"سیرک" هنری ایرلند ریاست اتحادیه اروپا از مین های زمینی دیپلماتیک اجتناب می کند

صدای چکش و مته تمام صبح در اطراف آتریوم عظیم ساختمان یوستوس لیپسیوس طنین انداز بود. یک خدمه کوچک چندین ساعت را صرف برچیدن یک اینستالیشن هنری ایرلندی کرده بودند، اما چند روز بعد همه آن را دوباره جمع کردند.

هنگامی که کشوری ریاست دوره ای اتحادیه اروپا را بر عهده می گیرد، از آن خواسته می شود تا هنرهایی را برای زنده کردن سالن ها و راهروهای شورای اتحادیه اروپا، نهادی که در آن وزرا و مقامات 27 کشور عضو برای بحث در مورد مواضع و مصالحه در مورد کلیه قوانین و سیاست های تعیین شده در بروکسل گرد هم می آیند، سفارش دهد.

دولت ایرلند زمانی که در ژوئیه ریاست شش ماهه شورای اتحادیه اروپا را بر عهده گرفت، به دنبال یک سری سازه های چوبی پوشیده شده با پارچه بود. به چادرهای رنگارنگ و تپه فکر کنید. ابروها را بالا انداخت. من آن را سیرک بنامم.

چند الزام برای هنر وجود دارد. از نظر سیاسی، باعث بروز یک حادثه دیپلماتیک نشوید (در ادامه در این مورد بیشتر توضیح دهید). عملا هر چیزی که در دهلیز اصلی قرار می گیرد باید به راحتی جابجا شود. زمانی که 27 رهبر ملی در ساختمان مجاور اروپا نشست‌های منظمی برگزار می‌کنند، این فضا به یک مرکز مطبوعاتی تبدیل می‌شود که میز صدها روزنامه‌نگار را در خود جای می‌دهد.

یکی از خدمه در حال برچیدن سازه ایرلندی قبل از آخرین اجلاس سران شورای اروپا گفت: "هر نمایشگاه متفاوت است."

مته های برقی در دست، پیمانکاران یک قاب چوبی سه طبقه را لایه به لایه جدا می کردند. آنها اصرار داشتند که نمایشگر ایرلندی برای بازسازی و سرهم کردن مجدد مشکل چندانی ندارد.

ما قرار است حداقل دو نشست دیگر را قبل از پایان ریاست جمهوری ایرلند در اتحادیه اروپا در پایان سال در اینجا داشته باشیم، بنابراین ممکن است تا آن زمان احساس متفاوتی داشته باشند.

اینستالیشن ایرلندی توسط ریچارد مالون از وکسفورد طراحی شده است که به من گفته شده یکی از با استعدادترین هنرمندان جوان ایرلند است.

طبق توضیحات دولت در مورد پیشنهاد فرهنگی، آثار هنری آن‌ها با نشان دادن «نشاط، اصالت و ماهیت معاصر محصول خلاق ملت ما»، «ادراکات سنتی ایرلند در اروپا» را به چالش می‌کشند.

یک سند داخلی که با مقامات شورای اتحادیه اروپا به اشتراک گذاشته شده و توسط روزنامه ایرلندی تایمز دیده شده است، می گوید که دیدگاه مالون بر اساس «مکان تجمع، ساخت و ساز و تجارت»، از تئاتر تا خانه و بازار است.

ریچارد مالون، طراح مد ایرلندی: "انیا مطلق است - بهترین کاری را که می توانید انجام دهید، بی سر و صدا انجام دهید"

این برنامه توضیح می‌دهد: «این اثر از پارچه به‌عنوان یک سطح قابل درک جهانی استفاده می‌کند که تاریخ‌های جمعی از هویت و کار را حمل می‌کند».

یکی از منابع دولتی که با عصبانیت بازخورد می‌خواست، گفت: «شما آن را سفارش می‌دهید، اما نمی‌توانید به هنرمند بگویید چه کاری انجام دهد». یک دیپلمات از یک کشور دیگر گفت: "سیرک نام خوبی است."

قبرس آن را ساده نگه داشته است. آنها در دوران ریاست جمهوری خود در نیمه اول سال جاری یک ردیف چراغ زرد گرم و دو نیمکت چوبی گذاشتند.

دولت راست افراطی سابق ویکتور اوربان در مجارستان آینده نگری را انتخاب کرد. بوداپست صفحه نمایشی نصب کرد که هولوگرام های مکعب روبیک و سایر اختراعات مجارستانی مانند توربین آبی و هولوگرام را نشان می داد.

آخرین باری که ایرلند در سال 2013 ریاست اتحادیه اروپا را برعهده داشت، به دنبال یک کشتی 15 متری مانند بالن بود که به نظر می رسید در نزدیکی سقف بلند دهلیز شناور است. هیچ چیز به اندازه اثر هنری چک در سال 2009، با عنوان Entropa، جنجال ایجاد نکرد. مجسمه عظیم هشت تنی نقشه به هم پیوسته اروپا بود که بر روی کلیشه های مختلف ملی بازی می کرد. خوب پایین نیومد

بلغارستان به عنوان یک کف توالت چمباتمه زده به تصویر کشیده شد. لوکزامبورگ به صورت بلوک طلا با علامت «فروش» به آن متصل شده بود. مجموعه‌ای از بزرگراه‌های اتوبان آلمان را نشان می‌داد، که برخی فکر می‌کردند به گونه‌ای تنظیم شده‌اند که شبیه یک صلیب شکسته باشد. طرح کلی فرانسه با یک بنر با کلمه "اعتصاب" پوشانده شده بود. جمهوری یک باتلاق قهوه‌ای بود که با مجموعه‌ای از کوله‌ها جای ایرلند شمالی را گرفته بود.

این مجسمه باعث ایجاد حیرت در بلغارستان شد و منجر به پوشاندن آن بخش از اثر هنری توسط یک پارچه سیاه شد.

هنگامی که بریتانیا در سال 1998 ریاست شورای اتحادیه اروپا را به دست گرفت، دولت جدید کارگر تونی بلر به آب های متلاطم مشابهی رسید.

یک لوگو و کراوات مخصوص به کار گرفته شد که برای دوره مشابه است. با این حال، این کراوات توسط گروهی از دانش‌آموزان طراحی شد که از آنها خواسته شد نمادی را انتخاب کنند که فکر می‌کردند بهترین نماینده هر کشور عضو اتحادیه اروپا است.

بلر از یک رومانو پرودی خشمگین، نخست وزیر وقت ایتالیا، تماس گرفت که از اینکه کشورش به عنوان یک تکه پیتزا نشان داده شده بود عصبانی شده بود.

نخست‌وزیر سابق بریتانیا با بازگویی حکایت سال‌های اخیر، گفت که یکی از مشاورانش گفت که چگونه پس از کنار گذاشتن تلفن، رنگش پریده است. بلر با وحشت به دستیار گفت: ببینید این بچه ها چه جهنمی برای آلمانی ها کشیده اند. خوشبختانه آنها یک رودخانه و جنگل را انتخاب کرده بودند.

شاید چادرهای سیرک ما واقعا ایرلند بود که در آن امن بازی می کرد.