سه راه که کنگره جدید می تواند جنگ ترامپ را متوقف کند

«موج آبی» که دموکرات‌ها را در انتخابات میان‌دوره‌ای روز سه‌شنبه به پیروزی رساند، به دلیل مخالفت عمومی با جنگ انتخابی فاجعه‌بار پرزیدنت ترامپ با ایران شکل گرفت. در نظرسنجی‌های خروج، 74 درصد از رای‌دهندگان گفتند که جنگ ایران یک عامل مهم یا مهم در رای آنها بوده است. از هر 10 رای دهنده، هفت نفر از کنگره می خواهند که پایان دادن به این جنگ را در اولویت قرار دهد، که هرگز اجازه نداد. حتی با وجود اکثریت سالم در هر دو مجلس، انجام این مأموریت آسان نخواهد بود. از این گذشته، اکثریت کنگره قبلا به توقف این جنگ رای داده است: در ماه ژوئن، هر دو مجلس به رئیس جمهور دستور دادند که ایالات متحده را خارج کند.

سربازان از خصومت ها، اما ما اینجا هستیم. با این حال، کنگره آینده چندین ابزار قانون اساسی دارد تا ترامپ را به سمت پایان دادن به جنگ سوق دهد. بگذارید فقط سه مورد را نام ببرم. اول، کنگره می تواند از تامین مالی جنگ خودداری کند. مؤثرترین اهرمی که کنگره دارد از آنچه که معمولا بهترین کار را انجام می دهد سرمایه گذاری می کند: هیچ چیز. برای از بین بردن هزینه جنگ، نیازی به اکثریت فوق العاده نیست. تنها چیزی که لازم است این است که یک اتاق کنگره از پرداخت امتناع کند. دولت ترامپ تاکنون نزدیک به 50 میلیارد دلار برای «عملیات حماسه خشم» هزینه کرده است، اگرچه کنگره هنوز بودجه خاصی را برای آن تصویب نکرده است.

اما در یک تضاد، این حسابداری گران قیمت و خلاقانه فقط تا آنجا پیش می رود. در تابستان امسال دولت با «کمبود بودجه فوری» از ایران درخواست بودجه جنگ کرد. این درخواست اکنون به سنا می رسد، که می تواند فشار را فقط با اجازه دادن به آن بیشتر کند. سرویس تحقیقات کنگره خاطرنشان می کند که قدرت کیف از لحاظ تاریخی "موثرترین راه" کنگره برای وادار کردن روسای جمهور به تغییر مسیر بوده است.

اما به حداکثر رساندن این اهرم به چیزی بیش از ایستادن نیاز دارد. در طول دولت نیکسون، کنگره احیا شده از سواران تخصیصی برای کمک به پایان دادن به جنگ ویتنام استفاده کرد، و محدودیت سختی را بر عملیات رزمی در جنوب شرقی آسیا پس از 15 اوت 1973 تحمیل کرد. بیست سال بعد، پس از بلک هاوک داون، تاکتیک های مشابه به پایان سفر ملت سازی ما در سومالی کمک کرد. کنگره 120 می تواند از همان کتاب بازی پیروی کند: شرطی کردن بودجه به خروج تا تاریخ معین.

دوم، کنگره می تواند وزیر دفاع ترامپ را استیضاح کند و سلاح قانون اساسی را که در دوران ترامپ خفه شده بود، دوباره تقویت کند. در اواسط سپتامبر، مایک جانسون، رئیس مجلس نمایندگان آمریکا (رئیس‌آلمان) برای جلوگیری از رای‌گیری درباره استیضاح وزیر دفاع، پیت هگزت، مجلس نمایندگان را به تعطیلات زودهنگام برد. مقالاتی که توسط نماینده توماس ماسی (R-Ky.) تهیه شده است، درست در حال بازگشت هستند: حزب جمهوری خواه قصد دارد این هفته پس از بازگشت مجلس به رای گیری وادار کند. چهار ماده از هشت ماده لایحه مشخصات ماسی در مورد ایران است: اینکه او در حال انجام یک جنگ غیرقانونی با نقض بند اعلام جنگ قانون اساسی است.

d مفاد متعدد قطعنامه اختیارات جنگ 1973. در میان یک جنگ عمیقا نامحبوب، محکومیت قانون اساسی توسط مجلس واقعا می تواند اثری از خود بر جای بگذارد. درست است، ترامپ می‌تواند با اخراج هگزت تلاش کند. اما در هر صورت، هدف نباید صرفا به دست آوردن پوست سر، بلکه تحمیل هزینه برای ادامه جنگ غیر ضروری و غیرقانونی باشد. سوم، اکثریت جدید می تواند در دادگاه ها بیاورد. شعبه اول می تواند از شعبه سوم یعنی قوه قضاییه فدرال کمک بگیرد. در ماه ژوئیه، پس از اینکه ترامپ محدودیت‌های زمانی قطعنامه اختیارات جنگ را پشت سر گذاشت و قطعنامه‌ای که او را به عقب نشینی می‌داد، سپری کرد.

گرگوری میکس (D-N.Y.) برای اجرای قانون در دادگاه حرکت کرد. بر اساس لایحه میکس، مجلس از رئیس جمهور شکایت خواهد کرد و جانسون در نقش شاکی اصلی (بدون شک در کل از ترامپ عذرخواهی کرد). دادگاه های ماده سوم معمولا از مداخله در جنگ قدرت های جنگی بین شاخه های سیاسی بیزارند. تلاش‌های گذشته اعضای مجلس برای شکایت از روسای جمهور به دلیل گرم کردن غیرمجاز، به دلیل عدم حضور مخالفت کرده است. اما وقتی مجلس به عنوان یک نهاد شکایتی را مطرح می‌کند، این پرونده شانس بسیار بهتری برای شنیده شدن دارد.

در سال 2020، زمانی که مجلس از ترامپ به دلیل انتقال غیرقانونی بودجه به پروژه دیوار مرزی‌اش شکایت کرد، دایره‌ی دی سی به این دلیل اجابت کرد زیرا بازی ترامپ عملا «کلید مجلس را از دستش ربوده بود». جانسون ممکن است بتواند شکایت خود را به تعویق بیندازد، اما در ماه ژانویه، حکیم جفریس، نماینده مجلس نمایندگان (D-N.Y.) به رئیس مجلس دست می‌یابد و مجلس می‌تواند ترامپ را به دادگاه بکشاند. آیا دادگاه فدرال جنگ را غیرقانونی اعلام می کند؟ این بعید است

اما، چه برد و چه باخت، هم دعوای میکس و هم استیضاح ماسی، جنگ و استدلال های قانون اساسی علیه آن را در مقابل اذهان عمومی نگه می دارد. آزمایش‌های پیمایشی توسط دانشمند علوم سیاسی داگلاس ال. کرینر نشان می‌دهد که مخالفت کنگره با جنگ در چارچوب قانون اساسی به‌ویژه قانع‌کننده است، زیرا «اکثر آمریکایی‌ها، مانند فرامرها، هنوز خواهان قضاوت جمعی در مورد مسائل جنگ و صلح هستند». در همین حال، کنگره می تواند با به کارگیری قوی ترین سلاح خود، یعنی قدرت کیف پول، فشار را حفظ کند. کنگره به قدرت های جدید یا بزرگ نیاز ندارد

در صورت اکثریت برای انجام مسئولیت‌های قانونی خود و پایان دادن به یک جنگ غیرقانونی، باید از قدرت‌هایی که دارد استفاده کند. جین هیلی یک محقق ارشد در بنیاد ریسون و نویسنده کتاب "فرقه ریاست جمهوری" است.