سه سال پس از 7 اکتبر، جنگ طولانی تلفات خود را بر اسرائیلی ها وارد می کند

کارشناسان به الجزیره گفتند، در حالی که اسرائیل سومین سالگرد حملات 7 اکتبر حماس را جشن می گیرد، آسیب روانی بر جامعه آن همچنان قابل مشاهده است، با افزایش PTSD در میان کودکان، تعداد بیشتری از بزرگسالان که با مشکلات بهداشت روانی با زندگی روزمره دست و پنجه نرم می کنند، و افزایش خودکشی در میان سربازان.

حدود 1200 نفر در حملات به روستاها و پایگاه های ارتش در جنوب اسرائیل کشته شدند، در حالی که حمله اسرائیل به غزه از آن زمان تاکنون بیش از 74000 فلسطینی را کشته است. غزه تقریبا غیرقابل سکونت در میان موجی از ویرانی است که کمیسیون تحقیق سازمان ملل به این نتیجه رسیده است که آن را نسل کشی می داند. در همین حال، جامعه اسرائیل به فعالیت خود ادامه می دهد، اما در زیر سطح، حملات، جنگ و حملات موشکی فشار روانی را در بین مردم آن تشدید کرده است.

بر اساس اطلاعات فشارسنج ملی سلامت روان که توسط موسسه تحقیقاتی Clalit Health Services و موسسه Myers-JDC-Brookdale انجام شده است، تحقیقات جدید نشان می دهد که از هر پنج اسرائیلی یک نفر به دلیل سلامت روانی خود مشکلات شدیدی را در عملکرد روزانه خود گزارش می دهد.

در میان کودکان و نوجوانان، تحقیقات جداگانه Clalit که با الجزیره به اشتراک گذاشته شده است، افزایش 121 درصدی در مراجعات اورژانسی روانپزشکی را در مقایسه با دوره قبل از جنگ ثبت کرده است. پشت این چهره‌ها خانواده‌هایی هستند که با سوگ و ترس از اتفاقات بعدی زندگی می‌کنند.

طی یک وبیناری برای خبرنگاران که توسط Clalit Health Services به مناسبت این سالگرد سازماندهی شد، ایریت بن آریه توضیح داد که چگونه همسرش، هایم بن آریه، به سمت جنوب رانندگی کرد تا به تخلیه بازماندگان از کیبوتز بئری کمک کند. این یکی از جوامعی بود که در 7 اکتبر 2023 توسط مبارزان فلسطینی مورد حمله قرار گرفت.

او می گوید که راننده اتوبوس 52 ساله با گریه به خانه بازگشت. حدود دو هفته بعد او در اثر خودکشی درگذشت.

این زوج 30 سال ازدواج کردند و صاحب 8 فرزند شدند. Irit نگران تأثیرات ماندگار بر آنها است. او در گفت و گو با خبرنگاران درباره آنچه پس از مرگ همسرش به فرزندانش گفت، گفت: باید کمک بخواهید، اگر چیزی شما را آزار می دهد، اگر درد دارید، در تاریکی احساس می کنید که تنها هستید.

"گریه کن، بپرس، چیزی بشکن. خودت را متوجه کن، ما را متوجه کن که درد داری."

خانواده بن آری تنها کسانی نیستند که پریشانی روانی را تجربه می کنند. بر اساس گزارش فشارسنج ملی سلامت روان، در واقع، یک سوم جمعیت اسرائیل احساس می کردند که به درمان سلامت روان نیاز دارند. نیمی از آنها گزارش دادند که فعالیت های اوقات فراغت آنها تحت تأثیر قرار گرفته است، در حالی که 35 درصد گفتند که در ایجاد و حفظ روابط نزدیک با مشکل مواجه هستند.

حملات اسرائیل به ایران و حملات موشکی تلافی جویانه، دوره های ترس و وقفه بیشتری را در زندگی غیرنظامیان به همراه داشته است. با باریدن موشک ها و حملات هوایی به اسرائیل در مقاطع مختلف از 7 اکتبر، فعالیت های روزمره می تواند به محاسباتی در مورد دسترسی به پناهگاه و احتمال حمله دیگری تبدیل شود.

اریک ورمتن، استاد روانپزشکی در مرکز پزشکی دانشگاه لیدن در هلند، به الجزیره گفت که این نوع قرار گرفتن مکرر در معرض خطر می تواند منجر به مشکلات روانی طولانی مدت شود. او گفت: «حملات مکرر، آژیرهای هشداردهنده و جابه‌جایی، تصمیم‌های معمولی – جایی که بخوابیم، بچه‌ها را به مدرسه بفرستیم یا فردا را چگونه برنامه‌ریزی کنیم – به مسائل ایمنی تبدیل می‌کند.

او افزود: «حفظ این هوشیاری طاقت‌فرسا است: خواب عمیقا پراکنده می‌شود، تمرکز کاهش می‌یابد و اضطراب، تحریک‌پذیری یا گوشه‌گیری می‌تواند به‌طور جدی روابط را تحت فشار قرار دهد.»

ارزیابی Clalit Health Services با تکیه بر سوابق حدود پنج میلیون عضو، نشان داده است که مراجعات اورژانسی روانپزشکی در بین کودکان و نوجوانان در این مدت بیش از دو برابر شده است.

ادگار جونز، استاد مؤسسه روانپزشکی، روانشناسی و علوم اعصاب کالج کینگ لندن، به الجزیره گفت که مردم به درگیری طولانی مدت واکنش متفاوتی نشان می دهند. برخی سازگار می شوند و راه هایی برای مقابله ایجاد می کنند.

او گفت، اما اگر مردم تخریب خانه خود یا مرگ یکی از بستگان خود را تجربه کنند، ممکن است به بیماری پس از سانحه یا افسردگی مبتلا شوند. بسیاری از کسانی که در این گروه هستند، اگر زندگی روزمره آنها مختل و تهدید شود، خسته از جنگ خواهند شد.»

اثرات جنگ طولانی مدت در میان کسانی که حملات نظامی اسرائیل را انجام می دهند نیز آشکار است. سربازان، از جمله سربازان جوان، به غزه اعزام شده اند، جایی که کمیسیون تحقیق سازمان ملل به این نتیجه رسید که اسرائیل علیه فلسطینیان نسل کشی کرده است.

ورمتن گفت: «برای نیروهای ذخیره، حرکت مکرر بین جنگ و زندگی غیرنظامی ممکن است زمان کمی برای برقراری ارتباط مجدد با خانواده یا درک تجربیات آنها - از دست دادن، گناه، شرم، عصبانیت، ناامیدی - قبل از بازگشت به وظیفه باقی بگذارد.

جونز افزود: «آنها ممکن است، هنگام تأمل در مورد آنچه که به آنها دستور داده شده یا انجام نداده اند، آسیب اخلاقی را تجربه کنند».

"این زمانی به وجود می آید که اعمال آنها دیدگاه آنها را نسبت به خودشان به چالش می کشد، که گاهی منجر به احساس گناه، شرم و خشم علیه خود می شود."

داده های پارلمان اسرائیل 279 اقدام به خودکشی را در میان سربازان در حال خدمت بین ژانویه 2024 تا ژوئیه 2025 ثبت کرده است. سربازان رزمی 78 درصد از مرگ های خودکشی نظامی را در سال 2024 تشکیل می دهند. این ارقام شامل جانبازانی نمی شود که پس از پایان خدمت خودکشی کرده اند.

ورمتن نسبت به تلقی خودکشی به عنوان یک پیامد اجتناب ناپذیر جنگ طولانی هشدار داد، اما گفت که "درگیری، از دست دادن و انزوا می تواند آسیب پذیری" را در میان سربازانی که به جان خود می پردازند افزایش دهد.

پیامدهای روانی حملات نظامی اسرائیل بسیار فراتر از جمعیت خود است. از 7 اکتبر 2023، حملات این کشور به غزه و لبنان و همچنین حملات به ایران باعث مرگ، ویرانی و آوارگی در سرتاسر منطقه شده است و کودکان را به ویژه در برابر آسیب های پایدار آسیب پذیر کرده است.

یونیسف تخمین زد که در لبنان، 770000 کودک ناراحتی روانی را تجربه کرده‌اند، در حالی که تقریبا دو سوم خانواده‌ها گزارش دادند که فرزندانشان مضطرب یا عصبی هستند. این درگیری همچنین سال‌ها بحران اقتصادی را تشدید کرده است و خانواده‌ها را برای تامین نیازهای اولیه و حمایت از فرزندان خود دچار مشکل کرده است.

در غزه، مقیاس ویرانی و آوارگی پایه‌هایی را که بهبود روانی به آن بستگی دارد، با بیمارستان‌ها و خانه‌های ویران‌شده در سراسر این منطقه از بین برده است.

یونیسف تخمین می زند که بیش از یک میلیون کودک به سلامت روان و حمایت روانی اجتماعی نیاز دارند، در حالی که بسیاری از جمعیت از گرسنگی رنج می برند، در بحبوحه بمباران هایی که به رغم به اصطلاح "آتش بس" در اکتبر گذشته ادامه یافته است.

جاناتان کریککس، رئیس ارتباطات یونیسف در کشور فلسطین، در ماه فوریه گفت: «کودکان می‌دانند که ضربه‌های روحی با توقف بمباران تمام نمی‌شود».