سیستم منحصر به فرد مجازات اعدام وحشتناک فلوریدا

اتاق اعدام در زندان ایالتی تگزاس در هانتسویل در سال 1984. | جری کابلاک/سیگما از طریق گتی ایماژ

اواخر ماه گذشته، ایالت تنسی اقدام به اعدام کریستا پایک، زنی کرد که پس از کشتن یکی از همکلاسی های خود در نوجوانی، دهه ها در انتظار اعدام بوده است.

اعدام ناموفق بود: پایک از دو دوز داروی تزریقی کشنده پنتوباربیتال جان سالم به در برد و او را به اولین فردی تبدیل کرد که این کار را انجام داد.

اعدام ناموفق در لحظه ای عجیب برای مجازات اعدام در آمریکا رخ می دهد. حمایت از مجازات اعدام برای چندین دهه در حال کاهش بوده است. و برای مدت طولانی، تعداد اعدام ها نیز کاهش می یافت. اما از سال 2021، اعدام ها دوباره افزایش یافته است. افزایش اخیر عمدتا توسط یک ایالت انجام شده است: فلوریدا.

به گفته پاملا کولوف، که سیستم عدالت کیفری را برای ProPublica پوشش می دهد و در مورد استفاده فلوریدا از مجازات اعدام برای مجله نیویورک تایمز در تابستان امسال نوشت، 40 درصد از اعدام هایی که در سال گذشته در ایالات متحده انجام شد در فلوریدا بوده است.

کولوف در قسمت اخیر پادکست The Grey Area Vox توضیح داد: «چیزهای زیادی وجود دارد که اجرای مجازات اعدام را در فلوریدا جالب و منحصر به فرد می کند. در میان ایالت‌های فعال مجازات اعدام در حال حاضر، فلوریدا از این نظر منحصربه‌فرد است که از بین صدها مردی که در انتظار اعدام هستند، یک نفر تعیین می‌کند که چه کسی تاریخ اعدام را دریافت می‌کند و این تاریخ اعدام چیست.»

اوایل این ماه پس از اعدام ناموفق پایک در مورد آنچه در تنسی رخ داد، چه چیزی باعث اشتیاق اخیر فلوریدا برای اعدام شده است و اینکه چرا خانواده های قربانیان اغلب از روند مجازات اعدام ناراضی هستند، با کلوف صحبت کردم.

در زیر گزیده ای از گفتگوی ما است که برای طولانی و وضوح ویرایش شده است. در پادکست کامل موارد بسیار بیشتری وجود دارد، بنابراین هرجا که پادکست دریافت می‌کنید، از جمله پادکست‌های اپل، پاندورا و اسپاتیفای، به The Grey Area گوش دهید. (این مصاحبه اخیرا در پادکست Vox's Today، Explained نیز ظاهر شد.)

ما مدت کوتاهی پس از انتشار اخباری مبنی بر اینکه زنی در تنسی که در انتظار اعدام بود، ضبط می کنیم، مقامات تلاش کردند او را به قتل برسانند. آنها دو دوز داروی تزریقی کشنده به او دادند و او زنده ماند.

به نظر شما، کاهش استفاده از مجازات اعدام چقدر به این مربوط است که مردم احساس می کنند راهی برای انجام آن انسانی وجود ندارد؟

این دومین اعدام نادرست در تنسی در سال جاری است، فقط برای اینکه شما را درک کنید. این در آنجا بیشتر از سایر ایالت ها رایج است. آن‌ها پروتکل‌های دارویی خود را تغییر داده‌اند و ما چیز زیادی درباره مشکل کریستا پایک نمی‌دانیم. در ماه مه، مشکل دسترسی به وریدها بود که می تواند یک مشکل با تزریق کشنده باشد.

من فکر می کنم برای مردم نیز مهم است که به یاد داشته باشند که ما در دهه 80 و در برخی جاها تا دهه 90، صندلی برقی را به عنوان روش اجرا داشتیم. در حالی که [تزریق کشنده] راهی بسیار انسانی تر، نقل قول-بی نقل قول برای انجام این کار در نظر گرفته می شود، می توانیم ببینیم که هیچ چیز کامل نیست.

من می گویم که در حالی که مسائل اعدام های ناموفق بسیار مهم است، و فکر می کنم موارد دیگری نیز وجود دارند که باید نگران آن ها باشند، من بیشتر به این علاقه دارم که چگونه اشتباهات دیگری مرتکب می شوند، که افراد دیگر با مجازات نهایی مواجه می شوند در حالی که شاید مجازات مناسبی برای آنچه اتفاق افتاده نبوده است.

شما همچنین نوشته اید که محکومیت های اعدام فقط گران هستند، درست است؟ و علاوه بر آن، شواهد DNA به وضوح نشان داده است که بسیاری از افرادی که محکوم شده بودند گناهکار نبودند، یا شواهد کافی برای محکوم کردن آنها وجود نداشت. در مورد این ترکیب عوامل چگونه فکر می کنید؟

فلوریدا، که من زمان زیادی را صرف نوشتن درباره آن کرده‌ام، از نظر تعداد اعدام‌ها، یک مایل در آمریکا پیشرو است و دارای محکومیت اعدام بسیار زیادی است. فلوریدا همچنین رهبر محکومیت های غیرقانونی به اعدام است. فلوریدا فقط برای اینکه به شما درک درستی از چیزها بدهد، 30 محکوم به اعدام را تبرئه می کند.

معنای آن این است که در دوران مدرن - تقریبا در 50 سال گذشته - 30 مرد بودند که تاریخ اعدام دریافت کردند و اکنون آزاد هستند. و برای هر کسی که به نحوه عملکرد سیستم عدالت کیفری توجه می‌کند و ابطال یک محکومیت نادرست چقدر دشوار است، اگر 30 نفر در فلوریدا داشته باشیم که این تمایز را دارند، می‌دانیم که تعداد بیشتری نیز وجود دارد.

در فلوریدا چه خبر است؟ چه زمانی متوجه شدید که چیزی در آنجا متفاوت است؟

سال گذشته واقعا افزایش یافت. سال گذشته، فلوریدا 40 درصد از افرادی را که در سال گذشته در ایالات متحده اعدام شدند، اعدام کرد. در این سال، تاکنون 16 مرد در فلوریدا اعدام شده اند.

فقط برای مقایسه، تگزاس ایالت بعدی با بیشترین تعداد اعدام است و در این مدت شش مرد را اعدام کرده اند. ما در حال حاضر ایالت های دورافتاده داریم، در درجه اول ایالت های جنوبی، و پس از آن، فلوریدا را داریم که نقطه پرت نهایی است.

موارد بسیار زیادی وجود دارد که اجرای مجازات اعدام را در فلوریدا جالب و منحصر به فرد می کند. چیزی که بیش از همه مرا مجذوب خود کرد این است که فلوریدا در میان ایالت‌های فعال مجازات اعدام در حال حاضر منحصربه‌فرد است که از بین صدها مردی که در انتظار اعدام هستند، یک نفر تعیین می‌کند که چه کسی تاریخ اعدام دریافت می‌کند، و آن تاریخ اعدام چیست.

کیست؟

فرماندار ران دیسانتیس. به عقب برگشتم و به الگوهای اینجا نگاه کردم، چیزهایی که تفکر فرماندار دیسانتیس را در تعیین این تاریخ ها راهنمایی می کرد، چه چیزهایی بود، و برای دیدن این تاریخ ها مجذوب شدم و بسیار ناراحت شدم از اینکه دیدم تعدادی مرد وجود دارند که مدت زیادی آنجا بوده اند.

آنها از دهه 1970 آنجا بوده اند. اینها مردانی هستند که زمانی که جرالد فورد رئیس جمهور بود محکوم شدند، فقط برای اینکه این موضوع برای مردم واقعی شود. اما تاریخ ها در میان مردانی که واجد شرایط مرگ نامیده می شوند تعیین نمی شود، به این معنی که آنها تمام درخواست های خود را انجام داده اند. آنها به صورت زمانی انجام نمی شوند.

هیچ قافیه یا دلیلی برای این روند وجود ندارد. و بنابراین این بازی حدس و گمان در میان خانواده های قربانیان، زندانیان، وکلای مدافع آنها در مورد اینکه چه کسی بعدی خواهد بود وجود دارد. و مردان می توانند ده ها سال در آنجا در انتظار اعدام بنشینند و این یک پدیده فلوریدا است.

شما در مورد محکومیت اعدام فلوریدا نوشتید که از چیزی شبیه برزخ که در آن مردم برای مدت طولانی در آنجا می مانند به چیزی نزدیک تر به خط مونتاژ تبدیل شده است، درست است؟

از این واقعیت که در فلوریدا برای داشتن این سرعت اعدام، افرادی بودند که 30 روز، گاهی کمتر از تاریخ اعدام، تاریخ خود را دریافت می کردند، بسیار متحیر شدم.

فقط برای اینکه مردم بفهمند چرا این غیرعادی است، چیزهای زیادی وجود دارد که هنگام نوشتن حکم اعدام به کار می افتد. مانورهای قانونی و مراحل بعدی متعددی در دادگاه ها وجود دارد. برای مثال سریع، یکی از متهمان در فلوریدا در بهار امسال بود که پنج روز قبل از اینکه قرار بود اعدام شود، سرانجام توانایی آزمایش مدارک DNA در پرونده‌اش که آزمایش نشده بود به او داده شد.

او وکلای بزرگی داشت که نخوابیدند تا این اتفاق بیفتد، اما پنج روز به تاریخ اعدام او نزدیک شد. من فکر می‌کنم این باید به همه ما در مورد سرعت حرکت آن مکث کند.

شما همزمان چندین نفر را در صف دارید. مکانی وجود دارد - واحدی متفاوت از محکومیت اعدام فلوریدا - که به محض قرار ملاقات به آنجا برده می شوید، به نام ساعت مرگ.

از ساعت مرگ بگو چه شکلی است و چه حسی دارد؟

ساعت مرگ تقریبا 30 فوت از اتاق اعدام فاصله دارد. سه سلول وجود دارد. وقتی قرارتان را دریافت می‌کنید، شما را از اعدام به نگهبان اعدام می‌برند – نمی‌خواهم بگویم انفرادی، زیرا اگر یکی دو مرد دیگر در آنجا نگهداری می‌شوند – اما شما در وضعیتی بسیار متفاوت با وضعیتی هستید که در صف اعدام قرار می‌گیرید، جایی که نگهبانان و افراد دیگری هستند که می‌شناسید.

از آن نقطه به بعد، تقریبا 30 روز وجود دارد که شما در چند مرحله از جایی که این اتفاق می افتد، نگه داشته می شوید. برای من این که در فصل بهار گزارش خود را درباره داستانی که تابستان امسال منتشر کردم، انجام می‌دادم، بسیار دلخراش بود، هر سه سلول پر می‌شد، و به محض اعدام یک نفر، الگوی این بود که اغلب روز بعد حکم اعدام جدید امضا می‌شد و فرد جدیدی سر جایش می‌آمد.

چرا این کار را می کنند؟ چرا این افراد را کنار جایی می گذارند که می میرند؟

این یکی از سوالات متعددی است که در مورد آن داشتم. ما در مورد عدم تمایل به مجازات بی رحمانه و غیرعادی صحبت می کنیم. قانون اساسی ما این را تایید نمی کند. اما به نظر من این یک نوع منحصربفرد از شکنجه ذهنی است که در فاصله 30 فوتی از جایی که قرار است به قتل برسی.

چیز دیگری که تحت تأثیر قرار گرفتم جنبه انتظار بود. اگر در محکومیت اعدام هستید، باز هم، همیشه این موضوع روی سرتان آویزان است. من در مورد روشی صحبت کردم که وقتی در آن نوع محرومیت حسی قرار می گیرید، به شدت با صداها و بوها و چیزهایی از این قبیل هماهنگ می شوید.

من با کسی مصاحبه کردم که دیگر محکوم به اعدام نیست، حکمش کاهش یافت، با من صحبت کرد که آن جنجال کلیدها و مراحلی را که این گروه از افرادی که برای تحویل حکم اعدام می‌آیند، تشخیص می‌دهند، و می‌دانستند که قرار است حکم اعدام صادر شود، اما نمی‌دانند: «این من هستم؟ آیا آن پسر در کنار من است؟»

فقط می‌خواهم بگویم، می‌دانم که برای همه اینها یک استدلال متقابل وجود دارد، و آن این است که اینها افرادی هستند که اغلب مرتکب جنایات وحشتناکی شده‌اند. قربانیان آنها نمی دانستند چه زمانی قرار است کشته شوند.

با این حال، من فکر می کنم، به عنوان دولتی که این چیز را اداره می کند، باید قافیه یا دلیلی برای این وجود داشته باشد. در غیر این صورت، شما دچار هرج و مرج کامل خواهید شد، از جمله برای خانواده های قربانیان، که هرگز نمی دانند. آیا آنها یک ماه صبر می کنند؟ آیا آنها 15 سال صبر می کنند؟ آنها نمی دانند.