شریک زندگی من با من - و دختر 30 ساله ام - نقل مکان کرد. همیشه آسان نبوده است، اما برای 9 سال کار کرده است.

زندگی مشترک همیشه برای ما سه نفر آسان نبوده است، اما روال‌های بسیار خوبی ایجاد کرده‌ایم. سامانتا پریستلی در سال 2017، شریک زندگی من با من و دختر بالغم نقل مکان کرد.

در ابتدا، همه ما مجبور بودیم سازش کنیم و خود را با برخی دردهای رو به رشد سازگار کنیم.

نگاه کردن به همدیگر به عنوان هم اتاقی های بالغ کمک کرد و ما سه نفر هنوز با هم زندگی می کنیم. من چند سالی بود که با شریکم قرار داشتم قبل از اینکه تصمیم بگیریم با هم زندگی کنیم.

او اغلب در آنجا می ماند، ابتدا فقط یک شب در هر زمان، و سپس برای چند روز. یک بار او با کیف دستی در دست داشت از خانه من راهی محل کار می شد و من گفتم: "این احمقانه است. چرا شما فقط به خانه نمی روید؟"

و همینطور شد، اما فقط با من نقل مکان نکرد. دختر بالغ من در خانه زندگی می کند، بنابراین "کوچ کردن" به معنای پیوستن به هر دوی ما بود.

چالش‌هایی وجود داشته است، اما نه سال بعد - با دخترم که اکنون 30 سال دارد - هنوز این راه‌اندازی ماست.

وقتی شریکم وارد خانه شد، همه ما مجبور شدیم مصالحه کنیم دخترم بعد از اتمام مدرسه نزد من برگشت. سامانتا پریستلی زمانی که دخترم نوجوان بود طلاق گرفتم و بعد از بزرگسالی دوباره شروع به دوستی کردم. با اینکه خانه را برای دانشگاه ترک کرده بود، اما پس از پایان تحصیلاتش به من آمد.

وقتی شریکم با ما دو نفر نقل مکان کرد، به خانه ای بود که با شوهر سابقم مشترک بودم. درست نبود، بنابراین سریع تصمیم گرفتیم برای خودمان جایی پیدا کنیم و سه نفری چند ماه بعد به خانه چهارخوابه ادواردیایی خود نقل مکان کردیم.

در این زمان، من و دخترم هر دو در روال‌های معمول خود قرار گرفته بودیم... مانند حمام مشترک. دخترم عادت داشت تا زمانی که دوست داشت آماده شود، اما با یک نفر اضافی، باید به جای دو نفر، برنامه سه نفر را حساب می کرد.

در همین حال، همسرم به وضوح عادت داشت وقتی تنها زندگی می‌کرد، وسایلش را کنار هم بگذارد، اما حالا با دو زن بود که دوست داشتند همه چیز مرتب باشد.

اگر او فقط با من نقل مکان می کرد، ما دو نفر ممکن بود سعی می کردیم مصالحه کنیم، اما او قطعا به جای اینکه از من و دخترم بخواهد که مطابق با او هماهنگ شویم، کمی فشار می آورد تا در دنیای ما جا بیفتد.

برای من، بزرگترین سازشی که باید انجام می دادم با زمانم بود. توجه من فقط زمانی که در خانه بودم مورد نیاز دخترم بود، اما حالا مجبور بودم وقتم را با آن دو تقسیم کنم که گاهی اوقات خسته کننده بود. من دائما احساس می کردم که هیچ کدام از آنها را کنار نگذارم.

به عنوان مثال آشپزی را در نظر بگیرید. من و دخترم همیشه از آشپزی با هم لذت می‌بردیم، بنابراین مطمئن شدم که این کار را ادامه می‌دهیم - تا به امروز، تقریبا هر عصر شام را با هم آماده می‌کنیم.

اما شریک زندگی من آشپزی را نیز دوست دارد، بنابراین ما عادت جدیدی کردیم که هر آخر هفته با هم یک صبحانه بزرگ درست کنیم.

من مجبور شدم زمان تنهایی را هم با همسرم و هم با دخترم در اولویت قرار دهم من و شریکم مطمئن می شویم که برای شب های ملاقات زیادی برنامه ریزی می کنیم. سامانتا پریستلی بزرگترین مشکلی که من پیدا کرده ام مشکلی است که تقریبا در هر خانواده و خانه ای ظاهر می شود: زندگی مشترک می تواند سخت باشد و گاهی اوقات ما با یکدیگر مشکل داریم.

برای من غیرعادی نیست که احساس کنم در میانه راه هستم. اینطور نیست که شریک زندگی من و دخترم با هم دعوا کنند یا با هم کنار بیایند، اما به ناچار ممکن است تنش در مورد اینکه چه کسی بازیافت را حذف نکرده است یا چه کسی از آخرین شیر استفاده کرده است، وجود داشته باشد، و من کشش را در هر دو جهت احساس می کنم.

من متوجه شده ام که بهترین راه برای جلوگیری از این امر این است که مطمئن شویم همه ما کمی فضا داریم. من و دخترم سه بار در سال با هم به تعطیلات می‌رویم، به اضافه سفرهای یک روزه، تا به شریک زندگی‌ام وقت بدهم. در همین حین من و شریکم در شب های قرار بیرون می رویم و دخترم را تنها می گذاریم.

حتی زمانی که به هوا نیاز داریم تنها قدم بزنیم، راه خوبی برای گذراندن زمان تنهایی است. هر کدام از ما اتاق های خود را در خانه داریم - دخترم اتاق خواب خود را دارد و من و شریکم هر دو دفتر خانه داریم - که واقعا کمک می کند.

ما یک خانواده سنتی نداریم، اما هنوز یک واحد هستیم من همسرم را تشویق کردم که با دخترم مانند یک هم اتاقی بزرگسال رفتار کند. سامانتا پریستلی دختر من همیشه از بسیاری جهات دختر کوچک من خواهد بود، اما او از نظر مالی به خانه ما کمک می کند و همیشه کارهای خانه، وظایف و مسئولیت ها را با من تقسیم کرده است.

بنابراین، وقتی شریکم به خانه نقل مکان کرد، باید به او کمک می‌کردم بفهمد که بله، او دختر من است و من همیشه مراقب او خواهم بود - اما او همچنین یک بزرگسال است و هیچ‌کدام از ما انتظار نداشتیم که او نقشی شبیه پدر را ایفا کند.

به یاد دارم که به او گفتم: «مثل هر بزرگسال دیگری با او صحبت کن. "به این فکر کنید مانند یک خانه مشترک با یک دوست." این نگرش به کلیک پویای ما کمک کرد و در ایجاد دوستی به دو نفر کمک زیادی کرد.

با توجه به سن دخترم، آنها هرگز همدیگر را به عنوان پدر و دختر نگاه نمی کردند، اما همدیگر را به عنوان خانواده می بینند.

وقتی دخترم اعلام کرد که می‌خواهد یک سری فیلم قدیمی ببیند، بلافاصله تصمیم گرفتیم که هر شنبه شب فیلم باشد و این به سنت کوچک خودمان تبدیل شده است. ما سه نفر با هم برای شام بیرون می رویم، تعطیلات را با هم می گذرانیم و حتی با هم به سفر می رویم.

همه چیز در خانواده ها همیشه در حال تغییر است، اما در حال حاضر، ما این کار را انجام می دهیم. دخترم در حال حاضر به اندازه کافی پول پس انداز می کند تا بتواند جای خودش را پیدا کند. از برخی جهات، داشتن فضا و زمان برای زندگی به عنوان یک زوج بسیار عالی خواهد بود، زیرا ما هرگز نداشتیم.

اما دلم برای زندگی مشترک به عنوان سه نفر هم تنگ خواهد شد. ممکن است این مکان زندگی هر یک از ما نباشد، اما اشتراک‌گذاری خانه‌مان به این شکل، پیوندی بین ما سه نفر ایجاد کرده است که منحصر به فرد و زیبا است.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید