سیاست فوتبال واشنگتن ترامپ

برایان داوکینز خود را به سمت گیرنده می‌اندازد، او را به عقب می‌راند و هر دو مرد را به داخل زمین می‌فرستد. سپس ضربه دیگری می آید و ضربه دیگری. این حلقه ای از ایمنی فیلادلفیا ایگلز در خشن ترین و مشهورترین اوست. وزارت امنیت داخلی از این برخوردها در ویدئویی برای ترویج اجرای قوانین مهاجرت استفاده کرد. داوکینز گفت که اجازه استفاده از تصویر خود را نداده است و NFL از DHS خواسته آن را حذف کند. DHS در پاسخ گفت که گشت مرزی در حال «بازی دفاع از قفل» است و از هر «سلاح» موجود استفاده می‌کند، اشاره ای به نام مستعار داوکینز، «سلاح X».

به سیاست فوتبال واشنگتن ترامپ خوش آمدید، جایی که بازی مورد علاقه این کشور زبان مناسبی برای اعمال قدرت ارائه می دهد. فوتبال با نبرد بر سر قلمرو آغاز می شود که یک طرف پیشروی می کند و طرف دیگر دفاع می کند. همیشه زمینه ای برای محافظت وجود دارد و حریفی که حرکت رو به جلو او باعث می شود نیروی در جهت دیگر مشروع به نظر برسد. جزئیات را حذف کنید و همه چیز به نظر واشنگتن می رسد.

این منطق اخلاقی چیزی است که ورزش را از نظر سیاسی بسیار مفید می کند.

در فوتبال، پرخاشگری می تواند به سادگی با تغییر اینکه چه کسی و چرا ضربه را انجام می دهد، به دفاع تبدیل شود. جذابیت دولت ترامپ برای این بازی بیش از یک تماشایی است. این ورزش به قدرت سخت واژگان اخلاقی آشنا می‌دهد، واژگانی که در آن قلمرو باید محافظت شود، متجاوزان باید متوقف شوند و زور هنگامی که در دفاع از خط اعمال می‌شود مشروع می‌شود - و ویدیوی DHS نشان می‌دهد که این ترجمه چگونه کار می‌کند.

زبان شناسان ده ها سال است که به بررسی ترافیک بین سیاست، جنگ و ورزش می پردازند. فوتبال به ویژه در زبان جنگ غنی است - حمله، دفاع، تاکتیک، سلاح - در حالی که سیاستمداران آمریکایی مدت‌ها است که واژگان این ورزش را به عاریت گرفته‌اند تا رقابت بر سر قدرت را آشناتر کنند.

ریچارد نیکسون یک بار گفت "شباهت های زیادی بین بازی فوتبال و بازی سیاست وجود دارد." دو دهه بعد، در طول جنگ خلیج فارس، این استعاره سخت تر شد.

جورج اچ دبلیو. بوش رفتار طارق عزیز، وزیر امور خارجه عراق با جیمز بیکر، وزیر امور خارجه را «یک بازوی سخت» توصیف کرد، در حالی که خبرنگاران و افسران نظامی برای توصیف دیپلماسی و نبرد به دنبال «دوران پایانی»، شنود و امتیازات فوتبال بودند. واشنگتن مدت‌هاست که از فوتبال برای خوانا کردن قدرت استفاده می‌کند.

نسخه ترامپ فقط منطق زیربنایی را به طور غیرعادی صریح می کند.

اتو سانتا آنا، استاد بازنشسته دانشگاه UCLA که تحقیقاتش به بررسی زبان، سلسله مراتب اجتماعی و تصویر رسانه ای لاتین تبارها می پردازد، گفت که ناسیونالیسم دقیقا از طریق این نوع فشرده سازی عمل می کند.

او به نیوزویک گفت: «این کاری است که تمام استعاره های ملی گرایی انجام می دهند. "آنها چیزها را مسطح می کنند، بنابراین یک دوتایی است: ایالات متحده در مقابل خارجی."

فوتبال فوق العاده در مسطح کردن خوب است. شفافیت تقریبا کاملی در مورد اینکه چه کسی به کجا تعلق دارد - حمله اینجا، دفاع در آنجا، قلمرو در میان. حتی ساده تر می شود - بازیکنی که جلو می آید باید متوقف شود و شخصی که او را متوقف می کند کارش را انجام می دهد.

فرمول DHS این وضوح را به موضوعی وارد می کند که معمولا در برابر آن مقاومت می کند. سیاست مهاجرت شامل قوانین، استانداردهای پناهندگی، مقامات اجرایی، دادگاه ها و شرایط فردی است - نه آنقدر که شما فکر می کنید دوتایی، اما به وضوح می تواند به این دوگانگی تغییر شکل دهد.

سانتا آنا از انتخاب خود داوکینز توسط DHS شگفت زده شد.

او گفت: "اگرچه او در لباس خود انسان است، اما دیگر فقط یک انسان نیست، او یک سلاح - سلاح X - در آن بازی است." و بازی، به جای اینکه فوتبال باشد، ICE است، و به راحتی می توان دید که اهداف چه کسانی هستند."

آیا می توان تفسیری کمتر جاه طلبانه داشت؟ همیشه. فوتبال به تماشاگران انبوهی دستور می دهد. تکل‌های سخت فیلم‌های مقاومت‌ناپذیری در رسانه‌های اجتماعی تولید می‌کنند و چهره‌های سیاسی نسل‌ها از استعاره‌های ورزشی استفاده کرده‌اند، بنابراین دولت ترامپ ممکن است به سادگی از زبانی که آمریکایی‌ها قبلا به آن صحبت می‌کنند استفاده کند.

اما این توضیح به همان نقطه منتهی می شود. استعاره کار می کند زیرا نیازی به ترجمه نیست. DHS که با انتقاداتی در مورد استفاده از تصاویر فوتبالی مواجه شد، به زبان فوتبالی بیشتری پاسخ داد - "دفاع در قفل"، "سلاح".

این استعاره بیشتر از تزئین بحث انجام می داد... آن را حمل می کرد، که دقیقا همان چیزی است که ویدیو در مورد سودمندی فوتبال برای قدرت سیاسی نشان می دهد. این باعث می شود که قبل از شروع بحث، نیرو مانند دفاع به نظر برسد.