سه مجوز اپلیکیشنهای گوگل در اندروید که باید غیرفعال کنید
برنامههای گوگل دسترسیهای گستردهای در پسزمینه دارند که با محدود کردن آنها، حریم خصوصی کاربر بهتر حفظ میشود.
برنامههای گوگل دسترسیهای گستردهای در پسزمینه دارند که با محدود کردن آنها، حریم خصوصی کاربر بهتر حفظ میشود.
وقتی صحبت از مدیریت مجوزهای اندروید میشود، معمولا نگاهها اول به سمت اپهای متفرقه میرود؛ برنامههایی مثل چراغقوه یا ویرایشگر عکسی که بهطرز عجیبوغریبی درخواست دسترسی به مخاطبین یا میکروفون میدهند. اما نکتهای که احتمالا به آن توجه نکردهاید این است که برنامههای گوگل از جمله گوگل مپ، گوگل فوتوز، گوگل اپ و یوتیوب هم مجوزهای گستردهای روی گوشی دارند. بهدلیل اینکه اپهای مورد اشاره از قبل روی گوشی نصباند و برند گوگل را یدک میکشند، خیلیها اصلا به فکر بازبینی دسترسیهای آنها نمیافتند.
در ادامه سه دسته از مجوزهایی را بررسی میکنیم که اپهای گوگل معمولا آنها را در بالاترین سطح ممکن نگه میدارند. همچنین توضیح میدهیم چرا این اتفاق میافتد و مهمتر از همه چطور میتوانید هرکدام را در تنظیمات اندروید کنترل یا غیرفعال کنید.
اندروید در بخش موقعیت مکانی دو انتخاب جداگانه به کاربر میدهد؛ دقت مکانیابی و بازهی دسترسی. اپهای گوگل معمولا بالاترین سطح هر دو گزینه را درخواست میکنند و کمتر کسی این درخواست را رد میکند.
مجوز فعالیت بدنی (Physical activity) و سنسورهای بدن (Body sensors) معمولا فقط برای اپهای ورزشی فعال میشوند. اپلیکیشن Google Fit و جانشینش یعنی Google Health، نمونههای منطقی این دسته محسوب میشود، زیرا برای ثبت قدم، تمرین و سنجش ضربان قلب از ساعت هوشمند واقعا به این داده نیاز دارند، اما اپهای غیر ورزشی گوگل هم گاهی این مجوزها را میگیرند.
در هر دو مورد مجوز فعالیت بدنی ارتباطی به ویژگی اصلی اپلیکیشن ندارد و در واقع یک لایهی فرعی از اتوماسیون در پسزمینه محسوب میشود. مشکل اصلی هم این مجوزها نیستند؛ وقتی چند اپ گوگل هرکدام به بهانهی قابلیتهای جانبی به دادههای فعالیت بدنی دسترسی داشته باشند، در مجموع تصویر نسبتا دقیقی از روتین حرکتی روزانهی شما شکل میگیرد.
مجوز دستگاههای اطراف (Nearby Devices) معمولا در لحظهای که به آن نیاز دارید مثل استریم ویدیو از یوتیوب روی تلویزیون، ارسال اسلایدشو از گوگل فوتوز به نمایشگر هوشمند یا انتقال یک تب کروم به کرومکست کاملا منطقی بهنظر میرسد. این اقدامات به اسکن بلوتوث و وایفای محلی نیاز دارند و گوگل قابلیت کست (Cast) را در طیف گستردهای از اپهایش ارائه میدهد.
نکتهی مهم اینکه مجوز دستگاههای اطراف بعد از پایان استریم خودبهخود منقضی نمیشود. یوتیوب، گوگل فوتوز، کروم و گوگل هوم میتوانند تا مدتها بعد از استریم ویدیو روی تلویزیون خانه، همچنان بهصورت مداوم دنبال دستگاههای اطراف بگردند، حتی اگر دیگر از این قابلیت استفاده نکنید. بهدلیل اینکه مجوز مورد اشاره حول اقدام مشخص و قابلدرک یعنی استریم کردن مطرح میشود، تایید آن در لحظه بیضرر بهنظر میرسد، اما اکثر کاربران بعد از پایان استریم بررسی نمیکنند که آن اپلیکیشن همچنان از دسترسی دستگاههای اطراف استفاده میکند یا خیر.
از آنجا که زیرساخت کست بین اپهای گوگل مشترک است، همین مجوز بهجای اینکه محدود به یک اپ بماند، در چند اپ نصبشده بهطور همزمان تکرار میشود.
اپهای مورد اعتماد کاربران در اکثر مواقع بیشترین و پایدارترین مجوزها را نگه میدارند. برای حل این مشکل در تنظیمات گوشی عبارت Permission manager (مدیریت دسترسیها) را سرچ کنید و سپس سه دستهی موقعیت مکانی، فعالیت بدنی و دستگاههای اطراف را بررسی کنید. برای هر مجوز: