سوئلا براورمن از اصلاحات: یهودی‌ستیزی بریتانیا در بحبوحه بحران نظام‌مند اسلام‌گرایی «بهتر نمی‌شود»

سوئلا براورمن، وزیر کشور سابق بریتانیا، به جروزالم پست گفت، اسلام گرایی یک مشکل "سیستمیک" و "ریشه ای عمیق" در بریتانیا است، در حالی که یهودستیزی "بهتر نخواهد شد." این کتاب که در اول اکتبر منتشر شد، به بررسی دوران براورمن به عنوان یک وکیل دادگستری تبدیل شده به نماینده مجلس و دیدگاه‌های گسترده‌تر او در مورد موضوعاتی در بریتانیا، مانند اسلام‌گرایی و ضعف سیاسی می‌پردازد.

او قبل از ترک حزب برای اصلاحات بریتانیا در سال 2026 به عنوان وزیر کشور تحت دولت محافظه کار خدمت می کرد. براورمن خاطرنشان کرد که "مشکلات سیستمی، عمیق، ریشه ای، اجتماعی، فرهنگی و نهادی با اسلام گرایی در بریتانیا وجود دارد."

و این ناشی از بزدلی و مماشات رهبران سیاسی است، اخیرا رهبران سیاسی محافظه‌کار که در واقع - به جای اینکه فقط در مقابل اسلام‌گرایی و افراط‌گرایی ایستادگی کنند - فعالانه با آن درگیر شدند.» او به نمونه‌ای از کتاب خود اشاره کرد که چگونه دیوید کامرون، نخست‌وزیر سابق، سخنگوی اخوان‌المسلمین را به ناهار در گروه چکرز دعوت کرد. او ادامه داد که باید تجویز شود، نه اینکه توسط دولت ها پذیرفته شود.

براورمن گفت که معتقد است این مشکل قابل حل است. ما نیازی به تسلیم شدن به سرنوشت کشورمان نداریم که توسط اسلام گرایان و افراط گرایان تصاحب شده است. این آسان نخواهد بود. این به سطح بالایی از شجاعت و رهبری سیاسی نیاز دارد. اما من فکر می کنم با یک فرمول روشن امکان پذیر است. مستلزم "سطح بالایی از عزم سیاسی" است. و این چیزی نیست که بتوان آن را تحت رهبری محافظه‌کار پیدا کرد.

او خاطرنشان کرد که در آن زمان، در کنار محافظه‌کاران. شکست حزب محافظه‌کار در رسیدگی به مسائل بدتر افراط‌گرایی و اسلام‌گرایی دلیلی بود که براورمن کابینه را ترک کرد. من می خواستم آنها را ممنوع کنم و در واقع یهودستیزی را متوقف کنم.

نخست وزیر آن روز با من موافق نبود و در عوض مرا اخراج کرد.» او به یاد می آورد: «من حزب محافظه کار و بسیاری از افرادی که هنوز در حزب هستند را به خاطر مشکلاتی که امروز تحمل می کنیم سرزنش می کنم.» اما آیا نگرانی عمومی کافی در مورد این مسائل وجود دارد که بتواند انتخابات آینده را تحت تأثیر قرار دهد؟ براورمن ادعا می کند که افراط گرایی اسلام گرائی بیش از 75 درصد از موارد را تشدید می کند. نظرات او از اداره وزارت کشور، مقابله با تروریسم، همکاری با MI5 نشأت می گیرد - در واقع، او فاش کرد که اسلام گرایی 75 درصد پرونده MI5 را تشکیل می دهد - که منعکس کننده این موضوع نیست.

تجربه روزمره اکثر مردم و اکثر رای دهندگان. او گفت: "من شروع به درک این موضوع کرده ام که با بحران مهاجرت غیرقانونی و مرزهای ناامنی که اکنون انگلیس تا یک دهه نزدیک به آن داشته است - پیامدهای آن مردم را نسبت به مسائل اسلام گرایی هوشیارتر می کند، زیرا این دو به هم مرتبط هستند." تردید وجود دارد که در بین آنها بازیگران متخاصم ایرانی به طور غیرقانونی وارد کشور ما شوند که می خواهند شهروندان انگلیسی را به وحشت بیاندازند.

او گفت که بدبینی در بریتانیا موضوعی مبرم‌تر است، زیرا هر روز در تلویزیون پخش می‌شود. «وقتی مردم شروع به بررسی دقیق‌تر این بحران می‌کنند، می‌توانند به نقطه‌ها بپیوندند و ببینند که بحران مهاجرت غیرقانونی ما دلیلی است که تهدید امنیتی ما را تشدید می‌کند.» اگر او اکنون اینجا بود، وزیر کشور دوباره، براورمن به خوبی می‌داند که اولین گام‌های ما برای امنیت چه خواهد بود. به کشور می آید و مهاجرت غیرقانونی را متوقف کنید.

این امر خیلی سریع تهدید امنیت ملی را که با آن روبرو هستیم کاهش می دهد. «وقتی صحبت از تهدید موجود اسلام گرایی در کشور ما می شود، باید قانون را روشن کنیم که جنبه های مخرب فرهنگ اسلام گرا غیرقانونی است. صریح باشد در قانون مشخص است که غیرقانونی است، و اختیارات پلیس برای اجرای آن وجود خواهد داشت.

مانعی بر سر راه ارتباط و یکپارچگی است و نمادی ساده از سرکوب زنان است. او در قرن بیست و یکم بریتانیا جایی ندارد. ازدواج دختر عموی اول که منجر به ناهنجاری های شدید در بین فرزندان حاصل از این ازدواج ها شده است، باید غیرقانونی شود.

براورمن همچنین گفت که واعظان اسلام‌گرا که به طور معمول در مساجد و رویدادهای عمومی در بریتانیا دعوت می‌شوند و در مراسم‌های عمومی در بریتانیا دعوت می‌شوند، باید پشت میله‌های زندان قرار بگیرند و «اگر انگلیسی نیستند» اخراج شوند، و اخوان‌المسلمین باید ممنوع شود. او همچنین معتقد است که اذان مسلمانان نباید فضایی عمومی باشد، و گفته می‌شود این کشور مسلمان نباید یک فضای عمومی باشد. براورمن "مردم باید در کشور انگلیسی صحبت کنند." از نظر قانون اساسی، ما در واقع یک کشور سکولار نیستیم.

ما از نظر قانون اساسی و نهادی یک کشور مسیحی هستیم. و رئیس دولت ما رئیس کلیسای انگلیس است.» با این وجود براورمن تأکید کرد که خواستار ممنوعیت سایر ادیان نیست. او بودایی است و شوهرش رائل یهودی است. ما از بسیاری جهات بالفعل یک جامعه سکولار هستیم.

بنابراین افراد با ادیان دیگر در عمل به ایمان خود آزادند. آنها آزادند که در آداب و رسوم مذهبی خود شرکت کنند. اما باید خطی وجود داشته باشد که به موجب آن آنها این کار را به گونه‌ای انجام دهند که با ارزش‌های بریتانیا و ارزش‌های یهودی مسیحی بریتانیا سازگار باشد. اسلام هراسی. ما در جناح راست، همکاران محافظه کار من

او گفت: «آنها می‌خواستند هر کاری که می‌توانند انجام دهند تا از این اتهام دوری کنند، از دعوت از اخوان‌المسلمین برای ناهار در چکرز گرفته تا گاز گرفتن لب‌هایشان هنگام فراخوانی باندهای آراسته. برای فلسطینی ها و مردم غزه، فلسطین را به رسمیت شناختند و همه اینها را تحریم کردند - این به این دلیل نیست که آنها نمی خواهند اسلام هراس به نظر برسند.

به این دلیل است که آنها می‌خواهند رأی مسلمانان را تقویت کنند. او ادامه داد: «همه چیز مربوط به سیاست بدبینانه است.» او با این استدلال که سیاست حزب کارگر بیشتر در مورد سرکوب سبزها از طریق حرکت علیه اسرائیل و تأمین رأی مسلمانان است. براورمن گفت: «تقریبا هر هفته، یهودیان بیشتری وجود دارند که به طور جدی این سوال را مطرح می کنند که آیا جایی در بریتانیا دارند یا خیر.

حزب کارگر اکنون رنگ خود را به نقاب میخکوب کرده است، و آن این است که آنها ضد اسرائیل، ضد صهیونیست هستند و به جنبش نفرت دعوت به انتفاضه پیوسته اند. آنها دیگر اسرائیل را متحد نمی‌دانند؛ آنها اسرائیل را متجاوز در اشتباه می‌دانند. من فکر می‌کنم که از نظر اخلاقی خالی از لطف نیست و دلخراش است. انتخابات عمومی پیامدترین آنها خواهد بود

"من فکر می کنم انتخاب بسیار بسیار واضح و دوتایی خواهد بود. و یا چهار سال دیگر سوسیالیسم، و مهاجرت بیشتر، مالیات های بیشتر، فقر بیشتر، تحقیر بیشتر در صحنه جهانی، یهودی ستیزی بیشتر خواهد بود." یا می توانیم مبارزه و بهبود را آغاز کنیم. من طرفدار اصلاحات هستم زیرا واقعا معتقدم که تنها وسیله‌ای که می‌تواند کار را متوقف کند و سوسیالیسم را متوقف کند، اصلاحات است. حزب محافظه کار به عنوان یک پیشنهاد جدی برای پیروزی قابل اجرا نیست.

بنابراین برای هر کس در جناح راست، برای هر کسی که می خواهد به این نوع جنون و هرج و مرج و مزخرفات که در بریتانیا در جریان است پایان دهد، تنها یک راه وجود دارد. با افرادی که یهودستیز هستند من در مورد یهودستیزی موضع سیاسی گرفته ام. من به دلیل یهودی ستیزی از سمت وزیر کشور اخراج شدم.

من قصد ندارم به یک حزب بپیوندم، یا سعی کنم کسی را نخست وزیر کنم که فکر می‌کردم مقداری یهودستیزی در آنها وجود دارد.» او همچنین خاطرنشان کرد که بسیاری از چهره‌های برجسته حزب دوستان صریح اسرائیل هستند. برای مثال، معاون رهبر، ریچارد تایس، برای نشان دادن حمایت به اسرائیل سفر کرده است و مدافعی قوی علیه یهودی‌ستیزی، علیه جامعه یهودی‌ستیزی و رابرت است. جنریک [انتخاب به عنوان نماینده حزب محافظه کار که در ژانویه 2026 به اصلاحات پیوست] و من.» او گفت. در واقع، براورمن می خواست تأکید کند که «همیشه یک دوست بوده است.

او پس از کشتارهای 7 اکتبر 2023 به رهبری حماس از اسرائیل بازدید کرد و همبستگی خود را با این کشور نشان داد و با بازماندگان، قهرمانان و خانواده‌هایش ملاقات کرد. و اسرائیل به عنوان یک کل، و به ویژه جوانانی که برای دفاع از ملت خود می جنگیدند. «اگر یک دولت اصلاحات وجود داشته باشد، که امیدوارم به زودی تشکیل شود، ما روابط دیپلماتیک را با اسرائیل برقرار خواهیم کرد.» براورمن از به رسمیت شناختن اورشلیم به عنوان پایتخت اسرائیل، انتقال سفارت بریتانیا حمایت می کند.

راورمن گفت که نمی تواند در مورد موضع رسمی اصلاحات در مورد به رسمیت شناختن اورشلیم به عنوان پایتخت اسرائیل و انتقال سفارت به آنجا صحبت کند، وی خاطرنشان کرد که در گذشته شخصا از این موضوع حمایت کرده است. در مورد به رسمیت شناختن کشور فلسطین، براورمن گفت که این یک "ایده آل" است، اما در حال حاضر واقع بینانه نیست. "حماس نباید به طور کامل خلع شود. فلسطینی که به تسلیحات یا توانایی حمله به اسرائیل دسترسی دارد، باید در یک کشور بالقوه فلسطینی در برابر افراط گرایی، یهودی ستیزی و اسلام گرایی به صفر برسد.

باید اقتداری وجود داشته باشد که همسایگان، اعم از اسرائیل، اردن، مصر یا هر کشور دیگری، بتوانند با آن تجارت کنند. «ما باید بدانیم که آنها دلالان صادقی هستند، قانونی هستند، که انتخابات آزاد و منصفانه دارند، نمی‌خواهند ارقام و آمار و انتخابات را تحریف کنند و کمک‌ها را متوقف کنند.

اگر بتوان این شرایط را برآورده کرد، پس فکر می‌کنم اسرائیلی‌ها از زندگی در کنار همسایه‌ای صلح‌آمیز حمایت می‌کنند. «اما اگر این شرایط تقریبا برآورده نشود، می‌ترسم نه، ما نمی‌توانیم اجازه دهیم فلسطین یک کشور مستقل باشد؛ ما نمی‌توانیم آن را به رسمیت بشناسیم. و در حال حاضر، به نظر می‌رسد که از آن بسیار بسیار دور هستیم.»