شانس قهرمانی لینستر در جام قهرمانان به دلایلی بسیار کم به نظر می رسد

لنستر احتمالا از زمان آخرین پیروزی از چهار پیروزی خود در سال 2018 در برابر راسینگ 92 در بیلبائو، هرگز شانس زیادی برای بردن جام قهرمانان نداشته است و دلیل خوبی هم دارد. پدی پاور آنها را به 9/2 سوم برگزیدگان تبدیل می کند، پس از ابرقدرت های فرانسوی، تولوز برنده شش بار قهرمانی و بوردو بیگل، قهرمان متوالی جام قهرمانان، و با در نظر گرفتن همه چیز، حتی این شانس ها به ویژه سخاوتمندانه به نظر نمی رسند.

این فقط این نیست که لنستر از زمان پیروزی بر ریسینگ در هشت فصل بعدی، ناامیدی های زیادی را جمع کرده است، خواه شکست در پنج فینال و دو نیمه نهایی، به ویژه باخت دو فصل پیش از نورث همپتون.

اما حتی اگر آنها به فینال دیگری برسند، آن بازی در پایان ماه می در لیون برگزار خواهد شد، که احتمالا فصل گذشته در گرمای شدید الا بیلبائو بود، زمانی که لنستر با نتیجه 41-19 توسط بوردو بیگل شکست خورد. به احتمال زیاد، با این پیش‌فرض نسبتا مطمئن که حداقل یکی از تیم‌های 14 برتر به آن‌جا می‌رسد، این بازی مشابه یک فینال خانگی دیگر برای یک تیم فرانسوی است.

باشگاه‌های فرانسوی مانند هیچ دوره‌ای در تاریخ 31 ساله این تورنمنت، با قهرمانی متوالی در 6 جام اخیر، جایگاه خود را در این جام حفظ کرده‌اند.

با این حال، شاید بزرگترین چالش برای لینستر این باشد که آنها عملا با یک تیم کاملا خانگی در تلاش برای بردن جام قهرمانان خواهند بود. از 40 بازیکنی که تا به امروز در سه بازی از آنها استفاده کرده‌اند، و همچنین تیم 23 نفره برای بازی افتتاحیه‌شان مقابل کلرمون اوورن در استادیوم مارسل میشلین (شروع بازی ساعت 16:15 به وقت محلی / 15:15 ایرلند)، همگی واجد شرایط ایرلندی هستند.

به پیروزی خود در 2008-2009 بازگشتند، و به طور قابل توجهی تحت تأثیر ورود راکی ​​السوم و ایسا ناسوا، و همچنین سی جی ون در لینده برای تکمیل فیلیپه کونتپومی، کریس ویتاکر و استن رایت قرار گرفت.

برای دومین پیروزی دو فصل بعد، ناسوا و رایت هنوز آنجا بودند، در حالی که ناتان هاینز و هاینک ون در مروی نیز بخشی از آن پیروزی معروف بازگشت مقابل نورثهمپتون در فینال کاردیف بودند.

هنگامی که لینستر یک سال بعد در مقابل اولستر با کامل ترین عملکرد خود در یک فینال از عنوان خود در توئیکنهام دفاع کرد، برایان اودریسکول، جانی سکستون، شان اوبراین و همکاران دوباره توسط ناسوا و ون در مروه تکمیل شدند و همچنین قرارداد کوتاه مدت برد تورن را امضا کردند. او یک مشارکت کننده حیاتی بود و تأثیری ماندگار از سه ماه حضور خود در استان بر جای گذاشت.

در آن فینال 2018، ناسوا قابل توجه، مطمئنا بهترین خرید خارج از کشور توسط هر یک از استان‌ها در تاریخ جام قهرمانان، در پیروزی 15-12 مقابل راسینگ 92 سه پنالتی زد و اسکات فردی نیز شروع کرد.

به دلیل حکم EPCR در مورد بازیکنان غیر اروپایی، لینستر به انتخاب دو نفر از فردی، جیمیسون گیبسون-پارک و جیمز لو محدود شد، زیرا دو نفر دوم هنوز واجد شرایط ایرلندی نشده بودند. لو فینال بیلبائو را از دست داد، اما سهم قابل توجهی در رسیدن لنستر به فینال داشت و در آخرین پیروزی مقابل گلاسکو و پیروزی در مرحله یک چهارم نهایی مقابل ساراسینز گلزنی کرد.

با این حال، علاوه بر تمدید نشدن قرارداد لو در پایان فصل گذشته، ریکو یوآن به آبی‌ها بازگشت و رباح سلیمانی به تولون پیوست، با محدودیت‌های مالی و جام جهانی سال آینده که منجر به خریدی در خارج از کشور برای جایگزینی آنها نشد.

از این رو، از 43 بازیکنی که در تیم لینستر ثبت نام کرده اند، همه به جز آر جی اسنایمن مصدوم در حال حاضر دارای شرایط ایرلندی هستند. از نظر آرایش خانگی، هیچ تیمی در این رقابت از راه دور قابل مقایسه نیست.

باشگاه های فرانسوی باید به سیستم JIFF (Joueurs Issus des Filières de Formation یا بازیکنان آموزش دیده در آکادمی/بازیکنان داخلی) پایبند باشند و تولوز خط تولید بی نظیری از بازیکنان جوان فرانسوی را در سیستم خود دارد، اما تیم آنها هنوز 8 بازیکن خارجی دارد.

آنها می توانند یک مرکز در سطح جهانی مانند توماسو منونچلو ایتالیایی از بنتون را برای تکمیل بازیکنانی مانند هموطنش آنگه کاپوزوزو، دو آرژانتینی خوان کروز مالیا و سانتیاگو شوکوبارس و بلر کینگهورن بیاورند.

شاید لنستر در فینال سال گذشته در بیلبائو بازیکنان بیشتری داشته باشد، اما این گمراه کننده است، زیرا بوردو بیگل دارای 9 بازیکن غیر فرانسوی واجد شرایط استاندارد بین المللی است، مانند سالسی رایاسی. او تنها چهار بازی ملی برای فیجی کسب کرده است، اما در اکثر تیم‌های آزمون حضور خواهد داشت.

با در نظر گرفتن همه چیز، اگر لینستر موفق شود پنجمین ستاره فصل خود را به دست آورد، این بهترین دستاورد از همه آنها خواهد بود.