سنگاپور یک کنوانسیون چارچوب سازمان ملل در مورد ایمنی هوش مصنوعی را پیشنهاد می کند

ویویان بالاکریشنان وزیر امور خارجه سنگاپور در جریان مناظره عمومی هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک، در 26 سپتامبر.

فیلادلفیا - ویویان بالاکریشنان، وزیر امور خارجه سنگاپور در سخنانی در 26 سپتامبر به سازمان ملل گفت: از آنجایی که ایالات متحده و چین به تلاش های هوش مصنوعی خود سرعت می بخشند، برای درخواست توقف ایمنی خیلی دیر شده است، اما آنچه می تواند کمک کند ایجاد نهادهایی است که می توانند پادمان ها و استانداردها را تعیین کنند.

بالاکریشنان هنگام ارائه بیانیه ملی سنگاپور در مناظره عمومی مجمع عمومی سازمان ملل متحد (UNGA) در نیویورک گفت: «ما باید به طور جمعی قوانین جدیدی را تدوین کنیم و در صورت لزوم برای ایجاد نهادهای جدید برای فناوری های جدید آماده باشیم.

او در یک سخنرانی 20 دقیقه ای که از احیای چندجانبه گرایی برای مقابله با چالش های حاد ژئوپلیتیکی حمایت می کرد، گفت: ما باید همه گزینه ها، از جمله ایده کنوانسیون چارچوب سازمان ملل در مورد پادمان های هوش مصنوعی را بررسی کنیم.

یک کنوانسیون چارچوب، مانند کنوانسیون تصویب شده توسط سازمان ملل در مورد تغییرات آب و هوایی، می تواند به شکل یک معاهده بین المللی گسترده باشد که اصول بنیادی و نهادهای همکاری را ایجاد می کند و ساختار اقدامات بین المللی را فراهم می کند.

رجب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه نیز تماس مشابهی داشت و از سخنرانی خود در سازمان ملل برای تاکید بر نیاز به یک چارچوب حقوقی بین‌المللی مشترک برای هوش مصنوعی استفاده کرد.

بالاکریشنان گفت موسسات جدید نیز در میان درخواست‌های بلند برای ایمنی هوش مصنوعی از سوی رهبران ارشد فناوری هوش مصنوعی، محققان ایمنی و قانون‌گذارانی که هشدار می‌دهند که قابلیت‌های هوش مصنوعی سریع‌تر از توانایی انسان برای مدیریت ایمن آنها پیشرفت می‌کنند، ضروری هستند.

وزیر امور خارجه با اشاره به نمونه‌هایی از اتحادیه بین‌المللی مخابرات (ITU) که ​​ارتباطات جهانی و شبکه‌های دیجیتال را مدیریت می‌کند و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) که بر استفاده صلح‌آمیز و ایمن از فناوری هسته‌ای نظارت می‌کند، گفت: «ما ممکن است به یک نهاد بین‌المللی نیز نیاز داشته باشیم که بتواند برخی از وظایفی را که در حال حاضر برای مؤسساتی که این وظیفه را انجام می‌دهند، یعنی تعیین استانداردهای فنی مشترک، انجام دهد».

بالاکریشنان گفت که خطرات از سه احتمال ناشی می شوند - از دست دادن کنترل سیستم های خودمختار. سوء استفاده توسط بازیگران سرکش برای ایجاد سلاح های زیستی یا سایر سلاح های کشتار جمعی و اختلالات سیاسی و اجتماعی-اقتصادی فراگیر.

او با اشاره به غوغای ایمنی و همچنین تلاش‌های نوپای بین ایالات متحده و چین برای برقراری گفت‌وگو درباره این موضوع، افزود: «اما جن در حال حاضر از بطری خارج شده است».

او گفت: «بخصوص با توجه به رقابت ابرقدرت‌ها و مشوق‌های مالی عظیم برای شرکت‌هایی که قبلا مدل‌های مرزی دارند، خیلی دیر است که خواستار توقف آن شویم.»

او از قیاس ماشین و چراغ راهنمایی استفاده کرد تا نکته را به خانه برساند.

او گفت: «برای رانندگی سریع و ایمن یک خودروی با کارایی بالا، به یک موتور قدرتمند نیاز دارید، اما به همان اندازه، به ترمزهای خوب نیاز دارید.

وی افزود: «و به ویژه اگر می‌خواهید از محله خود فراتر بروید یا از مرزها عبور کنید، به قوانین مشترک مؤثر، چراغ‌های راهنمایی، بیمه، هنجارهای رفتاری و کمربند ایمنی نیاز دارید.»

او گفت: «تدابیر حفاظتی ما باید سرعت خود را حفظ کند.» او خواستار آزمایش و ارزیابی دقیق قبل از استقرار شد.

او گفت: «ما به محدودیت‌های روشنی در مورد آنچه که سیستم‌های خودمختار می‌توانند انجام دهند، و مکانیسم‌هایی برای مداخله زمانی که آنها به گونه‌ای رفتار می‌کنند که برای ما مهم نیست، نیاز داریم.»

او همچنین گفت که این مکانیسم ها باید به طور جهانی قابل تشخیص باشند.

او افزود: «از آنجایی که خطرات ناشی از هوش مصنوعی در پشت مرزها محصور نمی‌شوند، به این معنی است که ما همچنین به قوانین جاده‌ای نیاز داریم که درک جهانی مشترکی از نحوه رویارویی جمعی با این چالش ایجاد کند، همانطور که همه ما به طور غریزی چراغ‌های راهنمایی را یکسان درک می‌کنیم، چه در اینجا در نیویورک باشیم، چه در پکن، مسکو یا سنگاپور.»

مهم‌تر از همه، انسان‌ها باید در نهایت مسئولیت خود را حفظ کنند.

"آیا می خواهید دکمه هسته ای در دست انسان باشد یا هوش مصنوعی؟" او پرسید.

وی افزود، هر رویکرد بین‌المللی بادوام باید به همه کشورها سهم معناداری بدهد، نه تنها آن‌هایی که «پیشرفته‌ترین مدل‌ها، عمیق‌ترین جیب‌ها یا بزرگترین مجموعه تسلیحات را دارند».

او افزود که سنگاپور نیز در تلاش های جاری مشارکت دارد.

او گفت: «این هفته ما به فراخوان برای ایمنی و امنیت بیشتر مدل‌های هوش مصنوعی مرزی پیوستیم.

بیش از 20 کشور و اتحادیه اروپا بیانیه ای را به رهبری فنلاند و نروژ در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک امضا کردند. خواستار نظارت الزام آور بین المللی دولت بر مدل های هوش مصنوعی مرزی به جای خود تنظیمی شرکتی است.

بالاکریشنان گفت که همکاری جهانی در زمینه هوش مصنوعی باید از هم اکنون آغاز شود.

"قوانین ما را متوقف یا کند نمی کنند. آنها به ما اطمینان و اعتماد به نفس می دهند تا بتوانیم سریعتر و موثرتر به نفع همه مردممان حرکت کنیم."

در جریان گفتگوی ۲۵ سپتامبر با کوین راد، نخست وزیر سابق استرالیا، که اکنون رئیس جهانی و مدیر اجرایی انجمن آسیایی در نیویورک است، وزیر بالاکریشنان به نبرد آمریکا و چین بر سر هوش مصنوعی اشاره کرد.

او گفت که چین مسابقه هوش مصنوعی را از دریچه ای عمیقا تاریخی می بیند. با از دست دادن انقلاب صنعتی قرن بیستم، به ویژه مشتاق است که قایق را برای بار دوم از دست ندهید.

بالاکریشنان در یک بحث گسترده و یک ساعته که راه‌هایی را که ایالات متحده از طریق آن رقابت از چین را به چالش می‌کشد، گفت: «چون چین آن را از دست داد، چین بیش از یک قرن تحت تحقیر و معاهده‌های نابرابر قرار گرفت. این بار، چین مطلقا قصد ندارد دوباره آن را از دست بدهد».

او گفت: "شما باید درک کنید که موضوع فقط رقابت با آمریکا نیست، شماره یک یا شماره دو بودن - و من انگیزه های چین را فرافکنی می کنم - اما چین می گوید: "این نوبت من است، وقت من در آفتاب است. چرا کسی باید مانع شود، به خصوص وقتی که من استعداد انسانی و قدرت مغز دارم؟"

او گفت: "بنابراین می توانید از دیدگاه چین بفهمید، "من اشتباه استراتژیک یک قرن و نیم پیش را مرتکب نمی شوم. این یک فرصت استراتژیک است و من نمی خواهم کسی مانع راه من شود. و تنها چیزی که من می خواهم این است که یک زمین بازی برابر و دسترسی به فناوری و پیشرفت در سریع ترین زمان ممکن باشد."

راد خاطرنشان کرد که چین به شدت از یارانه های دولتی برای پیروزی در مسابقه هوش مصنوعی استفاده می کند، بخشی از انتقادات مکرر غرب از اقتصاد چین که مصرف داخلی ضعیف است و رشد ناشی از صادرات است.

بالاکریشنان با استفاده فراگیر از یارانه ها موافقت کرد اما گفت که آنها موفقیت های کشور را با هوش مصنوعی به طور کامل توضیح نداده اند. وی خاطرنشان کرد: چین همچنین دارای پشتوانه علمی و فناوری است که ایالات متحده و کشورهای اروپای غربی را در ساخت و پذیرش رباتیک، وسایل نقلیه الکتریکی و انرژی های تجدیدپذیر شکست داده است.

وی افزود: آنچه که بر شرکت های چینی هوش مصنوعی نیز تاثیر می گذارد، رقابت سخت داخلی است که منجر به ایجاد مدل های ارزان و کارآمد هوش مصنوعی چینی می شود.

او گفت که ایالات متحده دارای مزیت اکوسیستمی دیرینه ای است که "به سرعت فناوری را به محصولات و خدمات و شرکت ها و ماشین مولد سود تبدیل می کند."

بالاکریشنان در سخنرانی خود در سازمان ملل همچنین درخواست چندجانبه گرایی در مواجهه با افزایش موانع تجاری، اختلالات زنجیره تامین، بدتر شدن تغییرات آب و هوایی و اختلالات گسترده در فناوری را تجدید کرد.

او گفت: «روابط بین‌دولتی ما به طور فزاینده‌ای توسط قدرت خام دیکته می‌شود، جایی که نتایج بر اساس اندازه، اهرم و اجبار تعیین می‌شوند و این امر آشکارا خطری آشکار و فعلی برای کشورهای کوچک‌تری مانند سنگاپور دارد.»

او گفت: "اما نکته ای که می خواستم به آن اشاره کنم این است که حتی دولت های قدرتمندتر نیز در نهایت بهایی را خواهند پرداخت زیرا قدرت سخت به تنهایی نمی تواند زنجیره تامین را تضمین کند، از جمعیت ها در برابر بیماری های همه گیر محافظت کند، یا سیاره در حال گرم شدن را تثبیت کند. حتی قدرت های بزرگ برای تامین منافع ملی بلندمدت خود به شرکای نیاز دارند."

او گفت که سوال این نیست که آیا ما به چندجانبه گرایی نیاز داریم، بلکه این بود که چگونه می توان آن را برای هدف مناسب ساخت.

وی به ویژه بر اهمیت حفظ آزادی دریانوردی و پرواز بر فراز برای حفاظت از زنجیره های تامین جهانی در پی جنگ ایران که حمل و نقل نفت، گاز و کود حیاتی در سراسر تنگه هرمز را متوقف کرده است، تاکید کرد.

وی گفت: «گذر ترانزیت از تنگه‌هایی که برای کشتیرانی بین‌المللی استفاده می‌شود حق همه ماست.»

او گفت: «این یک امتیاز مشمول هزینه‌ها و عوارض نیست و این یک قانون بین‌الملل عرفی است، به این معنی که برای همه کشورها الزام‌آور است، خواه خود را طرف برجام بدانند یا نه.»

UNCLOS، کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد حقوق دریاها، یک معاهده بین المللی که در سال 1982 به تصویب رسید، یک چارچوب قانونی حاکم بر تمام فعالیت ها در اقیانوس ها و دریاهای جهان را ایجاد می کند. این توافق تحت ریاست تامی کوه دیپلمات سابق سنگاپور منعقد شد.

بالاکریشنان گفت: "بزرگترین اقتصادها به همان اندازه که کوچکترین آنها به خطوط دریای آزاد وابسته هستند، و ما در سنگاپور خود را به همان استاندارد نگاه می کنیم."

او گفت: «تنگه سنگاپور در باریک‌ترین حالت آن کمتر از دو مایل دریایی است و با این حال نزدیک به یک چهارم تجارت دریایی دنیا از طریق تنگه سنگاپور می‌گذرد.»

او گفت که سنگاپور به همراه اندونزی و مالزی، دو کشور ساحلی دیگر تنگه مالاکا و سنگاپور، با سایر کاربران این تنگه ها همکاری کرده اند تا تنگه ها را باز، امن و در دسترس همگان نگه دارند.