سوپرباگ ها برنده می شوند و اکنون سالانه 50000 آمریکایی را می کشند

باکتری های مقاوم به دارو و سایر میکروب ها یک تهدید جدی و رو به رشد برای سلامت عمومی هستند. داده‌های امروزی از مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها میزان تلفات سالانه این ابر میکروب‌ها را کمیت می‌کند، و به نظر خوب نیست.

روز سه‌شنبه، CDC آخرین نسخه از گزارش تهدیدات مقاومت ضد میکروبی (AR) خود را منتشر کرد. این آژانس تخمین می‌زند که تقریبا 10 میلیون عفونت و بیش از 50000 مرگ و میر در ایالات متحده در حال حاضر توسط باکتری‌ها و قارچ‌های مقاوم به دارو ایجاد می‌شوند - تخمین‌ها بسیار بالاتر از ارقام قبلی منتشر شده در سال 2019 است. اگرچه موفقیت‌هایی در مهار برخی عفونت‌های مقاوم به دارو وجود داشته است، اما به گفته متخصصان، پیشرفت‌های قابل توجهی در خارج لازم است.

وندی آرمسترانگ، پزشک بالینی و رئیس انجمن بیماری‌های عفونی آمریکا، در بیانیه‌ای که به Gizmodo ارائه شده است، گفت: «این اعداد با هر معیاری نگران‌کننده هستند، اما زمانی که پزشکان بیماری‌های عفونی بیماران واقعی را با این آمار در تجربیات روزمره خود مرتبط می‌کنند، بسیار نگران‌کننده هستند.

CDC اولین تکرار خود از گزارش تهدیدات AR را در سال 2013 منتشر کرد. در سال 2019، گزارش گسترده تری را منتشر کرد که بر روی 18 میکروب مقاوم به دارو متمرکز بود که به ویژه فوری یا جدی بودند، از جمله قارچ نوظهور Candida auris (از زمان تغییر نام Candidozyma auris). آن گزارش تخمین زده است که سالانه حدود 2.8 میلیون عفونت و 35000 مرگ ناشی از میکروب های مقاوم به دارو بوده است. در سال 2022، CDC گزارش دیگری منتشر کرد که میکروب‌های مقاوم به دارو را که معمولا در مراکز درمانی یافت می‌شوند، مشخص کرد، اما این جدیدترین گزارش منتشر شده از سال 2019 است.

فهرست نگران‌کننده‌ترین ابرباگ‌ها اکنون به 19 رسیده است که به چهار تهدید فوری، 13 تهدید جدی و دو تهدید در مورد تهدید تقسیم شده است. شش میکروب دیگر در فهرست مشاهده هستند. جدیدترین افزودنی نایسریا مننژیتیدیس مقاوم به دارو است که به عنوان یک تهدید جدی طبقه بندی شده است.

این قارچ کشنده یاد می گیرد که چگونه هر دارویی را که به آن می ریزیم شکست دهد

در این گزارش نشانه های دلگرم کننده ای وجود دارد. نرخ کلستریدیوئید دیفیسیل مقاوم به دارو، منبع رایج عفونت‌های بیمارستانی، در سال 2018 شروع به کاهش کرد و از سال 2020 ثابت مانده است. به این ترتیب، بیماری باکتریایی از یک فوریت به یک تهدید جدی کاهش یافت. این نشان می دهد که سیاست های کاهش عفونت و گسترش مقاومت در بیمارستان ها تا حدی موثر است.

در عین حال، عفونت های ناشی از C. auris، در حالی که به طور کلی هنوز نادر است، از سال 2019 ده برابر افزایش یافته است و برخی از گونه ها عملا به همه ضد قارچ های موجود مقاومت نشان داده اند. این گزارش همچنین تاکید می‌کند که ژن‌های خاصی که به با ارزش‌ترین آنتی‌بیوتیک‌های ما مقاومت می‌کنند، به‌طور گسترده بین باکتری‌ها پخش می‌شوند.

دانشمندان در حال کار بر روی استراتژی‌های جدیدی برای مقابله با برخی از این ابر میکروب‌ها قبل از ایجاد مشکل هستند، مانند واکسن‌هایی برای عفونت‌های مقاوم به دارو مانند سوزاک، شیگلای ایجادکننده اسهال و C. auris. اما ما همیشه به یک منبع ثابت از داروهای ضد میکروبی برای مقابله با این عفونت‌های در حال تکامل نیاز خواهیم داشت. متأسفانه، خط لوله آنتی بیوتیک ها و ضد قارچ های جدید در طول سال ها به طور پیوسته خشک شده است.

برنامه‌های غیرانتفاعی موجود مانند CARB-X در ایجاد انگیزه در شرکت‌های داروسازی برای ورود مجدد به توسعه ضد میکروبی، نویدهایی را نشان داده‌اند. به گفته آرمسترانگ، با این حال، اقدامات قانونی شدیدتر برای ایجاد یک ضربه واقعی در این کندی انجام می شود. برای این منظور، IDSA و سایر سازمان‌ها به شدت برای تصویب قانون پاستور، لایحه‌ای که هدف آن تسریع بیشتر خط لوله دارو و در غیر این صورت کاهش مقاومت ضد میکروبی است، فشار می‌آورند.

او گفت: «لازم است کنگره قانون دو حزبی PASTEUR را تصویب کند تا بتواند داروهای ضد میکروبی جدید نجات بخش را که برای درمان عفونت‌های مقاوم به درمان و حمایت از برنامه‌های نظارت ضد میکروبی مورد نیاز است، به تصویب برساند تا اطمینان حاصل شود که بیماران در همه جوامع مراقبت‌های بهینه دریافت می‌کنند که از اثربخشی داروهای ضد میکروبی ارزشمند ما محافظت می‌کند.»

بدون پیشرفت واقعی، عفونت‌های مقاوم به دارو در آینده نزدیک باعث آسیب و مرگ و میر بیشتر می‌شوند. طبق گزارش سال 2014 دولت بریتانیا، این عفونت‌ها می‌توانند تا سال 2050 سالانه باعث مرگ 10 میلیون نفر در سراسر جهان شوند که به آمار مرگ و میر کنونی ناشی از سرطان نزدیک می‌شود. بیش از آن، چنین عفونت هایی حتی بیشتر از امروز بر زندگی و سلامت ما تأثیر می گذارد.

آرمسترانگ خاطرنشان کرد: «عفونت‌های مقاوم به دارو، اقامت در بیمارستان را طولانی‌تر می‌کند، هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی را افزایش می‌دهد و ارائه مراقبت‌هایی مانند شیمی‌درمانی سرطان، پیوند اعضا، تعویض مفصل ران و زانو، و سایر مراقبت‌ها و جراحی‌ها را برای پزشکان دشوار و گاهی غیرممکن می‌کند».