شرکت‌های ژاپنی به کارگران مسن‌تر پول می‌دهند تا کنار پنجره بنشینند و هیچ کاری انجام ندهند، در حالی که مدیران عامل غربی فقط برای حفظ شغل شما، بهره‌وری ابر هوش مصنوعی را می‌خواهند.

در حالی که شرکت‌های آمریکایی و اروپا کارگران را به پنج روز در دفتر می‌کشانند و برای کارآیی بیشتر فشار می‌آورند، ژاپن بی‌صدا به هزاران کارمند مسن‌تر پول می‌دهد تا حاضر شوند، بنشینند و تقریبا هیچ کاری انجام ندهند.

با گروه مادوگیوازوکو آشنا شوید - کارمندان مسن تر، کم کار یا مازاد بر کار که میزهایی در نزدیکی پنجره به آنها اختصاص داده شده است و کار کمی برای انجام دادن ندارند.

این "کارگران پنجره" اکثرا ژنرال X و مردانی هستند که در اواخر دهه 50 و 60 زندگی می کنند، که با وعده اشتغال مادام العمر شوشین کویو و یک سیستم حقوق و دستمزد مبتنی بر ارشدیت استخدام شده اند.

آنها به‌جای رهبری تیم‌ها یا بستن قراردادها، روزهای خود را صرف پاسخ دادن به ایمیل‌های گاه به گاه، به هم زدن چند سند و مرتب‌سازی اسناد می‌کنند - با حقوق راحت اما با دقت از هرگونه مسئولیت واقعی دور می‌شوند.

و در حالی که این پدیده چیز جدیدی نیست، در حال جلب توجه آنلاین است. از آنجایی که مدیران عامل غربی بهره وری، ماموریت های پنج روزه در دفتر کار، و کاهش تعداد کارمندان هوش مصنوعی را دو برابر می کنند، جوانان بیشتری به دنبال جایگزینی آرام به ژاپن می گردند - حتی تعطیلات را در آنجا برای چشیدن یک شیوه زندگی کندتر و هدفمندتر که احساس می کند دنیاها از کار شرکتی دور هستند.

جابجایی به جای اخراج: سالمندان ژاپنی هنوز مدت ها پس از بازنشستگی به سر می برند

یک اینفلوئنسر 74 ساله ژاپنی که @ papafromjapan در TikTok توضیح داد: «[در حالی که] ترامپ می‌گوید «تو اخراج شدی»، در ژاپن ما نمی‌گوییم «تو اخراج شدی». "اگر کسی کارش را خوب انجام نمی‌دهد، او را نزدیک پنجره می‌گذاریم، اجازه می‌دهیم کارهای اداری انجام دهد. آن‌هایی که ما به آنها مادوگیوازوکو می‌گوییم."

او پیشنهاد می‌کند که یک تمایز کلیدی این است که این کارگران مزاحم ادارات نیستند - آنها اغلب کارگران وفادار و بدون تقابل هستند که به سادگی با تغییر فناوری یا استراتژی از آنها سبقت گرفته‌اند. به جای بیرون راندن آنها، کارفرمایان بی سر و صدا آنها را کنار می زنند.

"آنها افراد تهاجمی نیستند، بنابراین ما فقط به آنها اجازه کار می دهیم، و آنها شکایت نمی کنند، و از این موضوع راضی هستند، و برای مدت طولانی برای شرکت کار می کنند."

محافظت از کارگران مسن‌تر در برابر تعدیل شغلی - حتی زمانی که نقش‌هایشان کاهش می‌یابد - تأثیر قابل‌توجهی بر افرادی که هنوز برای کار در ژاپن حاضر می‌شوند، داشته است. این کشور اکنون یکی از بالاترین نرخ‌های استخدام سالمندان را در جهان توسعه‌یافته دارد، به طوری که بیش از یک چهارم افراد ۶۵ ساله و بالاتر همچنان در سال ۲۰۲۲ کار می‌کنند، در مقایسه با کمتر از یک در پنج در ایالات متحده، و به سختی یک نفر از هر ۱۰ در بریتانیا.

نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که تقریبا 80 درصد از کارگران ژاپنی می‌خواهند پس از بازنشستگی به کار ادامه دهند و حدود 70 درصد ترجیح می‌دهند با کارفرمای فعلی خود بمانند تا اینکه از جایی جدید شروع کنند.

برای امکان پذیر ساختن این امر، دولت قانون تجدید نظر شده در مورد تثبیت اشتغال سالمندان و مجموعه ای از یارانه ها را به اجرا درآورد که شرکت ها را وادار می کند تا فرصت های شغلی را برای کارگران تا سن 70 سالگی تضمین کنند. مجمع جهانی اقتصاد خاطرنشان کرد که در حال حاضر برخی از شرکت ها در حال معرفی سیستم هایی هستند که به کارمندان اجازه می دهد سن بازنشستگی خود را افزایش دهند و آنها را قادر می سازد بدون قربانی کردن مزایا طولانی تر کار کنند.

در همین حال، وزارت بهداشت، کار و رفاه ژاپن به کارفرمایانی که از چنین طرح هایی حمایت می کنند یارانه ارائه می دهد.

نظرسنجی نشان می‌دهد که حدود نیمی از شرکت‌های ژاپنی پیرمردی دارند که هیچ کاری انجام نمی‌دهد.

یک مطالعه کوچک به این نکته اشاره می کند که چقدر این جابجایی آرام از کار اصلی به صندلی پنجره گسترده شده است.

در یک نظرسنجی از 300 کارگر 20 تا 39 ساله در شرکت‌های بزرگ ژاپنی، شرکت مشاوره Shikigaku دریافت که 49.2٪ گفتند که کارفرمای آنها "پیرمردی دارد که کار نمی‌کند".

وقتی از کارکنان جوان‌تر پرسیده شد که همکاران مادوگیوازوکو واقعا در طول روز چه کار می‌کنند، پاسخ‌های برتر عبارت بودند از مصرف بیش از حد سیگار و میان وعده، چت بی‌کار، مرور اینترنت و خیره شدن به فضا.

حتی در ژاپن، جایی که احترام به بزرگترها به آداب اجتماعی تبدیل شده است، ژنرال Z و کارگران هزاره صبر خود را از دست می دهند.

از هر 10 پاسخ‌دهندگان، 9 نفر گفتند که «پیرمردی که کار نمی‌کند» شرکتشان تأثیر منفی بر محل کار دارد و آن‌ها را به خاطر کاهش روحیه (59.7 درصد)، افزایش بار کاری دیگران (49 درصد)، و سنگین کردن هزینه‌های نیروی کار (35.3 درصد) سرزنش می‌کند.

با این حال، این عمل جنبه مثبتی دارد: با جذب کارکنان مسن تر و کمتر سازگار به جای اخراج آنها، شرکت ها امنیت روانی را حفظ می کنند. کاهش ترس کارگران از جابجایی ناگهانی؛ و دهه‌ها تجربه را حفظ کنید که می‌توان از آن برای راهنمایی و آموزش استفاده کرد.

در دوره‌ای که کارگران به نام بهره‌وری هوش مصنوعی از بین می‌روند، «قبیله پنجره‌ای» ژاپن ممکن است غیرمولد به نظر برسد – اما این یک اطمینان آرام برای همه افراد در ساختمان است که یک محله بد یا یک شکاف مهارتی هزینه‌ای برای امرار معاش شما نخواهد داشت.

نسخه ای از این داستان در ابتدا در 27 فوریه 2026 در Fortune.com منتشر شد.

درباره تعادل کار و زندگی از اوریانا روزا رویل از فورچون بیشتر بخوانید:

مطالعه 4 روزه کاری در هفته نشان می دهد که وقتی 5 روز کار می کنیم، یک روز را صرف انجام هیچ کاری می کنیم

موزیسین مولتی میلیونر Will.i.am می گوید که تعادل بین کار و زندگی برای افرادی است که «روی رویای دیگران کار می کنند» و نه برای افراد رویایی – او بعد از 9 به 5 خود از 5 به 9 می گذرد.

مدیر عامل Fortune 500 اروپا می گوید ولع تعادل بین کار و زندگی یک پرچم قرمز بزرگ است - و مانند باراک اوباما، او با خوشحالی در تعطیلات آخر هفته کار می کند.

آریانا هافینگتون می گوید از کلمه تعادل متنفر است: "اگر بتوانید همه چیز را قبل از خواب تمام کنید، کار به اندازه کافی جالب ندارید."

مدیرعامل می‌گوید هرکسی که از خانه کار می‌کند، 30 درصد مواقع خواربار یا نزد دامپزشکی می‌خرد و دفتر شلوغ خود را جمعه ساعت 5 بعد از ظهر نشان می‌دهد. برای اثبات آن

مدیر اجرایی سامسونگ در بریتانیا اذعان می کند که تعادل بین کار و زندگی یک افسانه است: "هر کسی که خلاف این را به شما بگوید یا بسیار خوش شانس است یا کاملا راستگو نیست."

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد