"شبیه یک واهی به نظر می رسد" - 168 میلیون سال پیش، یک پستاندار عجیب و غریب شبیه پلاتیپوس در کنار دایناسورها در چین زندگی می کرد.

یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که موجودی شبیه پلاتیپوس‌مانند که به تازگی کشف شده است، بزرگترین پستاندار شناخته شده از خویشاوندان کل دوره ژوراسیک است - اگرچه وزن آن هنوز به اندازه یک شیواهوا است.

این جانور که سمندرها را در دریاچه‌های آب شیرین و رودخانه‌های مغولستان کنونی چین شکار می‌کرد، در اواسط دوره ژوراسیک بین 168 تا 163 میلیون سال پیش زندگی می‌کرد. به نظر می رسد که این اولین حیوان پستاندار شناخته شده باشد که زندگی نیمه آبی داشته است.

محققان این فسیل ظریف و دقیق را در سال 2016 کشف کردند که نشان داد این حیوان احتمالا 2.2 تا 4.4 پوند (1 تا 2 کیلوگرم) وزن دارد. در دوره ژوراسیک برای یک پستاندار بزرگ بود، اما نام آن، Megacauda sungei، از دم آن الهام گرفته شده بود: Megacauda به معنای "دم بزرگ" است. این کشف در مطالعه ای که در روز چهارشنبه (7 اکتبر) در مجله Nature منتشر شد، به تفصیل بیان شد.

این شکارچی پشمالو ترکیبی از ویژگی‌های موجود در حیوانات امروزی داشت، با دم پهن و پهنی که او را به عنوان یک شناگر قدرتمند نشان می‌دهد و پاهای عقبی کوتاه با پاهای نسبتا بلند.

ژ-ژی لو، یکی از نویسندگان این مطالعه، دیرینه شناس دانشگاه شیکاگو، به لایو ساینس گفت: "این شبیه یک واهی است." "نیمه پشتی این حیوان بسیار شبیه یک پلاتیپوست است. اندام‌هایی که می‌توانند در سواحل رودخانه شنا کنند یا تونل حفر کنند."

لو گفت، اما دندان‌ها «مطمئنا شبیه پلاتیپوس نیستند». این سگ دارای نیش‌های قوی و دندان‌های گونه‌ای بود که گوشت را به روشی متفاوت از پستانداران گوشت‌خوار امروزی می‌بریدند و می‌جویدند. لو گفت: "این یک شکارچی با نیش های غول پیکر و بسیار تخصصی است." بنابراین، بخشی شبیه سمور و تا حدودی شبیه پلاتیپوس است.

یک فسیل آشکار

فسیل Megacauda sungei که استخوان ها و بافت نرم آن را برجسته می کند. (اعتبار تصویر: لو و همکاران، طبیعت (2026)) لو گفت که تکه های کوچک استخوان مهره داران که در معده حیوان و بسترهای فسیلی اطراف آن یافت شده اند، نشان می دهد که M. sungei با سمندر غذا می خورد.

او افزود که M. sungei ممکن است در گودال‌های خشکی در آب و هوای معتدل پر از گیاهان پناه گرفته باشد و در دریاچه‌ها و رودخانه‌ها برای ماهی‌ها و بی‌مهرگان شکار کرده باشد.

یکی دیگر از جنبه های قابل توجه این فسیل، گلوی آن است. پستانداران امروزی، از جمله انسان ها، استخوان های هیوئیدی در گلو دارند که به صورت زینی U شکل چیده شده اند. اینها به ما کمک می کنند از ماهیچه های گلو برای بلعیدن غذای جویده شده تکه تکه استفاده کنیم، به جای اینکه لقمه های بزرگ یا طعمه را ببلعیم. این ساختارها همچنین به نوزادان این امکان را می دهد که شیر مادر خود را بمکند.

توماس مارتین، یکی از نویسندگان مطالعه، دیرینه شناس دانشگاه بن در آلمان، به Live Science گفت که به نظر می رسد M. sungei دستگاه مورد نیاز برای انجام این کار را داشته است.

لو گفت: «این یک نوآوری تکاملی فوق‌العاده مهم است.» وی افزود که این قابلیت یکی از چیزهایی است که به پستانداران اولیه کمک کرد تا به گوشتخواران، حشره‌خواران، گیاه‌خواران یا همه‌چیزخواران برای استفاده از انواع غذاها تنوع پیدا کنند.

مارتین گفت، یافتن این مورد در M. sungei نشان می دهد که دستگاه مورد نیاز برای مکیدن شیر و بلع قبلا در ژوراسیک میانی (حدود 174 تا 164 میلیون سال پیش) تکامل یافته است.

این پیش از آن است که تصور شود کیسه‌دارانی مانند کانگوروها و پستانداران جفتی مانند نخستی‌ها و خرس‌ها 160 میلیون سال پیش، پس از نزول از یک اجداد مشترک تخم‌گذار که تقریبا 180 میلیون سال پیش می‌زیست، از یکدیگر جدا شده‌اند.

لو گفت: «اکنون ما تاریخچه آن را به قبل از انشعاب کیسه‌داران مدرن و پستانداران اتری (جفتی) مدرن برمی‌گردانیم.

سو هند، دیرینه شناس مهره داران در دانشگاه نیو ساوت ولز در استرالیا که در حال مطالعه بود، می گوید: «قبلا تصور می شد که رفتار شیردهی نوزادان مشخصه پستانداران پیشرفته است، اما اکنون به نظر می رسد که قبل از آن، در جد مشترک دوکودونتان ها و پستانداران حداقل 165 میلیون سال پیش تکامل یافته است.

M. sungei از دودمان منقرض شده دوکودونت ها است که از بستگان پستانداران دوره ژوراسیک و کرتاسه تحت سلطه دایناسورها هستند که بین 200 میلیون تا 120 میلیون سال پیش زندگی می کردند.

Docodonts با طیف گسترده ای از زیستگاه ها سازگار شده است. به عنوان مثال، دوکودونت ژوراسیک در درختان ژوراسیک به نام Microdocodon gracilis و Docofossor brachydactylus، حفر تونل با پنجه های بیل مانند وجود داشت. لو همچنین بخشی از تیمی بود که یک "بیور ژوراسیک" نیمه آبی را توصیف کرد که 164 میلیون سال پیش زندگی می کرد.

داستان های مرتبط

فسیل باستانی شبیه پلاتیپوس می‌تواند تاریخ پستانداران تخم‌گذار را بازنویسی کند

اجداد پستانداران همه انسان ها احتمالا با دایناسورها پرسه می زدند

در یک رویداد تکاملی نادر، پسر عموی عجیب و غریب پلاتیپوس از زندگی در آب به زندگی در خشکی تبدیل شد.

تیم فلانری، متخصص پستانداران در موسسه تحقیقات موزه استرالیا که در این کار نقشی نداشت، می‌گوید: «به نظر می‌رسد که سبک زندگی آبزی اغلب در گونه‌های پستاندار اولیه شکل گرفته است.

هاند در ایمیلی به لایو ساینس گفت، در هر صورت، "فسیل دیدنی" که به تازگی توصیف شده است نشان می دهد که داکدونت ها در دوران دایناسورها دامنه وسیعی داشتند.

هاند گفت: «این مطالعه بسیار دقیق به شواهد انباشته‌ای می‌افزاید که نشان می‌دهد پستانداران، مدت‌ها قبل از تکامل پستانداران زنده، طیف وسیعی از طاقچه‌های اکولوژیکی را اشغال کرده‌اند.