پرش به محتوای اصلی

شما آهنگ Emma Ogier را دوست خواهید داشت. فقط صبر کن

رولینگ استون۱۴۰۵ مهر ۱۶, پنجشنبه، ساعت ۲۳:۴۷حدود 9 دقیقه مطالعه

او با Bright Eyes و Dominic Fike ارتباط داشت و از Clairo، Gracie Abrams، Audrey Hobert و Ethel Cain فریادهایی دریافت کرد. اولین بازی آینده او یکی از بهترین های سال است

بهار گذشته، زمانی که Bright Eyes مجموعه‌ای از نمایش‌های پیروزمندانه سالگرد را برای آلبوم‌های همراه خود در سال 2005، I’m Wide Awake، It’s Morning و Digital Ash in a Digital Urn آغاز کرد، خواننده‌ای روی صحنه بود که طرفداران او را نمی‌شناختند. او موهای سبزه بلندی داشت و یک تیونگ تگزاسی داشت و قطعات Emmylou Harris را در آهنگ هایی مانند "We Are Nowhere And It's Now" و "Land Locked Blues" پخش می کرد.

طرفداران به اینستاگرام و ردیت رفتند و پرسیدند: «خواننده با لباس آبی کی بود که هماهنگ می‌کرد؟» برخی از کاربران چشم عقابی نام او را کشف کردند و وقتی هنرمند مرموز عکسی با مارشال وور و هریسون ویتفورد، همکاران قدیمی بریجرز منتشر کرد، متوجه ارتباط با جهان فیبی بریجرز شدند. شخصی نوشت: "من فقط منتظر فیبی هستم که درباره او پست بگذارد." و [برای اینکه] او منفجر شود.»

همان خواننده در مراسم ادای احترام تاد اسنایدر در ویلی نلسون Luck Reunion در ماه مارس اجرا کرد و برداشتی مضحک و تاثیرگذار از "مسیحی محافظه کار، جناح راست، جمهوری خواه، راست، سفید، مردان آمریکایی" خواند. و همین اواخر، او در آهنگ «شهر کوچک» دومینیک فیک آواز خواند و با او روی صحنه ظاهر شد و سؤالات بیشتری را برانگیخت. با اولین آلبوم او در راه است، این امر به طور قطع ادامه خواهد یافت.

بنابراین به ما اجازه دهید تا او را به طور رسمی معرفی کنیم: اما اوگیه ترانه‌سرای اهل هیوستون در اوایل دهه بیست زندگی‌اش است، و او اینجاست تا مدتی بماند - نه تنها به این دلیل که ثابت شده است که یکی از پرطرفدارترین خواننده‌های پشتیبان است، بلکه به این دلیل که موسیقی خودش واقعا در شرف منفجر شدن است (هیچ پستی از بریجرز یا شخص دیگری لازم نیست).

«عزیزم به من صدمه نزن» Ogier، یک خیره کننده مستقل و بسیار اعتیادآور با بیش از یک میلیون استریم در Spotify، توسط Clairo، Gracie Abrams، Audrey Hobert، Kevin Abstract، Ethel Cain و دیگران به اشتراک گذاشته شده است. و آلبوم او FLY 1111 که (به‌جا) در 11 نوامبر منتشر شد، یکی از شگفت‌انگیزترین و برجسته‌ترین آلبوم‌های سال است - ترکیبی قاتل از کانتری، فولک، راک مستقل، و تکان‌دهنده خالص، با 12 آهنگ که وقتی صحبت از واقعیت بیست و چند ساله به میان می‌آید، ضربه لرزه‌ای را به همراه دارد.

یا، همانطور که اوژیه می گوید، "تو نمی دانی لعنتی چگونه است/ دختری با این همه آرزو." انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

وقتی اوژیه آن آهنگ را اجرا می‌کند که «همه این رویاها» نام دارد، به جمعیت می‌گوید: «این یکی برای دختران است، برادر!» او اکنون در تماس زوم با پیراهن Black Keys با موهایش در دو بافته منظم آن را برای من می خواند. در زمان مصاحبه ما، اوژیر در خانه پدر و مادرش در هیوستون است، چند روز از اجرای برنامه در Austin City Limits ("به عنوان یک تگزاسی، آن را مریض خواهد کرد") و تا 23 سالگی (او در 9 اکتبر 2003 متولد شد، درست چند ماه قبل از شروع ضبط I'm Wide Awake از Bright Eyes).

او برای یکی از پر سر و صداترین ترانه سرایان موسیقی به طرز باورنکردنی روی زمین است، کسی که بلافاصله احساس می کنید سال هاست که می شناسید.

اما اجازه ندهید حالت سرد او شما را گول بزند: اوژیر فوق‌العاده جاه‌طلب و با اعتماد به نفس است، همانطور که تهیه‌کننده‌اش دیوید بارون چندین سال پیش با او آشنا شد، زمانی که اوژیه هنوز در دبیرستان بود. بارون که با Noah Kahan و Lumineers کار کرده است، به رولینگ استون می گوید: «او اساسا اینطور بود: «خب، من می خواهم در یک لیبل بزرگ حضور داشته باشم و دوست دارم جایزه گرمی را برنده شوم، و من نمی خواهم کار DIY را انجام دهم.» او می‌گوید، «و همچنین، من می‌خواهم روی فرش قرمز راه بروم.» من می‌گفتم: «صبر کن، چیزی نداری.» این را نگفتم، اما در ذهنم به آن فکر می‌کنم. اعتماد به نفس او دیوانه‌کننده بود.»

اوجیه باید موافقت کند. او می گوید: «من به طرز عجیبی اعتماد به نفس دارم. «من خودم این کار را انجام می‌دهم، این جور آدم‌ها را دارم. همیشه فکر می‌کردم در بسیاری از کارهایی که امتحان کردم خیلی خوب یا کمی خوب هستم. نمی‌خواهم این اشتباه یا چیز دیگری به نظر برسد، اما متوجه شده‌ام که با کانر اوبرست یا دومینیک فیک و کوین ابسترکت معاشرت می‌کنم، هرگز واقعا عصبی نیستم. در آن اتاق باشم، می توانم کمک کنم تا یک آهنگ بنویسم.»

او در چهار سال گذشته آهنگ ها را در FLY 1111 نوشت. "عزیزم به من صدمه نزن" که در سپتامبر 2025 ساخته شد، جدیدترین اثر است، در حالی که نزدیکتر "قدرت خصوصی" در اولین هفته تحصیل او در کالج در دانشگاه بلمونت در نشویل نوشته شده است. او با گیتار آکوستیک دلپذیر می خواند: «آیا واقعا من را می شناسی؟ اوژیه در سال 2022 شروع به حضور در بلمونت کرد و به دنبال مراحل برادر 24 ساله‌اش آیدان بود (او یک رشته موسیقی با تأکید بر صدا بود، اما قبل از سال آخر تحصیل را ترک کرد).

اوجیر و آیدان 16 ماه از هم فاصله دارند و به ندرت از یکدیگر جدا می شوند. او یکی از اعضای گروه اوست و سازهای مختلفی را در آلبوم می نوازد. او می گوید: «او بخش بزرگی از تیم من است و همیشه مدافع خوبی بوده است. او بیشتر از من خوش صحبت‌تر است و می‌تواند به اتاقی برود و طوری مرا توصیف کند که من نمی‌توانم.» مطالب مرتبط Nate Amos یک ترانه سرای تحسین شده است.

او مطمئن نیست که چگونه این اتفاق افتاده است @: با گروه باورنکردنی که نامشان نمادی است آشنا شوید.

همانطور که بارون به یاد می آورد، آیدان در ابتدا احساس می کرد که اولین آلبوم خواهرش باید یک آلبوم کانتری تمام عیار باشد، اما تهیه کننده احساس متفاوتی داشت. بارون می‌گوید: «من گفتم، فکر می‌کنم باید واقعا جسور باشیم و تا جایی که می‌توانیم جایگزین برویم و آهنگ‌ها را تا جایی که می‌توانیم پیش ببریم تا توجه مردم را جلب کنیم.» کار کرد: FLY 1111 ژانرها و دوره ها را با هم ادغام می کند، با یک وجه اشتراک این که صرفا همان چیزی است که Ogier به آن علاقه دارد. او می افزاید: «این دنیای او به ثبت رسیده است.

او خیلی چیزهای آلترناتیو را دوست دارد و هیپ هاپ را دوست دارد، اما او این عشق عظیم ترانه سرایان زن دهه نود را دارد، اما او دهه هفتاد را نیز دوست دارد. حقیقت این است که لازم نیست یک چیز باشد و نباید یک چیز باشد. من احساس می کنم بسیاری از بهترین هنرمندان این کار را انجام می دهند - آنها تحت تأثیر همه چیز قرار می گیرند و هیچ چیز به طور همزمان تبدیل به آنها می شود.

نمونه موردی: «همه این رویاها» و «دست‌های بسته» دارای آوازهای فیلتر شده و تحریف‌شده Ogier بر روی ریف‌های گیتار تهاجمی هستند، در حالی که در بین آن‌ها «Baby Don’t Hurt Me» یک آهنگ پاپ درخشان با الهام از آهنگ «Sweet Spot» جاستین بیبر قرار دارد (که باعث می‌شود استفاده از Ogier حتی غیرعادی‌تر از او نباشد. اثرات). سپس آهنگ Rocksteady/HeavyMetal که با همکاری سابقش، نوازنده Eden Joel، نوشته شده است. او به شوخی می‌گوید: «من و ادن می‌گفتیم: «ای رفیق، بیایید به داستان متمایل شویم». ما آهنگ را تا بعد از جدایی تمام نکردیم.

دیوید می‌گفت: «من واقعا این دمو را دوست دارم» و من می‌گفتم: «اوه خدای من، دیوید، من نمی‌خواهم در حال حاضر با ادن کار کنم!»

خوشبختانه، آنها مسیر را به پایان رساندند، و در نتیجه یک آتش سوزی مستقل و با احساس خوب ایجاد شد که با خطی که به طور هماهنگ فریاد می‌زنند به اوج می‌رسد: «ROCKSTEADY/ HEAVY METAL/FELING FUCKING FLY!» (اوژیه می گوید که او هنوز در حال کارگاه است که چگونه این لحظه ی جذاب را روی صحنه ارائه دهد). او درباره جدایی اش می گوید: «موسیقی برای ما همیشه کمی جدا بود. "پیدا کردن رابطه عاشقانه سخت تر از حمایت از یکدیگر بود. و این همان چیزی بود که آهنگ در نهایت درباره آن بود: به تکان دادن ادامه بده، من در کنارت هستم. این عشق لزوما آن چیزی نیست که بود، اما همچنان عشق به کسی است."

"زمین" که یکی از نکات برجسته آلبوم است، مدیتیشنی از مضامین اصلی آلبوم است: برخاستن، فرود آمدن، و ریشه کن کردن زندگی برای اجرای آهنگ های خود در سراسر جهان. اوژیه به زندگی در جاده می اندیشد - او در فیلی بی خواب است و به اثاثیه مادربزرگش فکر می کند و اینکه چگونه مراسم خاکسپاری او را از دست داده است. او می‌خواند: «حالا در فرودگاه می‌میرم/ هرگز فرود نمی‌آییم». "سعی می کنم دلتنگش نشوم اما لعنتی/این مرد من است."

اوجیر قبل از اینکه به جایی سفر کند، در هیوستون در کنار آیدان و برادر 19 ساله اش کوئن بزرگ شد. پدرش خانه‌های سفارشی می‌سازد، در حالی که مادرش کمک می‌کند و عمدتا روی جنبه طراحی داخلی کار می‌کند. هر سه خواهر و برادر اوجیه موزیسین هستند. او به شوخی می‌گوید: «والدین بیچاره ما احتمالا زمانی که همه ما می‌گفتیم: «می‌خواهیم موسیقی بسازیم!» کمی ترسیده بودند. اوژیه یک بچه تئاتر با امید رسیدن به برادوی بزرگ شد، اما در دبیرستان متمرکز بر هنر که می خواست در آن شرکت کند پذیرفته نشد.

زمانی که برای سال دوم وارد آن مدرسه شد، متوجه شد که دیگر به تئاتر اهمیت نمی دهد. او می‌گوید: «من می‌گفتم: «فقط می‌خواهم آهنگ بنویسم».

Ogier با گوش دادن به Indigo Girls، Switchfoot و هنرمند مورد علاقه اش، آرتا فرانکلین، بزرگ شد. اخیرا، او می گوید که با جودی سیل و جانشینان، خواننده و ترانه سرای دهه هفتاد آشنا شده است. او اولین تیم مدیریتی خود را زمانی که هنوز در دبیرستان تحصیل می کرد، در اوج بیماری همه گیر به دست آورد. اوضاع به سرعت به هم ریخت. او می‌گوید: «یکی از بچه‌ها از من خواست تا با برچسب جعلی او امضا کنم و سپس گفت که نمی‌خواهند با هم کار کنند و به پول من نیاز دارند. او چندین آهنگ با آنها منتشر کرده بود، اما یک EP به نتیجه نرسید - و او یک سال تلاش کرد تا از این معامله خارج شود.

او می‌گوید: «من شکست نخوردم، اما می‌گفتم: «اوه، همه چیز تمام شد». "فکر می‌کردم این قرار است بقیه عمر من باشد، و به نوعی تمام شده است." بنابراین من فقط در را قفل کردم و یاد گرفتم که چگونه آهنگ بنویسم."

بارون می‌گوید: «این برای او چیز مهمی نبود، اما در نهایت یک لحظه یادگیری بود. این دو در زمانی که اوژیر در بلمونت بود دوباره به هم متصل شدند و شروع به ضبط FLY 1111 کردند. او در اوایل سال جاری با Lost Highway قرارداد امضا کرد. او می‌گوید: «لوسیندا و ویلی عجیب و غریب و همه کسانی که در بزرگراه گمشده اصلی بودند، از بزرگترین تأثیرات من هستند. من می خواهم این میراث را ادامه دهم و این کار جالب ترانه سرایی را انجام دهم، جایی که تقریبا غیرقانونی است.»

خواندن متن کامل در رولینگ استونبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

You’re Going to Love Emma Ogier’s Music. Just Wait

She's linked up with Bright Eyes and Dominic Fike, and gotten shoutouts from Clairo, Gracie Abrams, Audrey Hobert, and Ethel Cain. Her upcoming debut is one of the year's best

همه‌ی اخبار فرهنگ و هنر