شمال استرالیا یک "قایق نجات" برای ماهی های اره سبز در معرض خطر انقراض است
ماهی ارهای سبز که با بدن دراز و کوسهمانند و «اره» دندانهدار در جلوی سرشان متمایز میشود، عمدتا به دلیل صید بیرویه و از دست دادن زیستگاه در آستانه انقراض هستند.
ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط Robert Egan
این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
ماهی ارهای سبز که با بدن دراز و کوسهمانند و «اره» دندانهدار در جلوی سرشان متمایز میشود، عمدتا به دلیل صید بیرویه و از دست دادن زیستگاه در آستانه انقراض هستند.
با این حال، مطالعهای از مرکز اکوسیستمهای آبی پایدار دانشگاه مرداک، در موسسه هری باتلر، نشان داد که شمال استرالیا، بهویژه استرالیای غربی، میتواند نقش مهمی در بهبود این گونه داشته باشد.
به رهبری جک اینگلبرشت، دانشیار پژوهشی فوق دکترا و دانشیار دیوید مورگان، تیمی از دانشگاه مرداک، با حمایت مؤسسه علوم دریایی استرالیای غربی، بنیاد Save Our Seas و BCI Minerals، دههها تحقیق در مورد ارهماهی سبز را برای ارائه منبعی حیاتی برای هدایت حفاظت از محیط زیست در آینده بررسی کردهاند.
این یافته ها در مجله Reviews in Fish Biology and Fisheries منتشر شده است.
اینگلبرشت گفت: «فردیناندو بوئرو، جانورشناس مشهور، به بهترین وجه این را گفت: «شما نمیتوانید از چیزی که نمیدانید محافظت کنید».
بهروز ماندن در تحقیقات در مورد هر موضوعی فوقالعاده دشوار است، بهویژه زمانی که اطلاعات زیادی برای پوشش دادن وجود دارد. در نهایت، اگر کارشناسان حفاظت از گونههایی را که میخواهند از آن محافظت کنند به طور کامل درک نکنند، نمیتوانند مناسبترین طرحهای بازیابی را اجرا کنند.»
او گفت: «با ترکیب دانش فعلی در مورد ارهماهی سبز، ما میخواستیم منبعی همهجانبه برای هدایت تلاشهای حفاظتی و پژوهشگران فراهم کنیم.
این بررسی نشان داد که شمال استرالیا یکی از آخرین سنگرهای باقی مانده برای اره ماهی سبز است.
اینگلبرشت گفت: «اگرچه این گونه از بخشهای وسیعی از محدوده تاریخی خود، از جمله بخشهایی از آفریقا و جنوب آسیا ناپدید شده است، شمال استرالیا هنوز برخی از آخرین جمعیتهای دست نخورده باقی مانده در هر نقطه از زمین را پشتیبانی میکند.
اینگلبرشت تأکید کرد که این احتمالا تأثیر مثبتی بر تحقیقات ارهماهی سبز در استرالیا داشته است.
"برای تحقیق در مورد چیزی، ابتدا به نمونه هایی برای مطالعه نیاز دارید. به طور طبیعی، فرصت ها برای تحقیقات اره ماهی سبز در مناطقی که این گونه هنوز در تعداد نسبتا بالایی وجود دارد، بیشتر خواهد بود."
او گفت: "بررسی ما نشان داد که برای چندین دهه، استرالیا پیشرو جهانی در تحقیقات ماهی اره سبز بوده است. این تا حدی به این دلیل است که جمعیت اره ماهی سبز در بسیاری از کشورها از بین رفته است، اما هنوز در استرالیا وجود دارد."
"خوشبختیم که عوامل اصلی کاهش جهانی ماهی اره ای در شمال استرالیا شدیدتر هستند."
جالب اینجاست که وقتی به انواع خاصی از اطلاعات تولید شده نگاه کردیم، متوجه شدیم که استرالیا نیز تقریبا در تمامی زیرشاخه های اصلی تحقیقات مربوط به اره ماهی سبز پیشرو بوده است.
این بررسی همچنین چندین شکاف دانش کلیدی را شناسایی کرد که تا زمانی که به آنها رسیدگی نشود، مانع از تلاشهای بازیابی خواهد شد.
متأسفانه، وقتی نوبت به مناطق تحقیقاتی مرتبط با حفاظت میشود - اندازه جمعیتهای باقیمانده، مکانهای زیستگاه حیاتی و تعداد افراد بالغ موجود در طبیعت - متوجه شدیم که در حال حاضر اطلاعات بسیار کمی در دسترس است.
اینگلبرشت همچنین گفت که استرالیا به دلیل موقعیت خود به عنوان رهبر جهانی در تحقیقات ارهماهی سبز، مسئولیت بیشتری برای حمایت از طرحهای بازیابی از طریق ورودیهای علمی دارد.
او گفت: "تحقیق مایه حیات حفاظت است. برای موفقیت، تلاش های بازیابی اغلب باید متناسب با گونه هایی باشد که برای آنها در نظر گرفته شده است. برای انجام این کار، شما نیاز به ورودی علمی دارید."
"زیست شناسان حفاظت از محیط زیست مسئولیت افزایش ابتکارات بازیابی از طریق تحقیقات را بر عهده دارند. اگر جمعیت اره ماهی سبز به کاهش ادامه دهد، این مسئولیت - این بار - بیشتر و بیشتر متوجه استرالیا خواهد شد."
علیرغم این مسائل، اینگلبرشت گفت که هنوز دلایلی برای خوش بین بودن در مورد نجات اره ماهی سبز از انقراض وجود دارد.
او گفت: "هنوز تمام نشده است. هنوز فرصت واقعی برای تغییر اوضاع وجود دارد. با حمایت صحیح، تحقیقات صحیح و اقدامات حفاظتی مناسب، می توانیم بقای اره ماهی سبز را تضمین کنیم. امیدوارم استرالیا نمونه ای باشد که بقیه جهان می توانند از آن پیروی کنند."
مورگان، که بیش از 25 سال تحقیقات اره ماهی را در استرالیا رهبری کرده است، اهمیت منطقه پیلبارا در استرالیای غربی را برجسته کرد.
مورگان گفت: «منطقه پیلبارا بهویژه به یکی از مهمترین مناطق جهان برای تحقیقات ارهماهی سبز تبدیل شده است، زیرا هنوز از جمعیت نسبتا سالم این گونه حمایت میکند و زیستگاه حیاتی را فراهم میکند.
"این فرصتی نادر به ما می دهد تا بفهمیم ماهی اره سبز چگونه از محیط خود استفاده می کند و تشخیص اینکه کدام اقدامات حفاظتی به بهترین وجه بهبود آنها را تسهیل می کند."
جک اینگلبرشت و همکاران، ارهماهی سبز در معرض خطر بحرانی (Pristis zijsron): دانش فعلی و جهتگیریهای آینده، بررسیها در بیولوژی ماهی و ماهیگیری (2026). DOI: 10.1007/s11160-026-10088-7
سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →
لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →
متن اصلی (انگلیسی)
Northern Australia is a 'lifeboat' for critically endangered green sawfish
Green sawfish, distinguished by their long, sharklike bodies and tooth-lined "saw" on the front of their heads, are on the verge of extinction, largely due to overfishing and habitat loss.