شمارش هدف و اتصال می تواند مزایای نادیده گرفته شده مسیرهای دوچرخه و پارک ها را نشان دهد

توسط دایان ولا-برودریک، جانت استنلی، جان استنلی، دیوید هنشر، دانشگاه ملبورن

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Andrew Zinin

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

این اغلب منظره ماشین آلات حفاری سنگین است که ما را به این سوال وا می دارد که مالیات و مالیات بر دارایی ما چگونه خرج می شود. با شروع یک پروژه جدید، ممکن است تعجب کنیم که چرا پول برای آن هزینه می شود نه برای چیزهای دیگر.

وقتی دولت‌ها تصمیم می‌گیرند که برای یک مسیر دوچرخه‌سواری جدید، طراحی مجدد خیابان یا ایجاد پارک در حومه شهر در حال رشد، بودجه بپردازند، معمولا بر مزایای مرتبط با سفر تمرکز می‌کنند، مانند صرفه‌جویی در زمان سفر و جلوگیری از تصادفات.

این مزایا (که به عنوان اندازه‌گیری سود شناخته می‌شوند) اغلب بر روی عناصر ساده و کاربردی تمرکز می‌کنند، یعنی رسیدن از A به B.

گاهی اوقات اندازه‌گیری‌های سود شامل رتبه‌بندی رضایت از زندگی، نحوه تأثیر یک پروژه بر اشخاص ثالث و اثرات زیست‌محیطی نیز می‌شود. این اندازه‌گیری‌ها در طراحی شهرهای 20 دقیقه‌ای در سال‌های اخیر نقش اساسی داشته‌اند.

اما تحقیقات جدید از دانشگاه سیدنی و دانشگاه ملبورن نشان می‌دهد که ما یک محاسبه مهم رفاه را کنار گذاشته‌ایم - و می‌تواند حتی بیشتر از آن چیزی باشد که در حال حاضر اندازه‌گیری می‌کنیم.

بسیاری از ما به طور شهودی درک می کنیم که یک زندگی خوب بیش از احساس رضایت است.

به عنوان مثال، یک وعده غذایی خوب یا یک بعد از ظهر آفتابی می تواند لذت بخش (یا لذت بخش) اما زودگذر باشد. یک تجربه طولانی‌مدت که فراتر از این حالت لذت‌بخش است، بهزیستی eudaimonic نامیده می‌شود.

این شکل از رفاه شامل مواردی مانند به دست آوردن حس هدف از طریق ارتباط با عزیزان، درگیر شدن در کار معنادار و کمک به خیر عمومی است.

هر دو جنبه رفاه مهم است، اما زمانی که برنامه ریزان حمل و نقل و طراحان شهری ارزش یک پروژه را ارزیابی می کنند، تنها به اندازه گیری سود «رضایت از زندگی» ارزش دلاری داده شده است.

این عمدتا به این دلیل است که رضایت از زندگی با مفهوم سنتی اقتصاددانان از "مفید" مطابقت دارد و به عواملی مانند سودمندی و سایر مزایای عملی اشاره دارد.

این منجر به کار ما بر روی تخمین ارزش های پولی برای تغییرات رضایت از زندگی شد، جایی که ما به تغییرات در رفاه نگاه کردیم.

این مقادیر پولی تخصیص داده شده، به عنوان مثال، در تجزیه و تحلیل هزینه-فایده در استرالیا و معمولا در بریتانیا استفاده شده است.

ارزش‌های پولی بریتانیا و استرالیا برای تغییرات رضایت از زندگی، زمانی که به عنوان نسبتی از درآمد خانوار بیان می‌شود، بسیار مشابه است.

با این حال، عوامل بلندمدت eudaimonic پولی نشده اند و تا حد زیادی از نظر اقتصادی نامرئی هستند.

مطالعه جدید ما بر روی این ناحیه مورد بررسی قرار نگرفته است.

ما دریافتیم که درآمد خطر طرد اجتماعی را کاهش می‌دهد، همانطور که رفاه را کاهش می‌دهد. سفرهای بیشتر، داشتن شبکه های اجتماعی قوی و احساس ارتباط با جامعه خود نیز این خطر را کاهش می دهد.

با مقایسه درآمد با مزایای رفاه eudaimonic و hedonic، ما یک ارزش پولی را برای تغییر واحد در هر یک استنتاج کردیم.

ما بهزیستی eudaimonic را با استفاده از مقیاس بهزیستی روانشناختی ریف اندازه‌گیری کردیم که شامل شش بعد است: هدف در زندگی، رشد شخصی، روابط مثبت با دیگران، پذیرش خود، خودمختاری و تسلط بر محیط.

سپس رضایت از زندگی را در هفت حوزه زندگی با استفاده از شاخص بهزیستی شخصی اندازه‌گیری کردیم. اینها شامل استاندارد زندگی، روابط شخصی و ارتباط با جامعه است.

هنگامی که ما تأثیرات دیگر را کنترل کردیم، بهبود یک واحدی در رفاه eudaimonic تقریبا 273 دلار استرالیا در قیمت‌های سال 2008 بود (در مقیاسی از 0 تا 6 اندازه‌گیری شد). این معادل حدود 387 دلار استرالیا در قیمت های سال 2023 است.

این تقریبا سه برابر ارزش 93 دلار استرالیا تخمین زده شده برای تغییر واحد در رضایت از زندگی است (محدوده مقیاس 0-10).

از آنجایی که این دو مقیاس دامنه متفاوتی دارند، افزایش یک واحدی در بهزیستی eudaimonic دشوارتر از افزایش یک واحدی در رضایت از زندگی خواهد بود.

تفاوت در ارزش ها قابل توجه است و اهمیت بهبود رفاه eudaimonic را برجسته می کند.

وقتی هر دو معیار را با هم مدل کردیم، مقادیر تا حدودی کاهش یافت زیرا این دو مفهوم در برخی معیارها همپوشانی دارند. اما ارزش eudaimonia به طور قابل توجهی بزرگتر باقی ماند.

این پیامدها برای تصمیمات روزمره مرتبط هستند.

دولت‌ها در سراسر جهان به طور فزاینده‌ای در حال سرمایه‌گذاری در آنچه برنامه‌ریزان آن را «محله‌های 15 یا 20 دقیقه‌ای» می‌نامند، می‌کنند که ساکنان را قادر می‌سازد تا برای برآورده کردن بیشتر نیازها در این چارچوب زمانی سفر کنند.

این ابتکارات معمولا در زمینه‌های محدودی مانند کاهش اتکا به خودروها، کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و صرفه‌جویی در زمان سفر توجیه می‌شوند.

اما ارزش عمیق‌تر آنها در جای دیگری نهفته است - در تعاملات اجتماعی معنادار، استقلال، مشارکت اجتماعی و هدف مشترک که از این ابتکارات ناشی می‌شود.

اینها دقیقا اجزای رفاه eudaimonic هستند. اگر این مقدار محاسبه نشود، مورد سرمایه‌گذاری در مکان‌های محلی به طور سیستماتیک دست کم گرفته می‌شود.

ما اولین قدم عملی را پیشنهاد می کنیم: گنجاندن رفاه eudaimonic به عنوان یک ارزش شناخته شده در دستورالعمل های ارزیابی برای سیاست گذاری و برنامه ریزی حمل و نقل.

در ابتدا، این می تواند به عنوان یک آزمون حساسیت انجام شود تا به تصمیم گیرندگان نشان دهد که چه تفاوتی در گنجاندن یا حذف این مزیت ایجاد می کند.

با گذشت زمان، با رشد پایه شواهد، باید به بخشی استاندارد از محاسبه تبدیل شود.

اگرچه مطالعه ما محدودیت هایی دارد زیرا بر اساس داده های جمع آوری شده دو دهه پیش است، اما نشان می دهد که رویکرد رفاه فعلی بسیار محدود است.

یافته‌های ما نشان می‌دهد که ما باید از نظر سیاسی و اقتصادی برای رشد شخصی، ارتباطات اجتماعی، مشارکت اجتماعی و ایجاد معنا ارزش قائل شویم.

اگر همانطور که دولت‌ها به طور فزاینده پیشنهاد می‌کنند، در مورد ساخت شهرهایی که از شکوفایی انسان حمایت می‌کنند، جدی باشیم، این یافته‌ها به ما کمک می‌کند تا شروع کنیم به معنای واقعی شکوفایی.

جان استنلی و همکاران، ارزش گذاری رفاه eudaimonic: یک قطعه گمشده از اره منبت کاری اره مویی ارزیابی حمل و نقل، دیدگاه های بین رشته ای تحقیقات حمل و نقل (2026). DOI: 10.1016/j.trip.2026.102145

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →