سوال پشت وحشت هوش مصنوعی: اگر کار کند چه اتفاقی برای من می افتد؟

تصور کنید رئیس شما گزارشی را که با هوش مصنوعی به پایان رسانده اید تحسین می کند. کاری که یک روز بعد از ظهر طول می کشید در یک ساعت انجام شد. نتیجه رو چک کردی خوب بود

آیا به هوش مصنوعی اشاره می کنید؟

به رئیس خود بگویید، و ممکن است تبدیل به فردی شوید که همه برای کمک به فناوری جدید به او مراجعه می کنند. تکالیف بهتری ممکن است به دنبال داشته باشد، شاید افزایش دستمزد یا ترفیع. ساکت بمانید و می توانید از اینکه به طور غیرمعمول در شغل خود خوب دیده می شوید لذت ببرید.

اما احتمال دیگری نیز وجود دارد. رئیس شما به کارهایی که انجام داده‌اید نگاه می‌کند و به این فکر می‌کند که آیا یک تیم سه نفره می‌تواند به یک تیم تبدیل شود. ناگهان، کشفی که باعث شد شما احساس درخشانی کنید، شما را عصبی می کند. و سکوت هیچ تضمینی ندارد: یک همکار ممکن است ابتدا راهی برای خودکارسازی بخشی از کار شما پیدا کند.

وحشت همین است. اینطور نیست که مردم نتوانند از این ابزار استفاده کنند. این است که نشان دادن سرعت آنها ممکن است باعث کوچکتر شدن کار شود. این نگرانی به افرادی می رسد که دقیقا می دانند چگونه از هوش مصنوعی استفاده کنند، زیرا سؤال این نیست که چگونه کار می کند، بلکه این است که بعد از آن چه اتفاقی می افتد. هیچ توضیحی در مورد فناوری نمی تواند به آن پاسخ دهد.

Glean، یک شرکت هوش مصنوعی در محل کار، از 6000 نفر که عمدتا روی رایانه در ایالات متحده، بریتانیا و استرالیا کار می‌کنند، نظرسنجی کرد. برخی گفتند هوش مصنوعی به آنها کمک کرد کارهای بیشتری انجام دهند و کارهای بهتری تولید کنند. از این کارگران، 36 درصد گفتند که چقدر به آنها کمک کرده است.

ترس از قابل تعویض بودن نیز در نظرسنجی سال 2024 مایکروسافت و لینکدین ظاهر می شود. بیش از نیمی از افرادی که از هوش مصنوعی در محل کار استفاده می کنند، نگران این بودند که استفاده از آن در کارهای مهم دقیقا چنین تصوری را ایجاد کند.

کارگران پیش از این با این معامله مواجه بوده اند

بیش از یک قرن پیش، مدیران کارخانه با مشکل مشابهی مواجه بودند. کارگران خودداری می کردند زیرا نمی خواستند رئیس بفهمد چقدر می توانند تولید کنند.

فردریک وینسلو تیلور این را در کتاب مدیریت علمی خود در سال 1911 توضیح داد. برخی از کارگران برای هر کالایی که می ساختند دستمزد دریافت می کردند. اگر راهی برای کسب درآمد بیشتر پیدا می‌کردند، کارفرمایان می‌توانستند پرداخت هر کالا را کاهش دهند. در این صورت کارگران باید بیشتر تولید کنند تا آنچه قبلا به دست آورده بودند به دست آورند.

کاهش عمدی سرعت به عنوان "سربازی" شناخته می شد. تیلور می خواست جلوی آن را بگیرد، با این حال به یاد آورد که به کارگران کارخانه ماشین سازی خود گفته بود که در موقعیت آنها، او نیز در برابر تولید بیشتر مقاومت خواهد کرد.

حالا مدیری را تصور کنید که از همه می خواهد بهترین میانبرهای هوش مصنوعی خود را نشان دهند. از سمت مدیر، این فرصتی برای تیم برای یادگیری است. از طرف یک کارمند، ممکن است احساس شود که از شما خواسته شود توضیح دهد که چگونه شرکت می تواند با افراد کمتری مدیریت کند. یک دور تشویق این نگرانی را برطرف نمی کند.

من یک مرکز تحقیقاتی نروژی را رهبری می‌کنم و از هوش مصنوعی برای بررسی بودجه و پیش‌نویس صورتجلسات استفاده می‌کنم. ساعت‌هایی که باز می‌گرداند دقیقا همان چیزی است که بررسی بعدی بودجه می‌تواند از بین ببرد.

یکی از همکارانی که از همان میانبر برای رسیدن به موقع به خانه استفاده می کند، همین مشکل را دارد. اگر پاداش برای به اشتراک گذاشتن آن همیشه یک تکلیف دیگر باشد، تسکین ناپدید می شود.

به کارگران دلیلی برای اشتراک گذاری بدهید

در 2 اکتبر، دولت نروژ و هشت سازمان کارفرمایی و اتحادیه یک توافقنامه هوش مصنوعی را امضا کردند که تا سال 2029 ادامه دارد. این توافقنامه از کارکنان می‌خواهد در هنگام معرفی هوش مصنوعی، با استفاده از حقوق موجود، مشارکت داشته باشند و دستاوردها به نفع کارگران و همچنین مشاغل و جامعه باشد.

سابقه ای پشت این رویکرد وجود دارد. در اوایل دهه 1970، دانشمند کامپیوتر کریستن نایگارد با اتحادیه کارگران آهن و فلز نروژ در زمینه معرفی کامپیوترها کار کرد. پروژه آنها به ایجاد طراحی مشارکتی کمک کرد: مشارکت افرادی که از یک سیستم در تصمیم گیری در مورد آن استفاده می کنند.

توافق جدید بیانیه ای از قصد است. این افزایش حقوق یا سهمی از پس انداز را برای کسی تضمین نمی کند. اینکه آیا این اتفاقات در محل کار را تغییر می دهد یا خیر، باید دید. همچنین بر چیزی استوار است که اکثر محل های کار آمریکا فاقد آن هستند. در سال 2025، 52.6٪ از کارمندان نروژی به یک اتحادیه تعلق داشتند، در مقابل 10٪ از کارگران آمریکایی و 5.9٪ در بخش خصوصی ایالات متحده.

یک کارفرمای ایالات متحده می تواند مکالمه را کپی کند، نه اجرای آن. سوال عملی ساده است. آیا کارمندان در مورد معنای هوش مصنوعی برای مشاغل خود نظر می دهند یا پس از تصمیم گیری از آنها بازخورد خواسته می شود؟

برای به اشتراک گذاشتن میانبرهای هوش مصنوعی، دعوت دیگری را در نظر بگیرید. برای یک دوره آزمایشی شش ماهه، شرکت قول می‌دهد که شرکت‌کنندگان حقوق یا شغل خود را به دلیل آزمایش از دست نخواهند داد. کارمندان به تصمیم گیری در مورد نحوه استفاده از زمان ذخیره شده کمک می کنند و مدیران موافقت می کنند که نتایج را قبل از بالا بردن اهداف با آنها در میان بگذارند.

کارگران ممکن است برای رفع مشکلاتی که باعث شده تا دیروقت کار کنند، آموزش پولی یا زمانی را انتخاب کنند. این شرکت ممکن است بخواهد تجارت بیشتری انجام دهد. نکته این است که قبل از اینکه پس انداز در جای دیگری متعهد شده باشد، این گفتگو را انجام دهید.

چنین قولی باید نوشته شود، با روشی برای کارمندان برای به چالش کشیدن تعهد شکسته. شرکتی را که بعدا تصمیم بگیرد که پس انداز یک تیم کوچکتر است، متعهد نخواهد شد. می تواند به مردم دلیلی بدهد تا آنچه را که امروز آموخته اند به اشتراک بگذارند.

تیلور به کارگرانی که اهداف مدیریت را برآورده می کردند، دستمزد بالاتری ارائه داد. کارفرمایان امروزی نیز به پاسخی برای فردی که راه سریع تری برای کار پیدا می کند نیاز دارند.

آن کارمند ممکن است از قبل یک تظاهرات آماده داشته باشد. اینکه رئیس بتواند آن را ببیند تا حدی بستگی به این دارد که آخرین فردی که در وقت شرکت صرفه جویی کرده چه اتفاقی افتاده است.

نظرات بیان شده در نظرات Fortune.com صرفا نظرات نویسندگان آنها است و لزوما منعکس کننده نظرات و اعتقادات Fortune نیست.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد