ششمین رویداد انقراض جمعی زمین برای انسان چه معنایی دارد؟

از ریزترین میکروب‌ها در روده انسان گرفته تا نهنگ‌های غول‌پیکر در اقیانوس‌ها، تنوع زیستی مجموع تمام حیات روی این سیاره است. این یک کلمه دیگر برای طبیعت است. و چون طبیعت مانند یک تیم است، هر بازیکنی شغلی دارد.

هنگامی که گونه های مختلف از درختان تا حیوانات با هم کار می کنند، آب و هوا را تنظیم می کنند، سلامت خاک را حفظ می کنند، آب را تصفیه می کنند و از تولید غذا حمایت می کنند. این مزایا به عنوان خدمات اکوسیستمی شناخته می شوند و زیربنای رفاه انسان هستند.

ربکا شاو، دانشمند ارشد گروه حفاظت از محیط زیست WWF، می گوید: «این واقعا یک مفهوم انتزاعی است، اما ما کاملا هر روز آن را تجربه می کنیم.

اما با کاهش آن، او و سایر دانشمندان از جهان می خواهند که واقعا در مورد آن فکر کنند. زیرا تنوع زیستی در حال مبارزه است زیرا انسان ها اکوسیستم ها را از طریق کشاورزی فشرده، سوزاندن سوخت های فسیلی و آلودگی ناشی از منابعی مانند پلاستیک و مواد شیمیایی به لبه پرتگاه می کشانند.

طبق گزارش اخیر سیاره زنده WWF، طی 52 سال گذشته، جمعیت مهره داران تحت نظارت به طور متوسط ​​73 درصد سقوط کرده اند، در حالی که اکوسیستم های آب شیرین با افت 85 درصدی بدترین وضعیت را داشته اند.

این با مطالعات دیگری مطابقت دارد که نشان می دهد یک میلیون گونه حیوانی و گیاهی با انقراض روبرو هستند مگر اینکه بشر فشار خود را بر طبیعت کاهش دهد.

شاو گفت: «این یک کاهش واقعا شدید است. "آنچه به ما می گوید این است که طبیعت با مشکل مواجه شده است، و این یک نشانگر هشدار اولیه از بافت زندگی است که ما برای آب شیرین و غذا و هوای پاک به آن وابسته هستیم."

هزاران سیاست گذار، رهبران تجاری و گروه های جامعه مدنی در ایروان، ارمنستان طی دو هفته آینده برای COP17، آخرین اجلاس تنوع زیستی سازمان ملل، برای پیشبرد تعهدات برای معکوس کردن از دست دادن طبیعت تا سال 2030 گرد هم می آیند.

این مطالعه نشان داد که با ناپدید شدن آنها، کیفیت آب بدتر می شود که هزینه های درمان آن را به شدت افزایش می دهد.

مثال دیگر کاهش گرده افشان هایی مانند زنبورها و خفاش ها است. بیش از 75 درصد از انواع محصولات غذایی جهانی تا حدی به گرده افشانی حیوانات وابسته است.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

در عین حال، تخریب خاک و اکوسیستم همراه با طوفان ها و امواج گرمایی مرتبط با تغییرات آب و هوایی، در حال حاضر به برداشت آسیب می رساند. گزارش اخیر دولت بریتانیا بیان کرد که هر اکوسیستم حیاتی در مسیر فروپاشی قرار دارد و هشدار داد که زوال طبیعت تهدیدی جدی برای عرضه جهانی غذا و ثبات ژئوپلیتیکی است.

لوئیز مک‌ری، پژوهشگر انجمن جانورشناسی لندن، که در گزارش سیاره زنده WWF نیز مشارکت داشته است، می‌گوید: «بریتانیا، مانند بسیاری از کشورهای دیگر، برای بخش عمده‌ای از مواد غذایی به واردات متکی است و به همین دلیل به اکوسیستم‌های سراسر جهان متکی است. "به همین دلیل است که ما باید به تنوع زیستی جهانی اهمیت دهیم."

همچنین پایه بسیاری از داروهای مدرن انسانی را فراهم می کند که حدود 50 درصد آن از ترکیبات طبیعی تهیه می شود.

پنی سیلین، اولین آنتی بیوتیک، توسط یک قالب تولید می شود و تخمین زده می شود که جان بیش از 500 میلیون نفر را نجات دهد. قبل از کشف آن، یک فرد می توانست بر اثر یک برش ساده بمیرد. طبق گفته سازمان جهانی بهداشت (WHO) حدود 70 درصد داروهای سرطان از محصولات طبیعی یا ترکیبات مصنوعی "الهام گرفته از طبیعت" تهیه می شوند.

با ناپدید شدن تنوع زیستی، انسان ها در خطر از دست دادن دسترسی به درمان های کشف نشده هستند.

برای بازگشت به استعاره "طبیعت به عنوان یک تیم"، اگر یک بازیکن ناپدید شود، گاهی اوقات گونه ای با عملکردهای مشابه در اکوسیستم می تواند به عنوان جایگزین وارد شود. اما نه همیشه، به خصوص اگر "نوع اصلی" باشد. آنها به طور نامتناسبی نقش بزرگی در محیط خود دارند و ناپدید شدن آنها تأثیرات مهمی دارد.

صدف یکی از این گونه هاست. جمعیت صدف‌های وحشی با کاهش شدید روبرو هستند، در حالی که 85 درصد از صخره‌های آن‌ها در سراسر جهان از بین رفته‌اند. یک صدف بالغ روزانه 50 گالن آب را فیلتر می کند.

شاو می‌گوید: «هیچ‌کس فکر نمی‌کند، آنها کاری جز نشستن در یک پوسته و لزج بودن انجام دادند. اما صدف‌ها را از دست می‌دهید، می‌توانید تصفیه آب و آب تمیز را از دست بدهید، می‌توانید زیستگاه بسیاری از گونه‌های دیگر را که ما با آنها تعامل داریم یا گاهی اوقات مصرف می‌کنیم، از دست بدهید.»

و به گفته شاو، صدف فروتن از جوامع ساحلی در برابر طوفان محافظت می کند. اگر آن را از دست بدهید "حفاظت ساحلی را از دست می دهید."

از دست دادن یک گونه نیز می تواند منجر به بیماری بیشتر شود. یک مطالعه نشان می‌دهد که کاهش روباه‌های قرمز در آمریکای شمالی با گسترش بیماری لایم، یک بیماری منتقله از کنه که بر انسان‌ها نیز تأثیر می‌گذارد، مرتبط است.

این سیاره پنج انقراض دسته جمعی را تجربه کرده است که در آن بخش زیادی از گونه ها در سطح جهان طی یک دوره کوتاه زمین شناسی ناپدید شدند. انقراض یک فرآیند طبیعی است. اما به گفته دانشمندان، سرعت ناپدید شدن گونه‌ها امروزه نشان می‌دهد که زمین ششمین رویداد را تجربه می‌کند که عمدتا توسط فعالیت‌های انسانی هدایت می‌شود.

مک‌ری و شاو هر دو این کاهش را بسیار نگران‌کننده خواندند، اما گفتند که نباید موجب ناامیدی شود.

مک‌ری می‌گوید اگرچه او اذعان می‌کند که روند زیربنایی جهانی در جهت اشتباهی در حال حرکت است و نمی‌توان آن را نادیده گرفت، اما می‌گوید: «آمارها فقط برای ایجاد انگیزه در ما برای اقدام به جای ایجاد هشدار وجود دارد.»

و گزارش Living Planet همچنین موفقیت های حفاظتی را برجسته می کند و نشان می دهد که طبیعت می تواند بهبود یابد.

به عنوان مثال، تعداد لاک پشت های دریایی سبز به میزان قابل توجهی کاهش یافته بود، اما اکنون دوباره برگشته است. این به لطف تلاش گسترده جهانی برای محافظت از سواحل لانه سازی و تغییرات در شیوه های ماهیگیری است که باعث کاهش صید تصادفی می شود.

سمورهای دریایی نمونه دیگری هستند. در دهه 1800 که به خاطر خزشان ارزشمند بودند، در سواحل اقیانوس آرام ایالات متحده تا نزدیک انقراض شکار شدند. وقتی آنها ناپدید شدند، به این معنی بود که جوجه تیغی های دریایی هیچ شکارچی نداشتند و آنها را آزاد گذاشتند تا جنگل های کلپ را از بین ببرند.

این مهم است زیرا علاوه بر ایجاد زیستگاه برای گونه های دیگر، این نخلستان های غول پیکر زیر آب از خطوط ساحلی در برابر موج های طوفان محافظت می کند و کربن را جذب می کند و آنها را برای حفاظت از آب و هوا مهم می کند.

پس از ممنوعیت شکار تجاری، سمورهای دریایی نیز رشد کرده اند و به احیای جنگل های کلپ کمک می کنند.

مک‌ری گفت: «می‌توانید آن اثر موجی را ببینید که واقعا تأثیری آشکار و قابل اندازه‌گیری داشت. اما از نظر بحرانی، می‌توان آن را معکوس کرد.» وی افزود که از دست دادن تنوع زیستی و تغییرات آب و هوایی در هم تنیده شده و یکدیگر را تشدید می‌کنند، اما راه‌حل‌های مشترکی دارند.

شاو می‌گوید: «ما در حال یادگیری این هستیم که چگونه همه چیز را در مقیاس‌های بسیار کوچک تغییر دهیم. اکنون چالش واقعی این است که همه چیز را در مقیاس بسیار بزرگ تغییر دهیم تا بتوانیم آن را در شاخص‌های جهانی ببینیم.»