شراکت Kalshi Artnet با واکنش آنلاین Swift مواجه است، اما مشاوران بیشتر مختلط هستند

دنیای هنر، آنقدر که ما آن را دوست داریم، هرگز به کمبود فرصت برای گمانه زنی متهم نشده است. اما ظاهرا "جای یک مورد دیگر هست عزیزم."

روز چهارشنبه، Artnet اعلام کرد که با Kalshi، پلتفرم پیش‌بینی بازار که به کاربران اجازه می‌دهد روی همه چیز از نتایج انتخابات گرفته تا رویدادهای ورزشی شرط‌بندی کنند، شریک شده است. آرت نت شریک هنری رسمی Kalshi خواهد شد و به بازارهای انتخابی کمک می کند و داده های حراج مورد استفاده برای تعیین اینکه کدام شرط ها پرداخت می شوند را فراهم می کند.

واکنش در اینستاگرام سریع بود و فرض کنید، چندان مهربان نبود.

یکی از کامنت‌کنندگان نوشت: "چقدر راحت. حالا می‌توانی هنر را از هر جایی به اشتباه درک کنی."

یکی دیگر نوشت: «گوش دهید، راه‌های کافی برای افزایش مصنوعی بازار یک هنرمند و نابود کردن حرفه‌شان قبل از 30 سالگی وجود نداشت.

سپس شاید الهام‌بخش‌ترین اظهار نظر، که ممکن است پیش‌بینی حرکت بعدی Artnet در صفحه شطرنج باشد، آمد: "UFC x ARTNET! ARTNET JOE ROGAN."

این همکاری هفت ماه پس از آن صورت می‌گیرد که Artnet، شرکت داده‌های حراج و رسانه، ادغام با کارگزاری آنلاین هنر Artsy را اعلام کرد. این شرکت ترکیبی توسط رئیس هیئت مدیره اندرو ولف، مدیرعامل Beowolff Capital، که اکثریت سهام هر دو شرکت را در سال گذشته به دست آورد، رهبری می شود.

همچنین تنها چند روز قبل از فروش خیمه شب بازی نیویورک در نوامبر رخ می دهد، که فرصت های زیادی را برای آزمایش این مشارکت ارائه می دهد. کالشی بازارهای پیش‌بینی مرتبط با هنر را در ماه مه معرفی کرد و در حال حاضر قراردادهایی را بر روی نقاشی‌های فردی، کل مجموعه‌ها و اینکه آیا هنرمندان رکوردهای حراج خود را خواهند شکست یا خیر، ارائه کرده است.

شب آب نباتی یوشیتومو نارا (2001) را در نظر بگیرید که در 16 نوامبر به ساتبیز می رود. کاربران می توانند قراردادهایی را مبادله کنند که آیا این تابلو به قیمت بیش از 6 یا 7 میلیون دلار فروخته می شود. آن‌ها همچنین می‌توانند آثار مهمی از فرانسیس بیکن، اندی وارهول، و روی لیختنشتاین را که در حال فروش هستند معامله کنند.

در حال حاضر، تغییر پول در بازارهای هنری کالشی به دلیل ارزش اشیایی که روی آنها شرط بندی می شود، ناچیز است. روز پنجشنبه، بازاری برای مجموعه Sotheby’s Blaquier-Arrieta تقریبا 52 درصد احتمال داشت که فروش بیش از 500 میلیون دلار باشد. در آن زمان، تنها 372 دلار حجم معاملات را جذب کرده بود.

با این حال، ایده کسب درآمد از حراج بدون نیاز به خرید چیزی جذابیت های خود را دارد.

وندی کرامول، بنیانگذار شرکت مشاوره ای کرامول آرت و متخصص سابق هنر معاصر ساتبی، در این ایده نویدهایی می دید، اما دلایلی برای نگرانی نیز داشت.

او گفت: «من فکر می‌کنم این راهی برای مشارکت مردم در جامعه است. او افزود که منظورش افرادی است که با دنیای هنر درگیر هستند، هنرمندان را دنبال می کنند و بازار آنها را درک می کنند، حتی اگر خودشان مجموعه دار نباشند.

اما کرامول یک مشکل بالقوه را نیز دید: مزیت افرادی که به اطلاعات عمومی دسترسی ندارند.

او گفت: «این برای همه وسوسه انگیز خواهد بود، زیرا همه در دنیای هنر دانش درونی دارند.

فیلیپ هافمن، بنیانگذار و رئیس گروه هنرهای زیبا، کمتر مشتاق بود. او گفت: «نمی‌توانم ببینم که این کار برای مجموعه‌داران مفید است. به نظر او، هیچ راه قابل اعتمادی برای پیش‌بینی قیمت آثار عمده وجود ندارد، جایی که ترجیحات شخصی، منشأ، شرایط و هوس‌های ثروتمندان می‌توانند حتی ارزش‌گذاری‌هایی را که با دقت در نظر گرفته شده‌اند، بی‌ربط کنند.

او گفت که نتایج برای کارهای معمولی تر، می تواند نسبتا قابل پیش بینی باشد. بالا بودن بازار موضوع دیگری است. او گفت: «اگر واقعا مردم آن را بخواهند، فریفته می‌شوند و هیچ قیمتی ندارند.

هافمن به یاد می آورد که یک بار برای یک تابلوی نقاشی ویلم دی کونینگ که همه انتظار داشتند بیش از 10 میلیون دلار به فروش برسد، تضمین داده بود. پس از آن بازار سهام سقوط کرد، پیشنهاد دهندگان ناپدید شدند و او باقی ماند و صاحب نقاشی شد. او در نهایت آن را به قیمت 9.7 میلیون دلار فروخت و 300000 دلار ضرر کرد. به عبارت دیگر، حتی دانستن اینکه چه کسی قصد پیشنهاد دادن را دارد، تضمینی برای دانستن اینکه چه اتفاقی می‌افتد وقتی حراج‌دهنده غلتک را بالا می‌برد، نیست.

همچنین احتمالات نگران کننده تری نیز وجود دارد.

بازار هنر بر اساس اطلاعاتی است که همیشه در دسترس عموم نیست. متخصصان حراج معمولا می دانند که چه تعداد داوطلب برای فروش ثبت نام کرده اند. فروشندگان و مشاوران ممکن است بدانند چه کسی به یک نقاشی علاقه دارد، چقدر آن را می‌خواهد و برای چه چیزی آماده است. ضامن‌ها ممکن است قبل از رسیدن به بلوک حراج، سهام مالی در یک اثر داشته باشند.

این یک مشکل آشکار برای یک بازار پیش بینی است. یک شرکت کننده معمولی ممکن است به تخمین های حراج، نتایج فروش گذشته و هر شور و شوقی که در رسانه های اجتماعی در جریان است دسترسی داشته باشد. در همین حال، شخصی که به فروش نزدیک‌تر است، ممکن است از ابراز علاقه محرمانه، ضمانت‌ها یا تعداد داوطلبان غایب مطلع باشد. این دو به سختی با اطلاعات یکسانی کار می کنند.

باز هم، دسترسی به اطلاعات حساس به متخصصان ارشد محدود نمی شود. کارمندان جوانی که به چرخاندن چرخ‌های تجارت کمک می‌کنند نیز می‌توانند از اطلاعات محرمانه مناقصه مطلع باشند و به آنها برتری نسبت به معامله‌گران معمولی بدهد.

وقتی کالشی برای اولین بار در ماه مه وارد بازار هنر شد، کریستیز و فیلیپس به ARTnews گفتند که آنها سیاست های محکمی در مورد استفاده از اطلاعات محرمانه و مشارکت در فعالیت هایی دارند که تضاد منافع را نشان می دهد. هر دو گفتند که این سیاست ها بازارهای پیش بینی را پوشش می دهند. ساتبیز در آن زمان از اظهار نظر خودداری کرد.

به نوبه خود، Kalshi تجارت بر روی اطلاعات غیر عمومی با اهمیت را ممنوع می کند. قوانین آن برای قراردادهای قیمت آثار هنری همچنین برخی از افراد داخلی از جمله ارسال‌کنندگان، پیشنهاد دهندگان، ضامن‌ها و کارمندان خانه‌های حراج را از مشارکت در یک فروش منع می‌کند. اما شناسایی این افراد و اعمال آن محدودیت ها در کسب و کاری که بر اساس صلاحدید بنا شده است، خود چالشی است.

سوالی که نمی توانم جلوی آن را بگیرم: آیا بازارهای پیش بینی می توانند بر خود حراج ها تأثیر بگذارند؟ می توان یک حلقه بازخورد را تصور کرد که در آن اشتیاق سوداگرانه در بازارهای پیش بینی، انتظارات را بالاتر می برد و خریداران واقعی را تحت تاثیر قرار می دهد. گردآوری که اطمینان زیادی به این دارد که یک تصویر از تخمین خود عبور خواهد کرد، ممکن است شروع به حدس زدن مجدد ارزیابی یک مشاور کند. فروشندگان یا سایر طرف های علاقه مند نیز ممکن است فرصتی برای برانگیختن شور و شوق برای بازار هنرمندان ببینند.

یک احتمال جالب دیگر وجود دارد. آیا ممکن است مجموعه‌داران از قراردادهای پیش‌بینی برای جبران بخشی از هزینه‌های حراج خود استفاده کنند و به طور مؤثری از قرار گرفتن در معرض خرید خود محافظت کنند؟ یا ممکن است به دنبال شکافی بین انتظارات منعکس شده از کالشی و آنچه که معتقدند آثار هنری واقعا در حراج به ارمغان می آورد، باشند؟

اما یک گرفتاری وجود دارد. قوانین Kalshi افرادی را که می توانند بر نتیجه حراج تاثیر بگذارند از شرط بندی روی آن منع می کند. و با پول کمی که تاکنون شرط بندی شده است، به هر حال چیز زیادی نمی توان به دست آورد.

در حال حاضر، شکاف بین حراج‌های چند میلیون دلاری و بازارهای پیش‌بینی با پول واقعی کم نشان می‌دهد که آثار هنری کالشی بیشتر تجربی است تا بازارهای مالی جایگزین.

با این حال، مشارکت Artnet بعد دیگری می‌افزاید. این شرکت به شناسایی افراد برای بازارهای پیش‌بینی کمک می‌کند و داده‌هایی را از پایگاه داده قیمت خود برای تأیید نتایج ارائه می‌کند. کلشی به طراحی قراردادها و بهره برداری از بورس ادامه خواهد داد. آرت نت گفته است که اتاق خبر آن در ایجاد بازارها یا تأیید نتایج دخالت نخواهد کرد.

برای کرامول، سؤال مهم این است که آیا کسی باید این پیش‌بینی‌ها را معیاری جدی برای ارزش هنر تلقی کند؟

او گفت: «من فکر می‌کنم گوش دادن به بازارهای پیش‌بینی یک بازی احمقانه است. "اگر پول زیادی خرج می کنید، باید تحقیقات خود را انجام دهید و اعتقادات خود را در مورد آنچه می خواهید خرج کنید داشته باشید."