«سومو: روح وزن ندارد» ما را به آیین‌ها و فداکاری می‌برد تا «آدم‌های عادی» ورزش باستانی ژاپن را مرتبط کنیم (کلیپ و چت اختصاصی)

ممکن است متوجه نشوید که چقدر می‌خواهید در مورد سومو بدانید تا زمانی که با تجربه بازی غوطه‌ورانه Erik Shirai Sumo: Spirit Weighs Nothing به پشت صحنه نروید. این مستند که برای اولین بار در ونیز به نمایش درآمد و اکنون در هفتادمین دوره جشنواره فیلم لندن (LFF) که از 13 اکتبر آغاز می شود، نمایش داده می شود، مخاطبان را به دنیای خصوصی بدنام سومو، از آموزش طاقت فرسا و تشریفات تا درد و فداکاری می برد.

این فیلم سینمایی تعدادی از کشتی گیران را در مراحل مختلف حرفه خود دنبال می کند، از جمله یوکوزونا، عنوانی که نشان دهنده بالاترین رتبه در سومو حرفه ای در طول یک سال است. آنها Terunofuji Haruo، Hiradoumi Yuki، Yonezawaryu Daiki و Kosei Motomura هستند. یکی از نکات کلیدی اهمیت روحیه جنگندگی است.

یا همانطور که در خلاصه داستان آمده است: "قدرت واقعی در گوشت سنجیده نمی شود، بلکه در پالایش روح سنجیده می شود." داستان های مرتبط سبک زندگی اولین حضور کوئنتین تارانتینو در وست اند «The Popinjay Cavalier» تاریخ اکران در فیلم های تئاتر فینیکس میرن مک، سی جی بکفورد امیدوارند خودشان را در درام رمانتیک «آرتور و کلارا» پیدا کنند: تصاویر منحصر به فرد آستین با نگاه اول

این مستند که شیرای و هیروشی هاراهان فیلمبرداری آن را به همراه فردریک شاناهان به عنوان ویراستار انجام می‌دهند، واقعیت صمیمی را با مشاهدات شاعرانه ترکیب می‌کند تا بیشتر در مورد ورزشی که اغلب برای آنهایی که در خارج از ژاپن به نظر می‌رسد بیگانه به نظر می‌رسد، بیشتر نشان دهد. این فیلم که توسط ESPN Film ارائه شده است، محصول Rise Films با همکاری Real Lava و Generation11 است.

شیرای، فیلمساز ژاپنی-آمریکایی، پیش از این در The Birth of Sake به یک موسسه ژاپنی دیگر نگاهی عمیق انداخته بود. او قبل از اولین نمایش سومو: روح وزن ندارد در لندن، با THR در مورد اینکه چرا می‌خواهد نگاه دقیق‌تری به سومو و بعد معنوی آن داشته باشد، نحوه دسترسی او و آنچه که مخاطبان می‌توانند از این سند بگیرند، صحبت کرد.

قبل از اینکه ادامه مطلب را بخوانید، THR اکنون می‌تواند به طور انحصاری کلیپ جدیدی از Sumo: Spirit Weighs Nothing را به نمایش بگذارد، که در آن یوکوزونا با تصمیمش برای وقف زندگی و تمرکز خود به کشتی سومو، میزان امید به زندگی‌اش را به اشتراک می‌گذارد. او فداکاری های بزرگی می کند تا «جسورانه زندگی کند».

برای فیلمساز شیرای، سومو همیشه در پس زمینه بود، قبل از اینکه تصمیم بگیرد آن را در سطح عمیق تری بررسی کند. او به خاطر می‌آورد: «همیشه وقتی شام درست می‌کردیم یا منتظر شام بودیم، آن را از تلویزیون می‌شنیدم یا می‌دیدم. "اما واقعا تا زمانی که بالغ شدم، در مورد کل سنت و فرهنگ کنجکاو نشدم. همیشه احساس می کردم که گره بالایی [کشتی گیران سومو موهایشان را می پوشند] تقریبا ساختگی است. فکر می کردم آنها کلاه گیس می پوشند. بنابراین، شیرجه زدن در آن واقعا جالب بود."

و به زودی متوجه شد که چیزهای زیادی برای تفکیک و توضیح وجود دارد. شیرایی به THR می‌گوید: «هرچه عمیق‌تر و عمیق‌تر شدم و فیلم را ساختم، متوجه شدم که تصورات غلط زیادی درباره سومو وجود دارد. فکر می‌کنم تا حدودی دلیل گرایش من به آن به این دلیل بود که وقتی ژاپنی‌ها در آمریکا بزرگ شدم، احساس می‌کردم که تصورات غلط زیادی درباره فرهنگ و سنت‌های ژاپنی وجود دارد. بنابراین فکر کردم این فرصتی عالی برای تجدید نظر برخی از آن تصورات غلطی است که مردم در غرب اغلب درباره ژاپن دارند و احساس می‌کنند.»

شیرایی حتی متوجه شد که خودش هم تصورات اشتباهی دارد. او به یاد می‌آورد: «نکته بزرگ برای من این بود که این ایده از قدرت بسیار متفاوت از روشی بود که من بزرگ شدم. "ایده قدرت، به ویژه در آمریکا، این است که مردان به سینه خود می کوبند و می گویند: "من بهترین هستم. من بهترینم. من بز هستم." آنها تقریبا به گونه ای در مورد خودشان صحبت می کنند تا مخالفان خود را از آنها ترسانند. در ژاپن و به ویژه در سومو، قدرت کاملا متفاوت است. فروتنی در آن وجود دارد.

پس جای تعجب نیست که شیرای یکی از نکات کلیدی خود را اینگونه بیان می کند: "یکی از بزرگترین چیزهایی که از سومو یاد گرفتم این است که بسیاری از چیزهایی که آنها از نظر قدرت در مورد آنها صحبت می کنند چیزهایی هستند که نمی توانید ببینید، به ویژه انعطاف پذیری، فداکاری شما. حتی اگر کوچک باشید، چابک هستید. و این ایده وجود دارد که شما باید روح خود را اصلاح کنید. این نوعی ظرف برای درک بهتر خود و اصلاح روحیه است.»

دسترسی به اصطبل های سومو، کشتی گیران، سنت ها، آیین ها و تفکر و مبارزات آنها نمی تواند آسان باشد. شیرایی می گوید: «این بزرگترین چالشی بود که داشتیم. "سه تا چهار سال طول کشید تا این دسترسی از انجمن سومو به دست بیاید. آنها بسیار مخفی هستند، و اتفاقاتی در گذشته برای آنها رخ داده است، بنابراین آنها بسیار بسیار محتاط هستند و در مورد اجازه ورود افراد خارجی بسیار بسیار بدبین هستند. بنابراین ما بسیار خوش شانس بودیم."

ایجاد اعتماد لازم فرآیندی بود که زمان و حوصله زیادی را می طلبید. کارگردان می گوید: «هیچ دکمه ای برای جلو بردن سریع وجود ندارد. "بسیاری از اوقات، بدون دوربین به آنجا می رفتم و فقط با کشتی گیران سومو می نشستیم، تمرین آنها را تماشا می کردیم، با آنها صحبت می کردیم."

و تیم او ورزشکاران را بیرون برد تا غذا بخورند. شیرایی توضیح می دهد: «یکی از توافقاتی که با یکی از استادان اصطبل بسته بودیم این بود که باید کل اصطبل را برای یاکینیکو، گوشت کبابی ببریم. ما مجبور شدیم کل اصطبل را بیرون بیاوریم، و اساسا آن‌ها بیرون را بستند و کل رستوران را خوردند. باور نکردنی بود. یادم می‌آید رسید تهیه‌کننده‌ام را دیدم. او باید آن را برمی‌داشت، و او مردی قد بلند است، اما آن را نگه داشت، اما همچنان روی زمین غلت می‌خورد. رسید به همین اندازه بود.

اما این یک راه عالی برای ایجاد این رابطه با آنها و خوردن و نوشیدن با آنها بود."

Sumo: Spirit Weighs Nothing کیفیتی غوطه ور و حتی فلسفی یا غنایی دارد و آن هم با طراحی است. شیرایی به THR می‌گوید: «من احساس می‌کنم که با هر فیلمی باید انسانیت را در آن به نمایش بگذارید، و هرچه بیشتر بتوانید آن را به نمایش بگذارید، افراد بیشتری می‌توانند با هم ارتباط برقرار کنند و ارتباط برقرار کنند. "این به ویژه در مورد سومو مهم بود. من فکر می کنم همه فکر می کنند که این ورزش برای افراد چاق ساخته شده است، اما شما واقعا به سرعت متوجه می شوید که چاق شدن بزرگترین چالش در سومو است، به خصوص برای این جوانان، به خصوص اگر آسیایی هستید."

امید او این است که این فیلم بتواند احساس تماشاگران را نسبت به سومو تغییر دهد: "مردم ممکن است آن را به عنوان تماشایی با این افراد بزرگ و این کمد لباس تصور کنند، بنابراین فرصتی برای مردم وجود دارد، در حین تماشای فیلم، متوجه شوند که این افراد فقط آدم‌های عادی هستند و چیزهای زیادی در مورد آنها وجود دارد که من می‌توانم با آنها ارتباط برقرار کنم."

به عنوان مثال، یوکوزونا در فیلم با همسر و فرزندش نشان داده می شود و او در مورد دیابت و سایر چالش های سلامتی خود صحبت می کند که ممکن است برای بسیاری از بینندگان تعجب آور باشد. شیرایی خاطرنشان می کند: «در فرهنگ غربی، ما نمی خواهیم در مورد آسیب پذیری های خود صحبت کنیم. اما از آنجایی که یوکوزونا در پایان دوران حرفه‌ای خود بود، فکر می‌کنم او واقعا می‌خواست مردم فداکاری و فداکاری‌هایی را که در سومو انجام می‌شد، درک کنند، به‌ویژه برای کسی که ۱۵ سال در آن بوده است.

بنابراین، او در مورد رها کردن بخش‌هایی از زندگی‌اش، کنار گذاشتن زندگی شخصی‌اش و ابتلا به بیماری‌های جسمی که تا آخر عمر ادامه دارد صحبت می‌کند. اما وقتی این را می بینید، می فهمید که او این کار را برای چیزی فراتر از خودش انجام می دهد. این چیزی است که من همیشه در مورد سومو بسیار جذاب می دیدم. این مربوط به فرد نیست. همیشه درباره گروه بزرگ‌تر و آنچه می‌توانید برای حفظ سنت و فرهنگ به آن بدهید، مربوط می‌شود.»

Shirai این را به بینندگان واگذار می‌کند که در مورد آنچه که به‌عنوان نکات کلیدی Sumo: Spirit Weighs Nothing می‌دانند تصمیم بگیرند. او به THR می‌گوید: «امیدوارم آن‌ها معنای ژاپنی بودن را بیشتر بفهمند، زیرا بسیاری از سومو درباره غرور مردم ژاپن است. "این بزرگتر از خودتان است، و در مورد حفظ این سنت است. 1500 سال است که وجود دارد، اما در این دنیای مدرن به نوعی منسوخ شده است. هیچ صفحه نمایش غول پیکر یا بزرگی برای پخش مجدد وجود ندارد. و همه چیز بسیار ابتدایی، دستی و آنالوگ است.

امیدوارم مردم بتوانند این سنت و فرهنگ زیبا را از بین ببرند و ادامه آن در این دنیای مدرن چقدر سخت است.»

شیرای به دنبال تغییر اوضاع برای فیلم بعدی خود است، حتی اگر عنوان ممکن است در ظاهر ادامه‌ی نگاه او به این باشد که چقدر غذا خوردن برای کشتی‌گیران سومو چقدر چالش برانگیز است. به هر حال، عنوان فیلم بعدی او چگونه به یک روح گرسنه غذا بدهیم است.

شیرایی به THR می‌گوید: «در حال اتمام فیلم دیگری هستم که کاملا متفاوت است. "به معنای واقعی کلمه، چیزی بیشتر از سومو وجود ندارد. این داستان در مورد یک سرآشپز ویتنامی است که پس از 10 سال دوری به ویتنام بازمی گردد و به ارواح گرسنه خود غذا می دهد."

او در پایان می‌گوید: «چند فیلم آخر من واقعا تحت تسلط بسیاری از گروه‌های مردانه و انرژی‌های مردانه بوده‌اند. "من از جهاتی جذب آن شدم زیرا کشف این انرژی مردانه و این گروه های مردانه برایم عجیب بود، زیرا در میان زنان بزرگ شدم. بنابراین، فیلم بعدی من به طور خاص این سفر زنانه را دنبال می کند. این یک فیلم بسیار متفاوت و بسیار احساسی است، و چیزی است که من به آن بسیار افتخار می کنم."