سیاست های ادغام ترامپ بر اساس روابط خلیج فارس، ترکیه و موفقیت سوریه است

تشدید رویارویی بین آمریکا و ایران در تیتر اصلی خبرها است. چیزی که کمتر مورد توجه قرار گرفته است: تلاشی تاریخی برای ادغام خلیج و شام در خاورمیانه مرفه تر و به هم پیوسته تر.

برای دهه ها، کشورهای عرب خلیج فارس مدل توسعه محوری را دنبال کرده اند که حکومت، سرمایه گذاری و رشد اقتصادی را در اولویت قرار می دهد. این تغییر نسلی و دگرگون کننده است. کشورهای حوزه خلیج فارس اقتصاد جهانی را پذیرفته اند، سرمایه گذاری زیادی روی هوش مصنوعی و فناوری های نوظهور انجام داده اند و خود را به عنوان قطب های تجاری که شرق و غرب را به هم متصل می کنند، قرار داده اند و در عین حال ریشه در هویت و فرهنگ عربی خود دارند.

امروزه این چشم انداز فراتر از شبه جزیره عربستان گسترش یافته است. رهبران خلیج فارس پس از انتقال سوریه از بشار اسد به احمد الشرع، فرصتی نادر برای تعمیق ادغام با شام را تشخیص می دهند.

از بسیاری جهات، ادغام بازگشتی به نقش تاریخی شام است. برای قرن ها، این منطقه به عنوان چهارراه تجارت، فرهنگ ها، ادیان و ایده ها عمل می کرد و اروپا، مدیترانه، بین النهرین و شبه جزیره عربستان را به هم متصل می کرد. شهرهایی مانند دمشق، بیروت و بغداد به عنوان مراکز تجارت و مبادلات فرهنگی شکوفا شدند.