شان مک گاورن، عضو باند کیناهان، به دلیل وخامت روانی در زندان شکایت کرد

شان مک گاورن، یکی از اعضای ارشد گروه جنایی سازمان‌یافته کیناهان، مدعی شده است که به دلیل تصمیم مقامات زندان برای جدا کردن او از جمعیت عمومی زندانیان زندان پورتلوز، از سلامت روانی وخیم‌تر رنج می‌برد.

مک گاورن (40 ساله) از مقامات زندان در دادگاه عالی به دلیل محبوس شدن خود در بال A زندان و ادعای انکار در نتیجه توانایی او برای ارتباط با سایر زندانیان، ورزش و دسترسی به امکانات آموزشی و پزشکی شکایت می کند.

مک گاورن در ماه ژوئن پس از اعتراف به دو اتهام هدایت فعالیت های یک سازمان جنایی توسط دادگاه کیفری ویژه غیرمنصفه به ۲۴ سال زندان محکوم شد.

روز سه شنبه، قاضی مری رز گیرتی به جان فیتزجرالد، وکیل مک گاورن که توسط وین کنی سولیسیتورز دستور داده شده بود، اجازه داد تا یک چالش بازنگری قضایی در مورد حبس مک گاورن را پیگیری کند. این پرونده علیه سرویس زندان ایرلند، فرماندار زندان پورتلوایز و وزیر دادگستری است.

مک گاورن به دنبال تسکین های مختلف است، از جمله دستور لغو تصمیم برای بازداشت او در یک واحد مجزا از زندان. او همچنین به دنبال اعلام دادگاه است مبنی بر اینکه انزوای او ناقض کنوانسیون اروپایی حقوق بشر است.

بر اساس اسناد دادگاه، مک گاورن تحت یک رژیم انفرادی قرار دارد و اغلب بیش از 20 ساعت در روز در سلول خود حبس می شود. مک گاورن با زندانیان دیگر در جناح جدا شده خود که برخی از آنها از نظر روانی ناخوش هستند تعامل ندارد.

مقامات زندان این اختیار را دارند که در صورت لزوم، زندانیان را جدا کنند. در مورد مک گاورن، طبق اسناد دادگاه، وی به دلیل نگرانی های امنیتی از عموم مردم منزوی شده است.

با این حال، مک گاورن استدلال می کند که جداسازی نامحدود او هیچ مبنایی در قوانین زندان ندارد. او اظهار می کند که معتقد نیست در جمعیت عمومی زندان هیچ زندانی وجود داشته باشد که به دنبال آسیب رساندن به او باشد یا تهدیدی برای او باشد.

مک گاورن در مدارک کتبی در دادگاه گفت که از زمان اولین باری که در ژوئن 2025 پس از استرداد به ایرلند از امارات متحده عربی به زندان افتاد، یک "زندانی نمونه" بوده است.

حکم 24 سال زندان شان مک گاورن برای رئیسش، دنیل کیناهان چه معنایی دارد؟

با وجود این، مک گاورن می گوید که با او مانند یک "زندانی عادی و خوش رفتار" رفتار نشده است. او می گوید که شرایط او نسبت به سایر زندانیان "بسیار سخت تر و محدودتر" است.

او مدعی است که شرایط حبس او "به گونه ای سازماندهی شده است که هرگونه تعامل اجتماعی یا تماس انسانی را به حداقل برساند". او می‌گوید که این "تلفات روانی" بر او وارد کرده و منجر به وخامت سلامت روانی او شده است.

او می‌گوید: «من می‌گویم که حق من برای معاشرت با سایر زندانیان، ورزش بدنی و گذراندن وقت در بیرون از خانه در نور روز، دسترسی من به ورزشگاه و دوره‌های آموزشی و سازنده، دسترسی به درمان‌های پزشکی و امکاناتی برای کمک به تأثیر این شرایط بر سلامت روان، همه نه تنها محدود شده، بلکه تقریبا به طور کامل با شرایط حبس فعلی من ریشه‌کن شده است.»

او ادعا می کند که رژیم انزوا بر توانایی او برای دستیابی به بخشودگی محکومیتش نیز تأثیر می گذارد.

این پرونده در ماه نوامبر باز خواهد گشت.