شعر هفته: قبل از اینکه این دنیای جدید ما را به ربات تبدیل کند

می خواهم بدانی که من تو را دوست داشته ام

با ژامبون بزرگ صورتی من،

بین طوفان های آفتاب و باران های سوزنی،

بین شمشیرهای باریک هدر و چین ها

باد بر فراز تالاب ها، و در غارهای بین

انگشتانم جایی که برای کاوش رفته ام

وسعت سینه ات صاف کرده ام

نوارهای پشمالو موی تو، با سر فرو رفته است

در اعماق الماس چشمان تو من اسکن کردم -

راهی که فقط کسی می تواند که بینایی را بشناسد

یک روز باید محو شوند - آن ترک های ضعیفی که چین می شوند

صورت کک و مک تو اگر روزی کدهای انسانی ما

پاک می شوند، هر گونه اشکال در سیستم من خطا خواهد بود

خاطره من هنوز پر از تصویر توست

از طریق غبار قهوه صبحگاهی، غذاهای آماده

روی کاناپه و ماه مهر شده در بالا

سالن برنزه کردن آن طرف خیابان ما،

از شانه های شیرین و خرابه های قلعه شما

و سفرهای جاده ای به ساحلی که با پای برهنه در آن ایستاده بودیم

و می خندید، در حالی که امواج مغرور می کوبیدند،

در حالی که زمین برای حفظ رعد و برق می زد

به کف نازک پاهای ناقص ما.

الیزابت آکسلی در سال 2022 برنده جایزه دانشجویی شعر ایرلند بود که آثارش در فهرست نهایی جوایز بین المللی شعر بریدپورت و مونترال قرار گرفته است.