شاه و پینه دوز: چگونه ایلی گورلیتزکی زبان صحنه اسرائیل را ساخت

بازیگر جوانی در سال 1964 روی صحنه تئاتر تل آویو رفت تا نقش یک پادشاه باشکوه و یک کفاش مست و بی پول را بازی کند و ناخواسته مسیر تجارت نمایشی اسرائیل را برای همیشه تغییر داد. او به لنگر انداختن یک زبان نمایشی با کالیبر بالا و سبک برادوی برای ملت جوانی کمک کرد که هنوز صدای فرهنگی خود را درک می کند. گورلیتزکی، ستون بلندپایه صحنه، صفحه نمایش و آهنگ عبری اسرائیل، این هفته در سن 91 سالگی درگذشت. درگذشت او نشانگر گرگ و میش یک نسل پیشگام است.

از هنرمندان پایه‌گذاری که به‌طور یکپارچه تئاتر کلاسیک، موسیقی عامه‌پسند، و فرهنگ روزمره عبری را در یک هویت ملی منحصربفرد ترکیب کردند. برای درک تأثیر گورلیتزکی، نگاهی به دوران طلایی هنرهای نمایشی اسرائیل است. ترجمه های پیچیده از شاعر ناتان آلترمن و ملودی های شاداب آهنگساز ساشا آرگوف - تبدیل به پدیده ای فراری شد که بیش از هزار بار پخش شد.

قبلا در اسرائیل دیده شده بود، و از آن زمان به ندرت.» نوازنده حنان یوول در ادای احترامی تکان دهنده به یاد می آورد. یوول خاطرنشان کرد که خود آلترمن با عذاب مطلق در تمرین لباس شرکت کرده بود و متقاعد شده بود که نمایش یک شکست فاجعه بار خواهد بود. «ایلی او را آرام کرد و به او قول داد که اشتباه می کند. البته حق با ایلی بود. او یک ستاره عظیم بود – از نظر من، پس از خدا، دومین ستاره بود.» گورلیتزکی و آتاری به یک دوتایی کمدی نمادین تبدیل شدند، که بعدا شیمی صحنه خود را به بازار پرطرفدار بازار عرضه کردند. در طول هفت دهه، تطبیق پذیری گورلیتزکی هیچ حد و مرزی نداشت.

او سه جایزه معتبر کینور دیوید را از آن خود کرد، بدون زحمت بین تئاترهای بلند در Cameri و کنش های طنز معروف با اسطوره هایی مانند یوسی بانای حرکت کرد، در حالی که در فیلم های برجسته اسرائیلی مانند سه روز و یک کودک، گشت پیشاهنگی (سایاریم) و Tuvye and His Seven Daughters بازی کرد. میراث ممکن است نبردهایی باشد که او هنگام خاموش شدن چراغ خانه انجام داد.

او یک نژاد نادر در تجارت نمایش بود: یک روشنفکر عمیق که دارای ذهنی تیزبین برای واقعیت های عملی، حقوقی و مالی بود. گورلیتزکی با درک این موضوع که اجراکنندگان اولیه اسرائیلی عملا هیچ شبکه ایمنی قانونی نداشتند، از ستاره به یک پیشگام کار تبدیل شد. اولین مدیر اتحادیه هنرمندان نمایشی اسرائیل، اشکولوتزکی از بنیانگذاران اتحادیه هنرهای اسرائیلی اولین مدیر اتحادیه هنرهای نمایشی اسرائیل شد. (IUPA) و اشکولوت، سازمان اصلی کشور که مسئول تامین و توزیع حق امتیاز برای هنرمندان نمایش است، مشترکا تأسیس کردند. «او تئودور هرتزل و دیوید بن گور ما بود.

توویا تزافیر، هنرمند کهنه کار، گفت: «او کارآفرینی رویایی بود که به خیر عمومی می اندیشید.» در زمانی که حق چاپ و مالکیت معنوی به سختی در اسرائیل به رسمیت شناخته می شد، گورلیتزکی به تنهایی چارچوبی را ساخت که نسل های بازیگران و موسیقیدانان آینده را تضمین می کرد که بتوانند از سال های متمادی و با وقار خود زندگی کنند. سرسختانه از نگاه کردن به عقب امتناع می کرد. در آستانه جشن تولد 80 سالگی او در تئاتر Cameri در سال 2015، از او خواسته شد که دیدگاهش را در مورد یک عمر دستاورد داشته باشد.

پاسخ او به شعار قطعی سال‌های آخر زندگی‌اش تبدیل شد: «دلم برای فردا تنگ شده است.» او با چشمانی دوخته شده به افق زندگی می‌کرد و به قول معروف فیلسوف لودویگ ویتگنشتاین فلسفه خود را درباره زندگی توصیف می‌کرد: «همیشه در ارتفاعات برهوت زیرکی زندگی نکنید، گاهی به دره‌های سبز بیفتید: «من به دنبال آن فکر دانایی هستم. خورشید و ستاره‌های دیگر.» یک همکار قدیمی رسانه‌ای گفت: «این همه چیز را در مورد ایلی به شما می‌گوید.

گورلیتزکی شریک فداکار خود در سال‌های اخیر، آنات گلوبوس، سردبیر ارشد کانال 12 اخبار را پشت سر می‌گذارد، که سکوت سنگین ناشی از غیبت او را به تصویر می‌کشد: "مردم امروز صبح راه خودش را رفت. خانه خالی است. غم انگیز است."