سیاست برداشت زیتون اسرائیل، کشاورزان فلسطینی را از خانه باز می‌دارد - نظر

نقشه ای از دستورات تعطیلی فصل برداشت زیتون در کرانه باختری توسط اداره مدنی اسرائیل در 29 سپتامبر منتشر شد. این مجموعه دستورات، که به عنوان "مکانیسم هماهنگی" نیز شناخته می شود، تقریبا 90,000 دونم را در سال جاری پوشش می دهد - مساحتی معادل مساحت منطقه ترکیبی تل آویو-جفاصل، این مناطق نظامی تل آویو-جفاصل، و هر منطقه نظامی رامات. مالکان فلسطینی از ورود به زمین های خصوصی خود بدون "هماهنگی". آنچه به نظر می‌رسد مجموعه‌ای دیگر از دستورات معمول صادر شده توسط ارتش در سرزمین‌های اشغالی توسط اسرائیل باشد، در واقع،

یک مکانیسم بوروکراتیک سخت که واقعیت خشونت آمیز را در زمین کامل می کند. برداشت زیتون یک نماد ملی و فرهنگی فلسطینی و همچنین منبع مهمی برای امرار معاش برای ده ها هزار خانواده در کرانه باختری است که برای امرار معاش به آن وابسته هستند. بیش از یک دهه پیش، به دنبال افزایش تعداد حوادث خشونت آمیز توسط شهرک نشینان علیه فلسطینی ها، ارتش تصمیم به ایجاد «مکانیسم هماهنگی» گرفت. هماهنگی نظامی برداشت زیتون فلسطینی ها را محدود می کند بر اساس این مکانیسم، ارتش از دسترسی کشاورزان فلسطینی به خصوصی خود جلوگیری می کند.

زمین های متعلق به هموطنان واقع در نزدیکی شهرک ها و پاسگاه های اسرائیلی است که به آنها اجازه می دهد تنها دو بار در سال دسترسی داشته باشند - برای شخم زدن زمین در بهار و برداشت درختان در پاییز. ارتش قرار است روزهایی را که در آن سربازان کشاورزان فلسطینی را همراهی می کنند و در حین انجام برداشت محصول و کارهای کشاورزی از آنها محافظت می کنند، هماهنگ کنند. قبلا زمان لازم برای دزدیدن بخش قابل توجهی از محصول را داشته اند، بدون اطلاع قبلی و برای مدت بسیار کوتاهی. علاوه بر این، تصادفی نیست.

هر زمان و هر جا که فلسطینی ها برای برداشت محصول هماهنگ می شوند، شهرک نشینان خشن نیز به محل می رسند. سپس، ارتش به جای محدود کردن اقدامات شهرک نشینانی که به دنبال ایجاد اختلال در برداشت محصول هستند، زمین داران فلسطینی را اخراج می کند و از برداشت محصول آنها جلوگیری می کند. خشونت، اما در عمل، به عنوان ابزاری برای جلوگیری از برداشت زیتون عمل می کند. کل مساحت تحت پوشش امسال توسط دستورات تعطیلی که "مکانیسم هماهنگی" را تشکیل می دهد، افزایش یافته است.

تقریبا 10000 دونم در مقایسه با سال گذشته. این رقم تعجب آور نیست. این ناشی از گسترش عظیم پایگاه‌ها در کرانه باختری است. این پایگاه‌ها خشونت سیستماتیک علیه فلسطینی‌ها را به همراه دارند. فصل برداشت زیتون در کرانه باختری تنها از اواسط اکتبر به طور رسمی آغاز می‌شود.

در همین حال، از روز اول سوکوت، یش دین قبلا 107 مورد خشونت شهرک نشینان مربوط به برداشت محصول را در 73 روستای مختلف فلسطینی ثبت کرده است، از جمله حمله به دروگرهای فلسطینی، اخراج از زمین، قطع درختان، و سرقت محصولات.

در بسیاری از حوادث خشونت آمیز، سربازان حضور داشتند و مانع از رسیدن فلسطینیان به زمین و برداشت آنها شدند. در موارد دیگر، آنها مانع از شهرک نشینانی نشدند که برداشت محصول را مختل کردند یا به دروگران حمله کردند. به عنوان مثال، صبح روز شنبه، یک شهرک نشین مسلح یک نیروی نظامی را به یک خانواده فلسطینی از روستای ماداما که در حال برداشت باغ زیتون خصوصی آن بودند، احضار کرد. سربازان به آنها گفتند: «شما به دلیل برداشت زیتون بازداشت هستید.

به تمام روستا بگویید که هیچ کس اجازه ندارد بیاید و درو کند. بازداشت شدگان به یک پاسگاه نظامی نزدیک برده شدند و روی زمین در هوای آزاد نگهداری شدند. پس از بیش از شش ساعت که در طی آن با دستبند و چشم بسته، بدون آب و غذا باقی ماندند، بدون بازجویی یا اتهام و بدون اینکه بتوانند درختان خود را برداشت کنند، آزاد شدند. قطعه این خانواده در ماداما حتی در منطقه ای نیست که نیاز به هماهنگی داشته باشد.

با این حال، شهرک نشین و سربازان مطابق با روحیه حاکم بر اورشلیم عمل کردند. ترکیب «مکانیسم هماهنگی»، خشونت شهرک نشینان، و همکاری سربازان تصویر کامل را آشکار می کند. در یک چرخه معیوب، شهرک نشینان از ارتش برای بیرون راندن فلسطینی ها از زمین های خصوصی خود استفاده می کنند. سپس شهرک نشینان یک پاسگاه بر روی آن می سازند. سپس ارتش دستوری صادر می کند که فلسطینی ها را از ورود به منطقه منع می کند. و چرخه تکرار می شود - طرح به قطعه، روستا به روستا. شهرک نشینان به ارتش خدمت می کنند و ارتش به شهرک نشینان خدمت می کند.

هر دو هدف مشترکی دارند: جلوگیری از برداشت و کشت زمین‌های کشاورزی، آسیب اقتصادی به فلسطینی‌ها، بیرون راندن آنها از زمین‌هایشان و تحت کنترل گرفتن آن. سال‌های نه چندان دور، ارتش به خود می‌بالید که به فلسطینی‌ها اجازه برداشت تحت شعار بدبینانه «تا آخرین زیتون» داده است. امروز، دولت اسرائیل – از طریق دستورات نظامی، سربازان و شهرک نشینان خود – به طور موثر سیاستی را برای جلوگیری از برداشت زیتون در کرانه باختری اجرا می کند که از اولین زیتون شروع می شود. نویسنده، رئیس بخش تحقیقات یش دین است.