سه ماه نخست وزیری اندی برنهام: آیا او می‌تواند «امید» را حفظ کند؟

سیاست خارجی اندی برنهام بریتانیا توسط برگزیت، روابط ایالات متحده و جنگ ایران مورد آزمایش قرار گرفت

لندن، بریتانیا - لحظه ای نزدیک به پایان سخنرانی کنفرانس اندی برنهام در لیورپول بود که در سکوت، حرف های زیادی زد.

نخست وزیر جدید و رهبر حزب کارگر سکوت کردند.

20 ثانیه ایستاد و چیزی نگفت. حرف هایش را فراموش نکرده بود. او داشت احساساتش را برای قسمتی از سخنرانی جمع می کرد که نتوانسته بود در تمرینات بدون گریه انجامش دهد.

پدر برنهام فقط چند هفته قبل از دنیا رفته بود، و این قسمتی بود که او در مورد آن صحبت می کرد.

وقتی حضار متوجه شدند چه اتفاقی می‌افتد، ایستادند، کف زدند و با فریادهای «بیا، پسر!» و «بیا، اندی!» او را تشویق کردند.

با تشکر از آنها، خود را جمع و جور کرد و ادامه داد.

سخنرانی های کنفرانس تئاتر است و استانداردهای سیاسی معاصر بریتانیا مستلزم این است که یک رهبر قابل ارتباط باشد. اما شکی وجود ندارد که اندی برنهام این لحظه را با یک ثبت احساسی مدیریت کرد که بسیاری را به‌عنوان واقعی تلقی کرد.

سلف او کیر استارمر گاهی اوقات به صورت چوبی، تقریبا روباتیک و در مقابل دوربین ها ناراحت می شد. برنهام، هفتمین نخست وزیر در 10 سال اخیر، احساساتی تر است.

او از ایده های بزرگ و راه حل های بزرگ صحبت می کند و از فرصت برقراری ارتباط لذت می برد.

در گفتمان سیاسی مدرن، این موضوع اهمیت دارد.

نظرسنجی ها برای خود صحبت می کنند. نظرسنجی پولیتیکو باعث شد که حزب کارگر کمی پس از نخست‌وزیر شدن برنهام در صدر جدول قرار بگیرد - موقعیتی که از آن زمان تاکنون رها نکرده است. در پایان سپتامبر، ایپسوس اندی برنهام را تنها سیاستمداری با امتیاز خالص مطلوبیت مثبت یافت.

نظرسنجی YouGov همچنین او را محبوب ترین سیاستمدار در حال حاضر در بریتانیا ارزیابی می کند.

اما برای ادامه، برنهام باید قبل از انتخابات عمومی بعدی، تغییرات ملموسی ایجاد کند. مگر اینکه زودتر با یکی تماس بگیرد، سال 2029 خواهد بود.

به گفته سام فریدمن، تحلیلگر سیاسی، "بسیاری در وست مینستر به انتخابات زودهنگام بازمی گردند، علیرغم اینکه برنهام آن را رد می کند ... هیچ کس نمی تواند کاملا بفهمد که چگونه برنهام با پیشرفت نسبتا کمی قابل مشاهده، جو امید را برای سه سال دیگر حفظ می کند."

در شهر پورت تالبوت ولز، تراس‌هایی از کلبه‌های کارگری در کنار بزرگترین کارخانه فولاد بریتانیا جمع شده‌اند.

مانند بسیاری از ولز، پورت تالبوت به مدت یک قرن به حزب کارگر رأی داد - تا انتخابات مجلس سند سیمرو یا پارلمان ولز در ماه مه.

حزب کارگر پس از ملی‌گرایان Plaid Cymru و اصلاحات ضد مهاجرت بریتانیا به مقام سوم بی‌سابقه شکست خورد.

مایلز لوئیس، که پیاده روی های اجتماعی را برای سالمندان شهر سازماندهی می کند، به الجزیره گفت که حزب کارگر مردم را در مورد مهاجرت متقاعد نکرده است و ارتباطات استارمر به اندازه کافی خوب نبود.

[اما اکنون] به نوعی بازگشت به همان چیزی است که حزب کارگر در دهه‌های 50 و 60 بود، جایی که آنها در واقع از طبقه کارگر مراقبت می‌کردند. من معتقدم که اندی برنهام می‌تواند به آنجا برسد زیرا فکر می‌کنم او منافع طبقه کارگر را دارد.»

برنهام در اولین هفته‌های به قدرت رسیدن، سیل سریعی از سیاست‌های چشم‌گیر، داخلی و متمرکز بر هزینه‌های زندگی ارائه کرد.

او نرخ کرایه اتوبوس را محدود کرد، مالیات بر ارزش افزوده (VAT) قبوض برق را کاهش داد و نرخ های تجاری را برای میخانه ها کاهش داد.

او گفت که به بی خانمانی خیابانی پایان خواهد داد، کشور را صنعتی مجدد خواهد کرد، خدمات را به کنترل عمومی بازگرداند و بزرگترین ساخت مسکن اجتماعی از زمان جنگ جهانی دوم را آغاز خواهد کرد.

برنهام، شهردار منچستر بزرگ به مدت 9 سال، از واگذاری قدرت ها از وست مینستر به کشورها و مناطق بریتانیا حمایت می کند.

در ژوئیه، او اعلام کرد که شهرداران می توانند از آوریل 2027 سهمی از نرخ های تجاری و از سال 2028 از مالیات بر درآمد را حفظ کنند.

و سخنرانی کنفرانس او ​​در ماه سپتامبر خطوطی از برخی نبردهای بزرگ سیاسی آینده، از جمله خدمات ملی مراقبت اجتماعی، رایگان در محل استفاده، که با تغییر قفل سه گانه مستمری های بریتانیا از سال 2030 پرداخت می شود را مشخص کرد. این خدمات به پارلمان بعدی خواهد رسید. برنهام همچنین کمیسیون ملی اصلاحات انتخاباتی را با تعهد مانیفست خود برای اصلاح سیستم رأی دهی راه اندازی کرد. و او یک حکم صریح در مورد برگزیت صادر کرد: این که "بیشتر ضرر کرده تا سود". او گفت که در مانیفست بعدی حزب کارگر، رفراندوم خارج از اتحادیه یا تعهد بریتانیا برای پیوستن مجدد به اتحادیه اروپا را رد نمی کند.

در روابط خارجی، آب آبی کمتری بین برنهام و پیشینیانش وجود دارد.

هنگامی که او در ماه اوت به اوکراین سفر کرد، نخست‌وزیر جدید بریتانیا با یک هدیه جالب به او آمد - دانش بریتانیایی برای ساخت موشک دوربرد SCALP. او چهارمین نخست وزیر بریتانیا بود که از زمان تهاجم تمام عیار روسیه به اوکراین به کیف سفر کرد و قول حمایت پایدار را داد.

در مورد غزه، او گفته است که دولت کارگر "درست انجام نداده است" و باید زودتر خواستار آتش‌بس می‌شد. و در ماه سپتامبر، دولت برنهام بسته تحریمی را علیه شهرک‌های غیرقانونی کرانه باختری اعلام کرد.

اما هیچ اعلامیه نسل کشی و تحریم تسلیحاتی کامل علیه اسرائیل وجود نداشته است. و برنهام ممنوعیت دولت استارمر از گروه اعتراضی اقدام فلسطین را به عنوان یک سازمان "تروریستی" لغو نکرده است.

تعهد رسمی دفاعی دولت 3.5 درصد از تولید ناخالص داخلی (GDP) تا سال 2035 است، و برنهام از بیان اینکه آیا هزینه آن را با افزایش مالیات یا کاهش رفاه پرداخت خواهد کرد، خودداری کرده است.

جان هیلی که در ماه ژوئن به دلیل کمبود بودجه از سمت وزیر دفاع بریتانیا استعفا داد، اکنون وزیر خزانه داری است و به هدف 3 درصدی تا سال 2030 که خودش تعیین کرده است، متعهد نخواهد بود.

اولین بودجه برنهام در پایان این ماه ارائه می شود. بررسی کامل هزینه ها در سال آینده دنبال می شود. بعد از این ها خیلی چیزها روشن تر خواهد شد.

بزرگترین تعهدات او - صنعتی سازی مجدد، کنترل خدمات عمومی، یک سیستم جدید مراقبت اجتماعی - گران است.

برنهام مطمئنا حال و هوای خوبی دارد. فعلا عموم مردم آنها را دوست دارند. بودجه نشان خواهد داد که آیا او می تواند آنها را تامین کند یا خیر.