سیناد اوشی، فیلمساز درباره فرگی چمبرز: «او به اندازهای به من پیشنهاد داد که دیگر مجبور نباشم کار کنم».
این مستندساز که فیلم جدیدش درباره کمونیست بعید آمریکایی است، به یکی از معتبرترین حقیقت گویان سینمای ایرلند تبدیل شده است.
سیناد اوشی با حالت محکم اما آرام خود می گوید: «به نظر می رسد که مردم از این تصور که مستندها حقیقت را می گویند یا نوعی روزنامه نگاری هستند، دست برداشته اند. فکر میکنم آنها از آنها انتظار دارند که برنامههای خود روزنامهنگار را منعکس کنند یا جشن یا تقبیح کنند.
در طول دهه گذشته، اوشی به یکی از قابل اعتمادترین حقیقت گویان سینمایی ما تبدیل شده است. مادری پسرش را به گلوله می اندازد، اولین مستند بلند او که در سال 2017 ساخته شد، به پس لرزه های وحشتناک مشکلات در دری می پردازد. دعا برای گناهکاران ما، از سال 2022، شاهد بازگشت اوشی به زادگاهش ناوان برای داستانی اجباری در مورد مقاومت در برابر کلیسای کاتولیک و رفتار آن با کودکان بود. جاده آبی: داستان ادنا اوبراین در سال 2025 موفقیت چشمگیری داشت. مشخص شد که هنوز علاقه زیادی به آن نویسنده کاریزماتیک ایرلندی وجود دارد.
او میگوید: «این در واقع مستقلترین مستند ایرلندی است که تا کنون ساخته شده است. "به غیر از کانر مک گرگور."
حالا او به شخصیت بسیار متفاوتی می رود. همه چیز درباره پول، که در ماه ژانویه در جشنواره فیلم ساندنس به نمایش درآمد، داستان مولتی میلیونر عجیب و غریب جیمز "فرگی" چمبرز jnr را روایت می کند.
وارث سابق امپراتوری Cox Enterprises و نوه جیمز ام کاکس، دو بار فرماندار اوهایو، این کمونیست بعید، پس از تمرینات دیگر در فعالیت های چپ، یک گروه در آلفورد، ماساچوست راه اندازی کرد. فیلم او را از آن شرکت، پناهگاهی برای رادیکالهای کمتر، به تبعید لوکس بعدی در دوبلین میبرد.
آنچه که از پوشش آن ناتوان بود دستگیری وی در تابستان امسال در ایبیزا بود، به دنبال درخواست استرداد وی توسط ایالات متحده آمریکا که او را به حمایت مالی از گروه مبارز فلسطینی حماس متهم کرده بود. ماه گذشته، ریچارد گیر، سینتیا نیکسون، ناتاشا لیون و ویگو مورتنسن از جمله کسانی بودند که نامه ای را امضا کردند که در آن از مقامات اسپانیایی خواسته بودند تا درخواست ایالات متحده را رد کنند.
اوشی میگوید: «او کمککننده بسیار مهمی به بسیاری از موسسات خیریه فلسطینی است. و به نظر میرسد که این جرم اصلی اوست. بله، او آزاردهنده است. بله، او چیزهایی میگوید که غیرمنتظره و گاهی تحریککننده است. اما شما نمیتوانید کسی را به خاطر آن استرداد کنید. و او به دنبال 30 سال زندان در صورت استرداد است.»
همه اینها فقط سطح این داستان عجیب را خراش می دهد. مراحل بعدی فیلم O'Shea ارتباط زیادی با سرمایه گذاری سوژه در یک تیم فوتبال تونس دارد. طلسم در دوبلین ویژگی های خاص خود را دارد.
فرگی چمبرز: میلیونر کمونیست مستقر در دوبلین در تیررس دولت ترامپ
در میان همه اینها، کارگردان به آرامی چمبرز را به سمت بینشهای سرخراش سوق میدهد. در یک مرحله او اعتراف می کند که آنقدر ثروتمند است که به سختی می توان همه آن را خرج کرد. ما همیشه میدانیم که بر خلاف همه اطرافیانش در کمون، ثروت او همیشه راه فرار را میدهد.
شاید تا الان؟
اوشی با احتیاط می گوید: «این سوال جالبی است. من نمی دانم. او یک تیم حقوقی بسیار قوی دارد. من کمی با آنها صحبت کرده ام. همه چیز درباره پول از نظر چمبرز بسیار عادلانه به نظر می رسد. اظهارات باشکوه تر او اغلب به سختی قابل جدی گرفتن است. با این حال، میل او برای شفای دنیا صادقانه است. همانطور که این روزها اغلب اتفاق می افتد، بینندگان - و سوژه ها - آنچه را که می خواهند در مستند ببینند، می بینند. خود چمبرز، باید بگوییم، در مورد آن مطمئن نبود.
اوشی میگوید: «این که او از فیلم خوشش نیامده دیگر یک اسپویل نیست. او به من مقدار زیادی پول پیشنهاد کرد تا جلوی نمایش آن در ساندنس را بگیرم.
چه نوع مبالغی در میان بود؟
او می گوید: «این کافی بود که دیگر مجبور نباشم کار کنم. "این چیز خوبی است. او در واقع قبل از اینکه فیلم حتی وارد ساندنس شود شروع به ارائه پول کرد. من فکر می کنم، برای مستندسازان، ساندنس نخل طلای آنهاست. این جشنواره کن آنهاست. بنابراین من بسیار متعهد به نمایش در ساندنس بودم. اما من فقط نمی خواستم پول را بگیرم. این واقعا رقت انگیز به نظر می رسد، اما نمی خواستم معامله با او تا این حد رقت انگیز باشد." با این حال، به نظر می رسد که چمبرز، که برای همیشه یک معما بود، در مورد پروژه در تعارض باقی مانده است.
اوشی می گوید: «او به محل اقامتی درباره فیلم آمده بود. "اما او همچنین گفته بود که وقتی منتشر شد، واقعا دوست دارد در پرسش و پاسخ ها و رویدادها شرکت کند. بنابراین من اکنون می دانم که او نمی تواند ... که در زندان است. بنابراین احساس می کنم نیاز دارم تا آنجا که ممکن است از طرف او صحبت کنم و سعی کنم دیدگاه او را ارائه دهم."
All About the Money برای کسانی که چمبرز را یک میل لنگ می دانند، تأییدیه زیادی ارائه می دهد. این باعث نشد که برخی در ساندنس، رویداد پیشرو سینمای مستقل ایالات متحده، استدلال کنند که فیلم موضوع خود را «انسانی» کرده است.
اوشی میگوید: «فکر میکنم در واقع یک فیلم کاملا یکدست است. (موافقم.) "اما این برای مردم کافی نیست. آنها به مصلوب کردن فرگی از من نیاز دارند. و من نمی خواهم این کار را انجام دهم. در واقع، من او را دوست دارم. من برخی چیزها را در مورد او تحسین برانگیز می دانم. و من کاملا معتقدم که او رنج زیادی را متحمل شده است."
O'Shea یک اپراتور چشمگیر است. در طول نه سال گذشته، او چهار فیلم بسیار متفاوت ارائه کرده است که هر کدام از آنها هدایایی برای تحقیق و سازماندهی روایت را نشان میدهند. او از کجا شروع می کند؟ او چگونه می داند که چه زمانی باید متوقف شود؟ تعداد کمی از داستان های واقعی به یک نتیجه گیری دقیق می رسند.
او می گوید: «شما واقعا باید خودتان تولید کنید. "یکی از درسهای بزرگ این فیلم این است که در زندگی دیوس ماشینی وجود ندارد. هیچ خدای مهربانی وجود ندارد که ناراحتیهای ما را کاهش دهد. در مستند هم همینطور است. فقط تعداد انگشت شماری تهیهکننده بسیار خوب هستند که تمام کارهای سنگین را انجام میدهند. بنابراین فکر میکنم برای مستندسازی، باید خودتان تولید کنید."
«میدانستم هرگز چنین چیزی ندیدهام»: جاش برولین و آستین آبرامز در «والفال»
اوشی در ادامه به سهم ارزشمند تهیه کنندگان مشترکی مانند کلر مک کیب و کتی هالی - که هر دو در همه چیز درباره پول اعتبار دارند - قدردانی می کند، اما اگر اینقدر روی خودتان کار می کنید، داشتن یک زندگی معمولی در خانه باید سخت باشد. تولید در The Blue Road و All About the Money همپوشانی داشت.
او با زمزمه می گوید: «حتی نمی توانم وارد آن شوم. "این یک فاجعه است. فقط وحشتناک است. ساختن این دو فیلم به طور همزمان یک کار دیوانه کننده بود. اما فقط زمان آن بود. حدس میزنم هر دو ایده را به یکباره داشتم و به تازگی دعا برای گناهکاران ما را ساخته بودم. میدانستم که میتوانم برای آنها پول توسعه بگیرم."
آیا یک مسیر متعارف برای ورود به این تجارت وجود دارد؟ احتمالا نه. اما اوشی مطمئنا راه خود را در پیش گرفت.
او می گوید: "من در دانشگاه انگلیسی خواندم. در ترینیتی بودم، اما واقعا نابالغ و کاملا احمق بودم." "وقتی شروع کردم 17 سال داشتم. پس وقتی کارم را تمام کردم، در حالت شرمساری، در سانفرانسیسکو پیشخدمت بودم. مردم آنجا درباره فیلم های مستند صحبت می کردند.
من حتی یک فیلم مستند ندیده بودم. اما من فقط فکر کردم که دنیا واقعا جذاب است. من هنوز آن جنبه مستند را خیلی دوست دارم. این احتمالا نقطه قوت و ضعف آن است: شما می توانید این کار را خودتان انجام دهید و نیازی به اجازه از کسی ندارید.
آنچه افسران اطلاعاتی اسرائیل به یووال آبراهام، مدیر نازا درباره تاکتیکهای خود در غزه گفتند: «تلفن او را هک میکنی، سپس او را میکشی».
پس از فارغ التحصیلی در رشته فیلم، به روزنامه نگاری رفت و در نهایت به الجزیره انگلیسی ختم شد. او در آنجا با فیلمبرداری و تدوین و کارگردانی بستهها، یاد گرفت که چگونه داستانهای پیچیده را روی پرده نمایش دهد.
او میگوید: «من فکر میکنم بسیاری از افرادی که در روزنامهنگاری کار میکنند نیز این احساس را دارند، جایی که شما آرزو میکنید میتوانستید عمیقتر بروید یا زمان بیشتری را برای یک داستان صرف کنید.
این کاری است که او از آن زمان انجام می دهد. هر فیلم سهم خود را از نویز جمع آوری کرده است. جاده آبی افرادی را به سینما آورد که از تجربه تئاتر دست کشیده بودند. چرا او فکر میکند که ادنا اوبراین فقید، که در این فیلم بهطور مفصل با او مصاحبه شده است، همچنان در این فیلم جذاب باقی مانده است؟
چگونه می توانم محبوبیت آن را توضیح دهم؟ او می گوید. او با خنده میگوید: "فکر میکنم گروهی از مردم بودند که در مورد آن بسیار تبشیری بودند و برای تماشای تکراری برمیگشتند و نوهها و خواهرزادهها و برادرزادهها را میآوردند. این خیلی خوب است. مطمئن هستم که دیگر هرگز چیزی به این اندازه دوستداشتنی نخواهم ساخت. شک دارم افرادی که فیلم ادنا اوبراین را دوست داشتند حتی در مورد این موضوع بشنوند."
اوشی درباره ساخت یک درام صحبت می کند. او بر علاقه خود به فرم مستند تاکید می کند. فکر می کنم او قرار نیست به من بگوید که بعدا چه می کند. فیلمسازان دوست دارند چنین چیزهایی را زیر کلاه خود نگه دارند.
"نه. من می گویم مردم تمایلی به گفتن ندارند زیرا آنها بسیار خجالت می کشند وقتی که پنج سال بعد این اتفاق نیفتاده است. بنابراین خواهیم دید."
همه چیز درباره پول از جمعه 30 اکتبر در سینماها اکران می شود
متن اصلی (انگلیسی)
Film-maker Sinéad O’Shea on Fergie Chambers: ‘He offered me enough that I’d never have to work again’
The documentary maker, whose new film is about the unlikely US communist, has become one of Ireland’s most reliable cinematic truth-tellers