سکستینگ نوجوانان: چرا «فقط نه بگو» شکست می خورد؟

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی شده توسط Alexander Pol

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

بر اساس تحقیقات جدید دانشگاه ساری، هشدارهای صریح که به نوجوانان می‌گوید تصاویر جنسی را به اشتراک نگذارند، از آنها محافظت نمی‌کند و می‌تواند باعث شود قربانیان سوءاستفاده جنسی مبتنی بر تصویر احساس سرزنش، شرم و ناتوانی در جستجوی کمک کنند.

این مطالعه که در Sexualities منتشر شد، نشان داد که پاسخ‌های فعلی مدارس، سرویس‌های حمایت از کودکان و سیستم قضایی اغلب پراکنده، تنبیهی و برای مقابله با تهدیدات به‌سرعت در حال تکامل مانند جعل‌های عمیق جنسی و اخاذی (باج‌گیری شامل تصاویر جنسی) مجهز نیستند.

محققان استدلال می‌کنند که پیام‌های «فقط بگو نه» این واقعیت را نادیده می‌گیرند که اشتراک‌گذاری تصویر می‌تواند بخشی از روابط، صمیمیت و زندگی اجتماعی جوانان را تشکیل دهد. با برخورد یکسان با همه اشتراک‌گذاری‌ها، این رویکردها می‌توانند مسئولیت را به جای کسانی که رضایت را نقض می‌کنند، به عهده قربانیان بگذارند.

این تحقیق شواهد موجود را در کنار بینش های یک کارگاه آموزشی در سال 2025 که شامل 38 متخصص از آموزش، اجرای قانون، خدمات خط مقدم، دانشگاه، سیاست و بخش فناوری بود، بررسی کرد.

شرکت‌کنندگان گزارش دادند که مؤسسات می‌توانند بیشتر بر مصادره دستگاه‌ها، حفظ شواهد یا حفظ شهرت خود تمرکز کنند تا رسیدگی به آسیب‌های عاطفی و اجتماعی که جوانان تجربه می‌کنند. گیج‌کننده بودن چارچوب‌های قانونی و حمایت از کودک همچنین می‌تواند به این معنا باشد که همان حادثه می‌تواند به عنوان یک مبادله توافقی، نگرانی از حمایت از کودک یا یک جرم جنایی بسته به اینکه چه کسی آن را مدیریت می‌کند، تلقی شود.

دکتر امیلی ستی، دانشیار جرم شناسی در دانشگاه ساری، گفت: "گفتن به جوانان که "فقط برهنه نفرستید" دیگر پاسخ معتبری برای محافظت از کودک نیست. این امر نحوه عمل صمیمیت دیجیتالی را نادیده می گیرد و بار جلوگیری از سوء استفاده را بر دوش قربانیان احتمالی می گذارد. با استفاده از تصاویر تولید شده توسط هوش مصنوعی، یک فرد جوان هرگز نمی تواند در یک تصویر هدفمند قرار گیرد یا به اشتراک گذاشته شود."

محققان رویکردی به نام «عدم قطعیت ایمن» را پیشنهاد می‌کنند که به متخصصان اجازه می‌دهد با در نظر گرفتن شرایط، روابط و نیازهای مربوط به هر مورد، قاطعانه عمل کنند. مدارس و خدمات حمایت از کودکان به جای اتکا به قوانین سفت و سخت یا چک لیست، مسائلی مانند اجبار، نقض اعتماد، شرم، فشار همسالان و امنیت عاطفی جوان را بررسی می کنند.

ستی ادامه داد، "جوانانی که سوء استفاده را افشا می کنند باید با دقت برخورد شوند، نه سوء ظن یا سخنرانی در مورد انتخاب هایشان. مدارس و متخصصان حمایت از کودکان باید بتوانند به آسیب های پیش روی خود پاسخ دهند، حتی زمانی که پرونده به طور منظم در یک دسته بندی موجود قرار نمی گیرد. اولویت باید بازگرداندن ایمنی، عزت و اعتماد باشد."

امیلی ستی و همکاران، فراتر از «فقط نه بگویید»: عدم قطعیت ایمن و بازنگری در پاسخ به سوء استفاده جنسی مبتنی بر تصویر در میان جوانان، جنسیت ها (2026). DOI: 10.1177/13634607261467872

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

دکتری مهندسی نانو از دانشگاه دلفت. محقق منتشر شده و داور مجلات. بینش علمی را به استانداردهای محتوا می رساند. نمایه کامل →