سوالات خود را برای Michael Winterbottom ارسال کنید

با ما به مناسبت بیست و چهارمین سالگرد 24 ساعت پارتی مردم، کار کارگردان شامل همه چیز است، از کراکر گرفته تا داستان خروس و گاو، سرزمین عجایب تا به سارایوو خوش آمدید. و البته سفر

البته، دهه 90 نمی‌توانست در لحظه‌ای دیگر مد روز باشد - اما دهه 90 بدون دهه 80 نمی‌توانست اتفاق بیفتد. و اینجاست که 24 Hour Party People وارد می‌شود، فیلم شورش‌انگیز مایکل وینترباتم در سال 2002 که صحنه موسیقی منچستر را از کنسرت‌های Lesser Free Trade Hall افسانه‌ای 1976 Sex Pistols از طریق Factory Records، Joy Division، New Order و به دوران Madchester دوشنبه‌های شاد و Hacia ترسیم می‌کند.

این داستان موسیقی منچستر قبل از اینکه Oasis به قدرت برسد و جهان را تصرف کند است، و در آن پدی کانسیدین، شرلی هندرسون، اندی سرکیس و جان سیم - به علاوه استیو کوگان در نقش تونی ویلسون، پخش کننده فقید و رئیس Factory Records، بازی می کنند.

وینترباتم پس از تحصیل زبان انگلیسی در آکسفورد، در اواخر دهه 1980 وارد تلویزیون شد و همه چیز را از فیلم های مستند درباره اینگمار برگمان تا قسمت های بون و کراکر کارگردانی کرد، قبل از اینکه اولین فیلم بلند خود را بسازد، بوسه پروانه در سال 1995 - یک فیلم جاده ای تاریک درباره یک قاتل زنجیره ای و معشوقش که در شمال انگلیس سفر می کنند. فیلم‌های بعدی او شامل جود 1996، درام جنگی بوسنیایی 1997 به سارایوو خوش آمدید، قطعه گروه لندن 1999 سرزمین عجایب و وسترن 2000 The Claim بود.

از آن زمان ما شاهد 9 آهنگ صریح جنسی در سال 2004، کمدی ادبی داستان خروس و گاو (برگرفته از تریسترام شاندی) با کوگان و راب برایدون، مستند سیاسی جاده گوانتانامو و 2010 نوآر هیجان انگیز The Killer Inside Me بوده ایم. به خواندن ادامه دهید...