سنگاپور از یک فرمول برنده نوبل استفاده می کند تا به مجردهای بی فایده خود کمک کند تا تاریخ ملاقات کنند

همه ما آن ایمیل‌ها یا تبلیغات هرزنامه را دیده‌ایم که از مجردها در مناطق خود به ما می‌گویند. گاهی اوقات آنها از مسدود کننده هرزنامه ما عبور می کنند و در صندوق ایمیل ما ظاهر می شوند. در حالی که بسیاری از ما ممکن است آنها را حذف کنیم، برخی از کارمندان دولت سنگاپور ممکن است به زودی تجدید نظر کنند: ممکن است به خوبی یک سرویس دوستیابی باشد، با حسن نیت دولت.

FirstDate، یک برنامه آزمایشی که توسط آژانس فناوری دولتی سنگاپور (GovTech) معرفی شده است، به افسران عمومی مجرد سنین 21 تا 35 سال یک مسابقه بالقوه ارائه می دهد. هنگامی که کاربران یک مسابقه را دریافت کردند، 72 ساعت فرصت دارند تا تصمیم بگیرند که آیا متصل شوند یا خیر. و از آنجایی که دولت سنگاپور نمی تواند خیلی مطمئن باشد، این برنامه بر یک الگوریتم تئوری تطبیق برنده جایزه نوبل تکیه دارد تا واقعا کارمندان خود را گرد هم آورد.

در وب سایت برنامه آزمایشی جدید آمده است: «خستگی با کشیدن انگشت به اینجا ختم می شود. این آزمایش به یک ناامیدی آشنا از برنامه دوستیابی کمک می‌کند: آیا گزینه‌های بیشتر یافتن یک مورد را آسان‌تر می‌کند یا فقط انتخاب را سخت‌تر می‌کند. به همین دلیل است که بر الگوریتم گیل-شپلی تکیه می‌کند، که بخشی از تئوری تطبیق است که باعث شد لوید شپلی و آلوین راث در سال 2012 جایزه یادبود نوبل را در علوم اقتصادی دریافت کنند. این الگوریتم به FirstDate اجازه می‌دهد تا جفت‌های پایداری تولید کند که در آن هیچ دو شرکت‌کننده هر دو یکدیگر را بر تطابق تعیین شده ترجیح نمی‌دهند.

نورمن لی، استاد روانشناسی در دانشگاه مدیریت سنگاپور که ترجیحات شریک زندگی را مطالعه می کند، می گوید: «محدود کردن مجموعه انتخاب، محیط دوستیابی را به محیطی باز می گرداند که توسط مغز انسان قابل مدیریت باشد. لی به فورچون گفت که مردم ممکن است تحت تأثیر بسیاری از انتخاب‌های ادراک شده غرق شوند و پیدا کردن شریک یا متعهد شدن را سخت‌تر کند.

در مورد کاهش جمعیت

خلبان در پس زمینه ازدواج های بعدی و کاهش باروری می آید. نرخ باروری کل ساکنان سنگاپور به 0.87 تولد به ازای هر زن در سال 2025 کاهش یافته است که از 0.97 در سال 2024 کاهش یافته است. به گفته دپارتمان Statistics، میانگین سنی در اولین ازدواج به 31.1 برای دامادها و 29.6 برای عروس ها رسیده است، در حالی که یک دهه قبل 30.3 و 28.2 بود.

وب‌سایت FirstDate هدف خود را پشتیبانی از مجردها در سفر دوستیابی آنها بدون مشخص کردن صریح نرخ تولد بالاتر به عنوان هدف توصیف می‌کند. کاربران هر بار یک تطابق احتمالی را به همراه امتیاز سازگاری، توضیحات و یادداشت شخصی دریافت می‌کنند.

به گفته این وب سایت، افسران GovTech این ایده را در هکاتون سالانه آژانس بررسی کردند و سرویسی را توسعه دادند که بر سازگاری تأکید دارد و به کاربران زمان بیشتری برای بررسی هر معرفی می دهد. این مفهوم در آوریل عمومی شد، زمانی که GovTech تک‌آهنگ‌ها را در نسخه اولیه مورد بررسی قرار داد. به گزارش استریتز تایمز، یکی از طرح‌ها شامل یک وعده غذایی اولی با یارانه دولتی بود.

کاربران پرسشنامه‌ای را تکمیل می‌کنند که موضوعات معمولی مربوط به تاریخ اول از جمله علایق، عادات، ترجیحات و ارزش‌ها را پوشش می‌دهد. این زمانی است که FirstDate الگوریتم ازدواج پایدار گیل-شپلی را اعمال می کند، یک رویکرد ریاضی که شرکت کنندگان را بر اساس ترجیحات آنها جفت می کند.

هر دو شرکت کننده پیامکی دریافت می کنند که آنها را از مسابقه مطلع می کند. از آن به بعد، فقط نمایه های آنها برای یکدیگر قابل مشاهده است و جزئیات تماس تنها در صورتی به اشتراک گذاشته می شود که هر دو قبول کنند. نظرسنجی بعدی می پرسد که اوضاع چگونه پیش می رود، از جمله اینکه آیا شرکت کنندگان جزئیات تماس را رد و بدل کرده اند و شخصا ملاقات کرده اند یا خیر.

GovTech به Fortune گفت FirstDate یک آزمایشی محدود است و هیچ اطلاعات بیشتری برای به اشتراک گذاشتن فراتر از آنچه قبلا در دسترس عموم بود، ندارد. برنامه ها در 5 اکتبر بسته می شوند.

لی تأیید هویت را یکی از مزایای بالقوه یک سرویس دولتی می داند. او گفت: «دولت امنیت بیشتری از جمله تأیید هویت ارائه می‌کند که به اطمینان از قانونی بودن و مجرد بودن کاربران کمک می‌کند.

این موضوع برای الیزابت، کارمند 29 ساله وزارت دفاع که علاقه مند به آزمایش FirstDate بود، جذاب بود و به بی بی سی گفت که احتمال کلاهبرداری "بسیار کمتر" است.

"همه ما کارمندان دولتی به دنبال شریک هستیم، درست است؟" او به بی بی سی گفت.

چه کسی مسابقه می دهد؟

با این وجود، جلب مشارکت مردم می تواند یک چالش باشد. لی گفت: «این امکان وجود دارد که برخی از مردم نگران دخالت دولت در زندگی صمیمی خود باشند.

بی‌بی‌سی گزارش داد که برخی از سنگاپوری‌ها این خلبان را «دیستوپیایی» خطاب کرده‌اند و برخی دیگر استدلال می‌کنند که این خلبان هر کسی را که برای دولت کار نمی‌کند از کار می‌بندد. حتی کاربران Reddit هم در این بحث شرکت کردند و درباره اینکه سن آنها برای واجد شرایط بودن بسیار زیاد است شوخی کردند. "لال 21 تا 35 سال دارد. پس درست است که بالای 35 سال حتی [دولت] از شما دست بکشد؟" کاربر RexRender در بحث r/singapore نوشت.

این اولین مورد برای سنگاپور نیست. در ژانویه 1984، دولت واحد توسعه اجتماعی را به منظور تطبیق با فارغ التحصیلان دانشگاهی که در خدمات دولتی مشغول به کار بودند، راه اندازی کرد. این ابتکار منعکس کننده نگرانی نخست وزیر وقت لی کوان یو بود که فرزندان کمتری که از زنان تحصیل کرده به دنیا می آیند، استعدادهای آینده کشور را کوچک می کند، همانطور که در حساب کتابخانه ملی توضیح داده شده است.

سنگاپور نیز تنها نیست. طبق گزارش Global Dating Insights، دولت شهری توکیو اپلیکیشن دوستیابی خود را در سال 2024 راه اندازی کرد و تا ژوئن 2026، 265 زوج از طریق این سرویس ازدواج کردند.

لی در FirstDate نوید می‌بیند، اما می‌گوید خواستگاری به تنهایی نمی‌تواند همه موانع یک رابطه را حل کند. او گفت: "یک پلت فرم جدید همسریابی می تواند اثربخشی جستجوی همسر را افزایش دهد و امکانات جدیدی را به خصوص برای کاربران جدی ایجاد کند."

وی به فشارهای مالی، بلاتکلیفی شغلی و اقتصادی، استرس مزمن، انزوای اجتماعی و عدم حمایت خانواده از عواملی اشاره کرد که می‌تواند باعث پیچیده‌تر شدن آشنایی، ازدواج و والدین شود.

خود این سرویس محدودیت های تطبیق افراد را از طریق یک پرسشنامه تایید می کند.

وب‌سایت آن می‌گوید: «البته، سازگاری روی کاغذ، شیمی یا تطابق منجر به یک رابطه را تضمین نمی‌کند». از آنجا که از آنجا می رود به شما بستگی دارد.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد