سیاست قیمت گذاری تراکم نیویورک با هوای پاک تر در منهتن پایین مرتبط است

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط رابرت ایگان

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

یک سال پس از آنکه شهر نیویورک سیاست قیمت‌گذاری ازدحام خود را آغاز کرد، طبق یک تحلیل جدید که روندهای آلودگی منطقه‌ای، آب‌وهوا و تغییرات عادی سال به سال را در بر می‌گیرد، آلودگی ذرات ریز داخل منطقه امداد ازدحام منهتن 13 درصد کمتر بود.

دانیل ام. وسترولت، یکی از نویسندگان این مطالعه و دانشیار پژوهشی در رصدخانه زمین لامونت-دوهرتی، که بخشی از مدرسه آب و هوای کلمبیا است، گفت: "به نظر می رسد که برنامه در بیشتر موارد کار می کند." "این آلودگی ذرات معلق در داخل منطقه ازدحام را به میزان متوسطی کاهش داد."

این مطالعه که در Environmental Science & Technology Letters منتشر شده است، یکی از اولین ارزیابی‌های سالانه برنامه عوارض منطقه تجاری مرکزی است که در 5 ژانویه 2025 اجرایی شد و اولین برنامه قیمت‌گذاری تراکم در ایالات متحده است. این برنامه برای کاهش تراکم ترافیک و ایجاد درآمد برای حمل و نقل عمومی، از اکثر وسایل نقلیه ای که وارد منهتن در جنوب خیابان 60 می شوند، هزینه دریافت می کند.

پولینا گلدبرگ، نویسنده اول، می‌گوید: «یک سال کامل داده‌ها به ما کمک می‌کند تا ببینیم آیا تغییرات در کیفیت هوا در تمام فصول و شرایط آب‌وهوایی مختلف ثابت می‌ماند یا خیر. "شهرهای دیگر منتظر بودند ببینند در نیویورک چه اتفاقی می افتد قبل از اینکه چیزی مشابه را در نظر بگیرند، بنابراین ما می خواستیم تجزیه و تحلیل را به جای سریع انجام دهیم." گلدبرگ تحقیقات را با وسترولت به عنوان دانشجوی کارشناسی از طریق برنامه کارآموزی تابستانی لامونت آغاز کرد و اکنون در حال شروع تحصیلات تکمیلی در کلمبیا است.

برای بررسی تأثیرات اولیه این برنامه بر کیفیت هوا و الگوهای ترافیک، محققان اندازه‌گیری‌های آلودگی هوا در سطح زمین را از 15 سایت در شبکه نظارت بر زمان واقعی بررسی هوای جامعه شهر نیویورک، همراه با شمارش ترافیک ساعتی از دو گذرگاه تونل اصلی به منهتن و مشاهدات ماهواره‌ای دی اکسید نیتروژن را تجزیه و تحلیل کردند. این رویکرد ترکیبی به تیم اجازه داد تا تغییرات را در منطقه ازدحام اندازه گیری کند و به دنبال آلودگی احتمالی سرریز در مناطق مجاور باشد.

در سال 2025، تعداد وسایل نقلیه‌ای که از تونل‌های کوئینز میدتاون و باتری بروکلین وارد منطقه ازدحام می‌شوند در مقایسه با سال 2024 به طور کلی کمتر بود. در حالی که الگوهای ترافیک روزانه مشابه باقی می‌ماند، تعداد وسایل نقلیه در ساعات شلوغی صبح و عصر پس از شروع قیمت‌گذاری ازدحام کاهش یافته است که نشان دهنده تغییر رفتار سفر در شلوغ‌ترین دوره است.

داده‌های پایش ماهانه و روزانه نشان داد میزان آلودگی ذرات ریز موسوم به PM2.5 در سال 2025 در مقایسه با سال‌های 2022-2024، به‌ویژه در سایت‌های منهتن پایین‌تر است. هر شش سایت نماینده ای که به طور دقیق مورد بررسی قرار گرفتند، میانگین غلظت PM2.5 کمتری در سال 2025 نسبت به سال های 2022-2024 داشتند، با بیشترین کاهش، حدود 2.7 میکروگرم بر متر مکعب، در سایت برادوی و خیابان 35 در میدتاون منهتن. کمترین کاهش در کالج کوئینز بود، محل دورتر از منطقه ازدحام، جایی که تغییر از نظر آماری معنی‌دار نبود.

از آنجایی که PM2.5 در سراسر منطقه به دلیل الگوهای فصلی و تأثیرات سیاست کاهش یافته است، محققان از یک رویکرد آماری برای تشخیص اثرات برنامه از این روندها استفاده کردند. آنها مکان‌های داخل منطقه را با مکان‌های خارج از آن مقایسه کردند و در عین حال اثرات آب و هوا و فصلی را کنترل کردند.

آن تجزیه و تحلیل نشان داد که غلظت PM2.5 در داخل منطقه حدود 1.3 تا 1.4 میکروگرم بر متر مکعب یا تقریبا 13 درصد است که کمتر از آنچه بر اساس روند در مکان‌های خارج از آن انتظار می‌رفت، بود. این تخمین کوچکتر از بزرگترین کاهش های خام در سطح سایت است، زیرا فقط سهم بهبود قابل انتساب به برنامه عوارض را منعکس می کند.

این کاهش تخمینی به طور کلی با کاهش 11 درصدی وسایل نقلیه وارد شده به منطقه دنبال شد و شواهدی را تقویت کرد که نشان می‌دهد کاهش فعالیت خودرو در بهبود کیفیت هوای مشاهده‌شده نقش داشته است. داده‌های نظارتی همچنین نشان داد که افزایش ساعت شلوغی کمتر در سال 2025 وجود دارد، که نشان می‌دهد این سیاست هم سطح میانگین آلودگی و هم افزایش کوتاه‌مدت غلظت‌های اندازه‌گیری شده را کاهش می‌دهد.

در حالی که این مطالعه مزایای سلامتی کاهش PM2.5 را ارزیابی نکرد، حتی تغییرات کوچک در آلودگی ذرات ریز می تواند برای سلامت عمومی مهم باشد. ذرات ریز با بیماری‌های قلبی عروقی و تنفسی مرتبط هستند و انتظار می‌رود کاهش قرار گرفتن در معرض عموما نتایج سلامتی را بهبود بخشد.

محققان همچنین افزایش احتمالی PM2.5 را در دو سایت نظارتی درست خارج از منطقه ازدحام، در نزدیکی بزرگراه بروکلین کوئینز و در موت هاون ارزیابی کردند. افزایش تخمینی، حدود 0.5 میکروگرم بر متر مکعب، سطوح معمولی از اهمیت آماری را برآورده نمی کند، اما نظارت مستمر به تعیین اینکه آیا این سرریز موضعی ادامه دارد یا خیر، کمک خواهد کرد.

وسترولت گفت: «بی‌موقع است که بگوییم قطعا افزایش‌هایی وجود دارد که مستقیما به سیاست قیمت‌گذاری تراکم نسبت داده می‌شود».

مشاهدات ماهواره ای زمینه را به یافته های سطح زمین اضافه کرد. دی اکسید نیتروژن تروپوسفر، یک آلاینده مرتبط با ترافیک که می تواند به مشکلات تنفسی و تشکیل مه دود کمک کند، بیش از 20 درصد در کل منطقه شهری نیویورک در سال 2025 در مقایسه با خط پایه 2018-2024 کاهش یافت.

اگرچه سطح دی اکسید نیتروژن در منهتن پایین‌تر از سایر شهرستان‌ها اندکی کاهش یافت، اما این تفاوت به اندازه‌ای نبود که بتوان این کاهش را به قیمت تراکم نسبت داد. داده‌های ماهواره‌ای احتمالا منعکس‌کننده تأثیرات منطقه‌ای گسترده‌تر، از جمله سایر سیاست‌های کیفیت هوا، با قیمت‌گذاری ازدحام به طور بالقوه در کاهش کلی است.

این تجزیه و تحلیل همچنین هیچ مدرکی مبنی بر افزایش غلظت دی اکسید نیتروژن در مناطق بیرونی پیدا نکرد که نشان می دهد این سیاست منجر به افزایش قابل تشخیص در این آلاینده در مناطق اطراف نمی شود.

با مقایسه شرایط داخل و خارج از منطقه ازدحام منهتن، این مطالعه یکی از اولین تخمین‌های همسایگی را از تأثیر این برنامه بر کیفیت هوا در یک شهر ایالات متحده ارائه می‌کند. این شواهد نشان می دهد که چگونه برنامه نیویورک کیفیت هوا را در سال اول خود تحت تأثیر قرار می دهد، ممکن است به اطلاع سیاست گذاران و برنامه ریزان شهری در شهر و جاهای دیگر کمک کند.

نتایج همچنین اهمیت ارزیابی سیاست‌های قیمت‌گذاری تراکم را در یک منطقه وسیع، نه فقط در منطقه ازدحام، برای درک چگونگی تغییر الگوهای آلودگی نشان می‌دهد.

وسترولت گفت که تحلیل‌های بلندمدت، از جمله آلاینده‌های اضافی و مشاهدات ماهواره‌ای بهبودیافته، به تعیین پایداری بهبود کیفیت هوا در سال اول کمک می‌کند، زیرا الگوهای ترافیکی همچنان با این سیاست سازگار هستند.

این مطالعه توسط آبیشک آناند از رصدخانه زمین لامونت-دوهرتی و دانیل ال. گلدبرگ از دانشکده بهداشت عمومی موسسه میلکن در دانشگاه جورج واشنگتن انجام شد.

پولینا ام. گلدبرگ و همکاران، نسبت دادن تغییرات PM2.5 و NO 2 یک سال پس از سیاست قیمت‌گذاری تراکم شهر نیویورک، نامه‌های علوم و فناوری زیست محیطی (2026). DOI: 10.1021/acs.estlett.6c00610

اطلاعات مجله: Environmental Science & Technology Letters

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →

این داستان توسط موسسه زمین، دانشگاه کلمبیا http://blogs.ei.columbia.edu بازنشر شده است.