شرکت های پرداخت نمی توانند مشتریان را به تنهایی در حواله ها نگه دارند

حواله جایی است که اکثر مشاغل پرداخت دارایی دیجیتال شروع می شوند و دلیل خوبی هم دارد. انتقال پول در سراسر مرزها سریعتر و ارزانتر از یک بانک خبرنگار یک پیشرفت واضح و قابل مشاهده است و ساده ترین راه برای برنده شدن در اولین تراکنش مشتری است.

اما اولین معامله یک تجارت نیست. حواله به خودی خود یک کالا است: یک سوآپ ارز، یک ادغام برای جابجایی، و قیمت تنها چیزی است که مشتری واقعا انتخاب می کند. شرکتی که در آنجا متوقف می‌شود، در نهایت با خودش به سمت صفر رقابت می‌کند.

ارائه دهندگانی که ماندگار می شوند همان هایی هستند که حواله را به عنوان یک دروازه تلقی می کنند. مشتریان باید به سمت خزانه داری (نگهداری، تبدیل و مدیریت دارایی) حرکت کنند، جایی که این سوال از "هزینه این کار چقدر است؟" به "چه کسی این را نگه می دارد، و آیا می توانم به آنها اعتماد کنم؟"

یک ارائه دهنده حواله برای انجام یک کار خاص استخدام می شود: یک ارز را بگیرد، آن را به دیگری تبدیل کند و درآمد حاصل از آن را تحویل دهد. هنگامی که آن کار انجام شد، مشتری دلیل کمی برای وفادار ماندن به جز قیمت، سرعت و قابلیت اطمینان ندارد. هر پرداختی یک تصمیم تازه است.

فناوری بازبینی این تصمیم را آسان‌تر کرده است. زیرساخت‌های مالی قبلا چسبناک بودند زیرا تغییر ارائه‌دهنده‌ها برای آن دردناک بود، اما APIهای مدرن بسیاری از این دردها را از بین برده‌اند. کسب‌وکاری که چندین ارائه‌دهنده را به هم متصل کرده و جریان‌های کاری داخلی خود را استاندارد کرده است، می‌تواند به راحتی یکی از آنها را جایگزین کند.

شفافیت قیمت گذاری کار را تمام می کند. مشتریان می توانند نرخ ارز، کارمزدها و زمان تسویه حساب در ارائه دهندگان را در چند دقیقه مقایسه کنند. این برای مشتریان خوب است ... اما برای ارائه دهندگان وحشیانه است. هنگامی که رقبا اساسا نتیجه یکسانی را ارائه می دهند، یک شکاف قیمتی کوچک برای شروع تغییر کافی است. پخش نازک می شود، هزینه ها کاهش می یابد و محصول دقیقا به دلیل وجود جایگزین های بسیار به یک کالا تبدیل می شود.

هیچ‌کدام از این‌ها، حواله را به یک تجارت بد تبدیل نمی‌کند - اما یک شرکت باید فراتر از آن نقطه تکامل یابد.

اینجاست که شرکت‌های رمزنگاری مزیت مهمی دارند. شرکتی که پول را از طریق مرزها جابه جا می کند در موقعیتی است که مشکل بعدی را ببیند: پس از رسیدن پول چه اتفاقی می افتد؟ مشتری ممکن است نیاز به نگهداری دلار، تبدیل ارز، حفظ سرمایه در گردش، مدیریت استیبل کوین، تعادل مجدد نقدینگی یا تسویه حساب با طرف مقابل در بازارهای دیگر داشته باشد. هر حواله ای آن نیازها را به ارائه دهنده نشان می دهد. به عبارت دیگر، یک فرصت واقعی برای استفاده از حواله به عنوان نقطه ورود به یک رابطه مالی گسترده تر وجود دارد.

اقتصاد با آن تغییر می کند. درآمد حواله با حجم مرتبط است: وقتی مشتری ارسال پول را متوقف می کند، ارائه دهنده نیز درآمد خود را متوقف می کند. خزانه داری راه هایی را برای ارائه خدمات به مشتری بین معاملات، از طریق نگهداری، تبدیل، مدیریت نقدینگی، بازده، تسویه و ارز ایجاد می کند. درآمد تکراری می شود و کمتر به پرداخت بعدی بستگی دارد.

بدیهی است که باعث چسبندگی می شود. شرکتی که فقط از یک ارائه‌دهنده برای اجرای نقل و انتقالات استفاده می‌کند، ریسک چندانی در سوئیچینگ ندارد، اما شرکتی که عملیات خزانه‌داری خود را از طریق آن ارائه‌دهنده انجام می‌دهد، با مهاجرت بسیار بزرگ‌تری مواجه است.

هنگامی که موجودی ها، گردش کار، طرف مقابل، مجوزها و گزارش ها همه در یک سیستم زندگی می کنند، ترک ارائه دهنده به یک پروژه عملیاتی مناسب تبدیل می شود. این هزینه های واقعی تغییر را بدون قفل کردن کسی در یک قرارداد نامطلوب ایجاد می کند. مشتریان می مانند زیرا پلتفرم بیشتر کار آنها را انجام می دهد.

یک تیم تدارکاتی که دو ارائه دهنده حواله را مقایسه می کند می خواهد بداند چه کسی بهترین نرخ را ارائه می دهد. یک تیم خزانه داری که مسئول دارایی های مهم شرکت است، سوالات بسیار بیشتری می پرسد. دارایی ها کجا نگهداری می شوند؟ چه کسی آنها را کنترل می کند؟ چگونه از آنها محافظت می شود؟ چقدر سریع می توانیم به آنها دسترسی پیدا کنیم؟ در رویداد نقدینگی چه اتفاقی می افتد؟ چه زیرساخت نظارتی و عملیاتی در زیر محصول قرار دارد؟

یک صفحه گسترده از امتیازات پایه نمی تواند به هیچ یک از این سؤالات پاسخ دهد، و این به ارائه دهندگان فضایی برای رقابت در زیرساخت ها، کنترل ها و اعتماد می دهد.

یک راه مفید برای تصویر پیشرفت، پرداخت، سپس تعادل، سپس خزانه و سپس زیرساخت است. اولین معامله ممکن است ارزش نسبتا کمی داشته باشد. اما ممکن است به زودی به ارائه‌دهنده‌ای که برای جابجایی پول مورد اعتماد است، برای نگهداری سرمایه در گردش اعتماد شود. یکی که دارای سرمایه در گردش است می تواند تبدیل و نقدینگی را مدیریت کند. در نهایت، پلت فرم بخشی از نحوه اجرای ترازنامه شرکت می شود. رابطه همچنان در حال رشد است.

زیرساخت کریپتو به ویژه برای این مسیر مناسب است. محصولات مرسوم حواله، پرداخت‌ها و خزانه‌داری را در جعبه‌های جداگانه نگه می‌دارند، با این حال استیبل کوین‌ها این خط را محو می‌کنند، زیرا ارزش آن‌ها در سراسر مرزها جابه‌جا می‌شود، اما آنها همچنین دارایی دلاری هستند که می‌توان آن را در خارج از ساعات کاری بانکی نگه داشت و منتقل کرد. ارائه‌دهنده‌ای که هر دو را درک می‌کند، می‌تواند به یک کسب‌وکار کمک کند تا پول را جابجا کند و آن را مدیریت کند، که یک موقعیت قوی برای دفاع است.

موسسات، هنگام انتخاب شریک پرداخت، باید بررسی کنند که آیا شرکت آینده نگر دارای ضمانت، کنترل، نقدینگی و جایگاه نظارتی برای نگهداری بخشی از ترازنامه شما سه سال پس از شروع مشارکت است یا خیر. ارائه دهندگانی که برای آن آینده ایجاد می کنند، همان هایی هستند که مدت ها پس از پایان جنگ قیمت حواله، همچنان پابرجا هستند و همچنان مورد اعتماد هستند.

Shawn Yan بنیانگذار و مدیر عامل Cregis، یک پلتفرم زیرساخت دارایی دیجیتال سازمانی است. در طول نه سال گذشته، Cregis بیش از 4000 کسب و کار را با عملیات دارایی دیجیتال ایمن و مقیاس پذیر پشتیبانی کرده است.