سپتامبر 2026: جهان امروز، همانطور که توسط یک مرد لهستانی دیده می شود

من یک قطبی هستم. کشور من با بزرگترین جنگ اروپا از سال 1945 هم مرز است، خود را با زغال سنگ و گاز وارداتی گرم می کند و با پول قرض گرفته شده خود را مسلح می کند. از اینجا اخبار به عنوان داستان های جداگانه نمی رسد.

هر نسلی معتقد است که در پایان چیزی زندگی می کند. چیزی که در سال 2026 متفاوت است این است که بحران ها یکی یکی از راه رسیده اند. جنگ در خلیج به قیمت دیزل من می شود، برداشت های کوچکتر از سودان تا یمن و یک غار گازی نیمه خالی در بایرن.

دنیا به پایان نمی رسد. اما به مدت سی سال ما بافرها را با وابستگی ها عوض کردیم، زیرا عرضه کننده ارزان تر از انبار و ضمانت ارزان تر از ارتش است. هنگامی که یک وابستگی با شکست مواجه شد، ما بافر را بازسازی نکردیم. وابستگی دیگری پیدا کردیم. هر مبادله تا زمانی که چیز در انتهای دیگر آنجا بود کار می کرد. امسال، چندین مورد از آن چیزها با هم آزمایش شدند.