سود شرکت های نفتی از یک سیاره بیمار زشت است

محاسبه ساده تر از این نمی تواند باشد: اگر برای بشریت بد است، برای صنعت نفت خوب است. امسال، پس از آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران و ایجاد یکی از جدی‌ترین اختلالات عرضه در تاریخ بازار نفت، بسیاری از بزرگ‌ترین شرکت‌های سوخت فسیلی جهان افزایش چشمگیری در سود خود ثبت کردند.

در ماه اوت، گاردین گزارشی را منتشر کرد که در آن به جزئیات درآمدهای بادآورده شرکت های بزرگ نفتی در نتیجه درگیری و بسته شدن تنگه هرمز پرداخته بود. در سه ماهه بهار سال جاری، اولین سه ماهه مالی کامل پس از آغاز جنگ، هشت شرکت از بزرگ‌ترین شرکت‌های این بخش – از جمله بریتیش پترولیوم، شل، اکسون موبیل، شورون و غول انرژی عربستان سعودی آرامکو – مجموع سود خود را در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته تقریبا دو برابر کردند.

در طول آن سه ماه، این شرکت ها حدود 93 میلیارد دلار یا تقریبا 700000 دلار (620000 یورو) در هر دقیقه سود داشتند.

آرامکو بزرگترین افزایش سود را به ثبت رساند، یعنی جهشی 34 درصدی نسبت به مدت مشابه سال گذشته، علیرغم آسیب های وارد شده به زیرساخت های این شرکت در اثر حملات موشکی ایران و حوثی ها. طبق گفته گروه Carbon Majors که انتشار گازهای گلخانه‌ای را به سازمان‌ها و کشورهایی که این سوخت‌ها را تولید کرده‌اند ردیابی می‌کند، ظاهرا آرامکو بیش از هر شرکتی در تاریخ مسئول انتشار کربن است.

شایان ذکر است که در حالی که چنین سودهای عظیم جنگی توسط این شرکت ها و سهامداران آنها به دست می آمد، چه چیز دیگری در جهان رخ می داد. موج های گرمای شدید پی در پی در سراسر اروپا رخ داد که رکوردهای دما در فرانسه، آلمان، ایتالیا، هلند، بلژیک، اسپانیا و بریتانیا شکسته شد و حدود 36000 نفر در طول موج گرما جان خود را از دست دادند.

اینجا در ایرلند، گرم ترین تابستان تاریخ بود. بر اساس گزارش Met Éireann، جولای خشک ترین ماه ثبت شده در این کشور بوده است. در همین حال، قاره اروپا فصلی از آتش سوزی های فاجعه بار را تجربه کرد. در سراسر فرانسه و اسپانیا، صدها هزار نفر از خانه های خود تخلیه شدند که بزرگترین تخلیه جمعی در زمان صلح از زمان جنگ جهانی دوم است.

و سیل ناگهانی فاجعه بار ماه گذشته در نپال که حداقل 1400 نفر را کشت، با فروپاشی یک یخچال طبیعی رخ داد - دقیقا نوعی رویداد شدید که ما می دانیم به طور فزاینده ای در نتیجه تغییرات آب و هوایی ناشی از انسان رخ می دهد.

اینکه این شرکت‌های نفتی و سهامداران آن‌ها در زمانی که محصولشان به‌طور آشکار سیاره زمین را بیمار می‌کند، چنین سودهای سالمی را ثبت می‌کنند، یک فحاشی اخلاقی است. و مانند بسیاری از فحاشی های اخلاقی، این نتیجه یک مدل کسب و کار است که دقیقا همانطور که توسط کسانی که آن را طراحی کرده اند پیش می رود. همه این شرکت‌ها در طول دهه‌های متمادی مبالغ هنگفتی برای جلوگیری از اعمال سیاست‌هایی - در سطح دولت‌ها و در سطح اقدامات جمعی بین‌المللی - سرمایه‌گذاری کرده‌اند که ممکن است عواقبی را که اکنون مجبور هستیم متوقف یا کاهش دهد.

د برای زندگی کردن

به ویژه دولت عربستان سعودی، به عنوان یکی از صادرکنندگان بزرگ نفت در جهان، در تضعیف تلاش‌های بین‌المللی برای انتقال به انرژی‌های تجدیدپذیر بی‌امان بوده است. ال گور پس از اجلاس آب و هوای سازمان ملل در سال گذشته در برزیل اینگونه بیان کرد: "به نظر می رسد عربستان سعودی مصمم است تلاش برای حل بحران آب و هوا را وتو کند، تنها برای محافظت از درآمد هنگفت خود از فروش سوخت های فسیلی که عامل اصلی بحران آب و هوا هستند."

بر اساس گزارش اخیر سازمان تحقیقاتی DeSmog متمرکز بر آب و هوا، حزب اصلاحات بریتانیا 24 میلیون پوند (28.15 میلیون یورو) یعنی حدود دو سوم کل بودجه خود را از اهداکنندگان دارای منافع مالی در صنعت سوخت فسیلی دریافت کرده است. این حزب که اساسا به عنوان شاخه سیاسی صنعت نفت در بریتانیا عمل می کند، متعهد شده است که سیاست های صفر خالص دولت را کنار بگذارد.

مانیفست آن در مورد کاهش هزینه‌های زندگی برای مصرف‌کنندگان صحبت می‌کند («خانواده‌ها و کسب‌وکارهای بریتانیایی به دلیل یکی از بالاترین هزینه‌های انرژی در جهان – ناشی از سیاست‌های ایدئولوژیک بد» له می‌شوند)، اما به نظر می‌رسد هدف واقعی سرازیر کردن سود به خزانه صنعت سوخت‌های فسیلی است. مطمئنا شکافی در بازار انتخابات اینجا در ایرلند وجود دارد.

اگر من یک نماینده صنعت نفت بودم که به ساخت یک نمایش بلندمدت در سیاست ایرلند فکر می‌کردم، به جلسه‌ای که آخر هفته گذشته در وست‌میت برگزار شد توسط برخی از سازمان‌دهندگان اعتراضات سوخت که کشور را در اوایل سال جاری به بن‌بست رساند، خوب نگاه می‌کردم. این جلسه توسط کریستوفر دافی - یکی از چهره‌های برجسته اعتراضات سوخت در آوریل - رهبری شد که اعلام کرد در صورتی که خواسته‌های آنها برای لغو مالیات کربن و کاهش مالیات غیر مستقیم و مالیات بر ارزش افزوده سوخت مورد توجه قرار نگیرد، این گروه دوباره جاده‌ها را مسدود خواهد کرد.

لغو مالیات کربن مطمئنا هزینه انجام تجارت را برای حمل و نقل و پیمانکاران کشاورزی مانند دافی کاهش می دهد. همچنین برای شرکت های نفتی سود زیادی خواهد داشت.

«کسانی که بیشترین آلودگی را داشته اند و بیشترین سود را برده اند، باید برای ترمیم آسیبی که به بار آورده اند، بسیار بیشتر تلاش کنند. آلاینده ها باید بپردازند

آنتونیو گوترش

اهداف این صاحبان مشاغل کاملا با اهداف صنعت سوخت فسیلی مطابقت دارد. (علی‌رغم شکل‌گیری پوپولیستی خشم آنها از دولت و هزینه‌هایی که مردم عادی ایرلند برای حمل‌ونقل متحمل می‌شوند، به نظر می‌رسد معترضان چیزی برای گفتن در مورد اعلام اخیر مبنی بر افزایش میانگین 15 درصدی کرایه‌های حمل‌ونقل عمومی از ژانویه آینده ندارند.) این در نهایت مایوس‌کننده است که جنبش اعتراضی که در حال حاضر تهدید می‌کند یک بار دیگر پایتخت را کاهش نمی‌دهد. انتشارات، o

r برای کاهش اثرات تغییر آب و هوا - اما یکی از آنها می طلبد که کمتر انجام شود.

شرکت‌هایی که اکنون پس از دهه‌ها جلوگیری از هرگونه تلاش برای دور شدن از اقتصاد جهانی مبتنی بر سوخت‌های فسیلی، سودهای هنگفتی کسب می‌کنند، مستقیما مسئول تخریب بی‌حساب محیط‌زیست و اقتصادی هستند. همانطور که مصرف کنندگان - و بله، صاحبان مشاغل مانند معترضان سوخت - مجبور به جذب هزینه افزایش سوخت ناشی از جنگ با ایران هستند، بشریت به عنوان یک کل مجبور است برای این سودها با آینده خود بپردازد.

در آخرین سخنرانی خود در مجمع عمومی اخیر سازمان ملل، آنتونیو گوترش، دبیرکل مستعفی سازمان ملل، بار دیگر درخواستی را که از آغاز تصدی خود در سال 2017 به طور مداوم انجام داده است، تکرار کرد: شرکت‌های نفتی باید مجبور شوند - در قالب پرداخت‌های جبرانی و مالیات‌های بادآورده - برای خسارتی که به این سیاره و محیط زیست آن وارد کرده‌اند، بپردازند. او گفت: "کسانی که بیشترین آلودگی را داشته اند و بیشترین سود را برده اند، باید برای ترمیم خسارتی که به بار آورده اند بسیار بیشتر تلاش کنند. آلاینده ها باید بپردازند."

رئیس‌جمهور ایالات متحده، اگرچه معتقد است که تغییرات اقلیمی «بزرگ‌ترین کار مشترکی است که تا به حال در جهان انجام شده است»، اما به روش خودش، از سود کلانی که شرکت‌های نفتی در نتیجه هرج و مرج جهانی که خودش در سال جاری به راه انداخته‌اند، نگاه ضعیفی دارد. همانطور که او گفت: "آنها بر اساس کمبود پول زیادی به دست می آورند." "من آن را دوست ندارم."