شاه چارلز می گوید درک بیشتری از "وحشت" برده داری دارد و عذرخواهی نمی کند.

پادشاه چارلز سوم روز سه شنبه به سران 56 کشور مشترک المنافع گفت که او درک بیشتری از وحشت برده داری دارد و آن را "فصل شرم آور تاریخ" خواند. این در حالی است که اندی برنهام، نخست وزیر بریتانیا، گفت که آماده است تا بریتانیا به خاطر تجارت برده در اقیانوس اطلس عذرخواهی کند.

پادشاه چارلز روز سه‌شنبه به رهبران کشورهای مشترک المنافع گفت که درک بیشتر او از وحشت برده‌داری او را مصمم‌تر کرده است تا به اشتباهات گذشته رسیدگی کند، اما آنها باید به آینده نگاه کنند و اطمینان حاصل کنند که "شر نباید حرف آخر را بزند".

دور تا گردهمایی 56 کشور عضو، که اکثرا مستعمره‌های سابق بریتانیا را تشکیل می‌دهند، با بحث در مورد اینکه آیا بریتانیا باید به خاطر نقشی که در تجارت برده فراآتلانتیک ایفا کرده است، عذرخواهی کند یا غرامت بپردازد، غالب بوده است.

در حالی که نه پادشاه و نه بریتانیا تاکنون چنین عذرخواهی نکرده اند یا درباره پرداخت غرامت صحبت نکرده اند، هم چارلز و هم اندی برنهام، نخست وزیر جدید، از استفاده از کشورهای مشترک المنافع برای رفع نیازهای مدرن، با ارائه حمایت در مورد تغییرات آب و هوایی، آموزش و بهداشت صحبت کرده اند.

برنهام همچنین فراتر از سایر نخست‌وزیرها رفته و گفته است که برای عذرخواهی بریتانیا به خاطر برده‌داری آماده است و مقامات در حال مذاکره با رهبران ملی در نشست آنتیگوا و باربودا برای بحث در مورد شکلی است که می‌تواند داشته باشد.

چارلز، رئیس اتحادیه مشترک المنافع، در سخنرانی افتتاحیه خود به رهبران گفت: "ما نمی توانیم اقدامات کسانی را که قبل از ما آمده اند تغییر دهیم." "اما ما می توانیم از گذشته درس بگیریم.

تجارت فراآتلانتیک با افراد برده هنوز بر این جزایر و سایر اعضای مشترک المنافع سایه افکنده است. همانطور که قبلا گفته ام، آن فصل شرم آور تاریخ فصلی است که قلب من را مملو از وحشت و روحم را با عمیق ترین اندوه شخصی پر می کند.

چارلز گفت: هر چه بیشتر "درک خود من را از مسائل، از طریق گوش دادن، یادگیری و نگاه کردن" بیشتر کرده بود، متعهدتر به یافتن راه هایی برای کشورهای مختلف برای ایجاد مشارکت های مدرنی بود که می تواند به اشتباهات گذشته رسیدگی کند.

او دسترسی به آموزش، مشاغل و فرصت‌ها، و همچنین تجارت درون مشترک المنافع و انعطاف‌پذیری در برابر تغییرات آب و هوایی را به عنوان راه‌هایی برای کمک به کسانی که «در برابر سختی‌ها و مشکلات مبارزه می‌کنند» فهرست کرد.

چارلز گفت: «همانطور که هر ملوانی که در دریاها دریانوردی می‌کند، ما نمی‌توانیم به بادها فرمان بدهیم، حداقل در جایی که بادهای دیروز ما را نجات داده است - اما ما می‌توانیم انتخاب کنیم که چگونه بادبان خود را حرکت دهیم.»