکاری دو حزبی، ایجاد فرصت‌های بیشتر برای سناتورها برای ارائه اصلاحات سازنده، و اجازه دادن به اتاق برای ارائه لوایح بیشتر برای بحث عمومی، تنظیم کرده‌ایم.» داینز، یک سناتور دو دوره ای که در ماه ژانویه بازنشسته می شود، مایل است تقدیرنامه او کمکی مثبت به مناسب سازی مجدد سنا باشد. مرکلی که اکنون سومین دوره ریاست جمهوری خود را می گذراند، پیش از این ده سال در مجلس نمایندگان ایالت اورگان خدمت کرده بود و در آنجا به ریاست مجلس رسید.

مانند داینز، او از اینکه مجلس سنا فقط در اطراف نشسته و "آن را خنک می کند" ناامید است. جای تعجب نیست که در قلب طرح آنها پیشنهادی برای رقیق کردن اکشن-مسدود کننده بحث برانگیز معروف به فیلی باستر وجود دارد. فیلی‌باستر اجازه می‌دهد تا زمانی که سه‌پنجم سناتورها به استناد به کلتور رای دهند، بحث‌های نامحدودی روی زمین برگزار شود تا روندی که به بحث پایان می‌دهد، آغاز شود. سپس، پس از 30 ساعت صحبت اضافی، اقدام معلق به رای نهایی می رسد.

اولا، مرکلی و داینز پیشنهاد می‌کنند که قانون اختلاس را با حذف الزامات ابراکثریت در موارد خاص، مانند موارد رویه‌ای معمول مانند طرح بررسی، و اصلاحات، «به‌روزرسانی» قاعده کلتور را انجام دهند. ثانیا، آن‌ها فاصله زمانی مورد نیاز در حال حاضر بین زمان ارائه طرح بستن و رأی‌گیری آن را حذف می‌کنند، و همچنین 30 ساعت بحث اضافی را پس از استناد به بستن را حذف می‌کنند.

ثالثا، آنها یک روز در هفته را ایجاد می‌کنند که در آن قوانینی که «قوی» از سوی کمیته‌ای با حمایت دو حزبی حداقل اکثریت هر حزب گزارش شده است، می‌تواند «سریع» به مرحله بررسی برسد. این روند با طوماری که توسط رئیس و عضو رتبه‌بندی کمیته، با حمایت 16 سناتور برای بررسی این اقدام، از جمله مشخص کردن در طومار اصلاحاتی که می‌توان ارائه کرد، آغاز شد. مناظره به شش ساعت محدود خواهد شد و پس از تصویب نهایی با اکثریت آرای سنا.

چهارم، داینز و مرکلی یک بررسی سریع دو روزه از صورت‌حساب‌های هزینه‌های دو حزبی را فراهم می‌کنند، که اجازه می‌دهد فقط 20 اصلاحیه مرتبط به طور مساوی بین طرفین تقسیم شود. باز هم، این لوایح از الزام 60 رای کلت مستثنی خواهند شد. این خیلی رادیکال نیست، زیرا در مورد 160 دسته از قوانین دیگر مانند قطعنامه های بودجه، لوایح مصالحه و قطعنامه های مشترک که مقررات جدید فدرال را از طریق قانون بازنگری کنگره لغو می کند، همینطور است.

دستور کار مرکلی دینز سنا را قادر می‌سازد تا بر مبنای تسریع‌تر و دوحزبی‌تر حرکت کند، اما انسداد را به طور کامل لغو نمی‌کند. این روزها به سختی می توان دو حزبی را به دست آورد. خیلی چیزها نه تنها به همکاری بیشتر و اجماع در کمیته ها بستگی دارد، بلکه به رهبران احزاب نیز بستگی دارد که مایل به مصالحه در مورد آنچه که مایل به کنار گذاشتن هستند. برنامه ها و پیام های حزبی، به ویژه در سال های انتخابات، همچنان غالب خواهند بود.

برخی از پیشنهادات دو حزبی شبیه رویه‌های مجلس نمایندگان است که قبلا وجود داشته است - برای مثال، تعلیق قوانین، درخواست‌های معافیت و بررسی ممتاز انواع خاصی از اقدامات. این یکی را به یاد نوحه موسیقایی "بانوی زیبای من" می اندازد: "چرا یک زن نمی تواند بیشتر شبیه یک مرد باشد؟" در این مثال، سوال این است که "چرا سنا نمی تواند بیشتر شبیه مجلس باشد؟" پاسخ موسیقایی پرطنین گروه کر بنیانگذاران آمریکایی این خواهد بود: "چون آنها متفاوت هستند، و شما آن را تغییر نمی دهید!" شبح سفیر جفرسون حتی ممکن است موافق باشد: "تفاوت را زنده کن!" دون ولفنبرگ

r یک کهنه سرباز 28 ساله در کنگره است که به عنوان رئیس ستاد کمیته قوانین مجلس به اوج خود رسیده است. او نویسنده «کنگره و مردم: دموکراسی مشورتی در محاکمه» و «تغییر فرهنگ‌ها در کنگره: از بازی جوانمردانه به نمایش‌های قدرت» است.