شعر هفته: پدی کینان، پایپر

نگاه کن بدون دست نه انگشت و نه شست

فقط نفس، جادوی تجارت، اکنون گذشت

از طریق استخوان ها و رگ های گوش پیپر

همانطور که به عشق نزاع، غم گوش می دهد،

از پدر، پسر، از مادران، دخترانی که می توانند

فریاد مردگانی که در نیزارها زندگی می کنند را بشنو

و می تواند کشش، فشار زندگی را لمس کند

خودش که بگوید من کی هستم، چه زمانی بود

من خواهم بود، کسی که چشمانم، دهانم را ببندد،

پاها و چکمه‌هایم را تمیز کنم، ناخن‌هایم را بچینم

راه من در مادیان شانک بیش از هر چوب، اینچ

و جزیره، پشته های آبی دونگال،

در خانه، به من اجازه می دهد تا همانطور که چسبیده ام، بچسبم، ادامه دهم

به گاو مرغانی چون بلبل

دلتنگی برای خانه، عجیب شدن، دوباره بچه شدن،

بازی برای لذت مردم من، کینان

چه کسی می‌دانست برای چه متولد شده‌اند، اگر اینطور انتخاب کنند،

خندیدن به خاطر گریه مرواریدهای درد،

همه دست ها همه انگشتان شست نفس جادو

از استخوان ها و رگ هایم گذشت، درد از همه غم.

برای کاترین

فرانک مک گینس نمایشنامه نویس، شاعر و رمان نویس است. جدیدترین مجموعه شعر او رودخانه کرانا (گالری چاپ، 2025) است.