شما می توانید همه چیز را باور کنید
درست بود که تنها چند ساعت پس از شروع اولین نمایش عمومی مستند الیزابت هلمز در پنجشنبه گذشته، ایلان ماسک نمایشی از خودش را به نمایش گذاشت. در آن شب، ماسک در تگزاس از نمونه اولیه رودستر جدید این شرکت رونمایی کرد، خودرویی که گرانش را به چالش می کشد. تسلا چیزی را ساخت که تقریبا نصف یک حلقه ترن هوایی بود که رودستر از آن بالا رفت و سپس بهطور لحظهای وارونه آویزان شد و سپس اجرا کرد…
درست بود که تنها چند ساعت پس از شروع اولین نمایش عمومی مستند الیزابت هلمز در پنجشنبه گذشته، ایلان ماسک نمایشی از خودش را به نمایش گذاشت.
در آن شب، ماسک در تگزاس از نمونه اولیه رودستر جدید این شرکت رونمایی کرد، خودرویی که گرانش را به چالش می کشد. تسلا چیزی را ساخت که تقریبا نیمی از یک حلقه ترن هوایی بود که رودستر از آن بالا رفت و سپس به طور لحظه ای وارونه آویزان شد و سپس یک چرخش کنترل شده را اجرا کرد و به سمت زمین سر خورد. نسخه ی نمایشی کار کرد. در یک شیرین کاری دیگر، بشکه ای را بر روی یک نیمه کامیون غلت داد. هر مانور توسط پیشرانه های هوایی نیرو می گرفت که ماشین را به سمت فرود نرم هدایت می کرد.
نسخه ی نمایشی تاثیرگذار بود. اما با تماشای کلیپها، میتوانستم احساس کنم که مغزم برای پردازش چیزی که به من نشان داده میشد تقلا میکند. این واقعی بود؟ ماشین به صورت عمودی بالا رفت، چرخید و فرود آمد. اما ماسک، که شرکتهای بسیار موفقی ساخته است، همچنین مستعد ادعاهای عجیب و غریب است که همیشه به نتیجه نمیرسند. نمیتوانستم فکر نکنم که نمایش تسلا یا ماسک چه چیزی را از بین برده است. ماسک گفت: «این یک خودروی واقعی خواهد بود که در جادهها وجود دارد.
او به سرفصل های خودروهای پرنده ای که می خواست رسید، اما آیا این خودرو واقعا عرضه می شود؟ در حال حاضر دلایلی برای شک وجود دارد: خودروی نمایش داده شده در روز پنجشنبه حداقل تا سال 2028 تولید نخواهد شد و دارای 10 پیشرانه است که با 600 لیتر هوای فشرده نیرو می گیرند. نسخه پرنده رودستر "فقط دعوت" فروخته می شود. قیمت آن احتمالا نجومی است. و بنابراین ماسک دقیقا در اینجا دروغ نمی گوید. در عوض، او اعلامیههای جسورانه میکند و از مردم میخواهد که عهد او را برای اجرای آن به عنوان یک اصل ایمان بپذیرند.
بخوانید: [تصور کنید هر عامل هوش مصنوعی روی زمین همان دستمال کاغذی ارزان قیمت را بخرد]
کمتر از 48 ساعت بعد، خودم را دیدم که در یک سالن شلوغ نشسته بودم و در حال تماشای مستند جدید You Can See Everything، درباره بنیانگذار شرمسار و محکوم ترانوس، الیزابت هلمز، و همسرش، بیلی ایوانز بودم. در یک صحنه، هولمز و ایوانز با عجله در تلاش هستند تا سرمایهگذاران و استعدادهای تحقیقاتی را برای ساختن چیزی که از آن به عنوان Theranos 2.0 یاد میکنند، جذب کنند. این صحنه مسلما تنها بار در فیلم است که به نظر نمی رسد این دو پر از ترس وجودی باشند.
در طول تماسهای تلفنی و جلسات زوم، آنها اصطلاحات مخصوص به خود را به زبان میآورند و به شدت هیجانزده به نظر میرسند که اگر «گروه را دوباره جمع کنند» چه چیزی میتوانند بسازند. در پایان سکانس، از هولمز پرسیده می شود که چرا آخرین روزهای خود را با خانواده اش در حال ساختن یک شرکت می گذراند، و او پاسخ می دهد که این همان کاری است که او در اینجا روی زمین انجام می دهد. این یکی از معدود لحظاتی است که من با اطمینان او را باور می کنم.
به نظر می رسد هر آنچه را که او به شدت در مورد گناه خود باور دارد، به طور جدایی ناپذیری با این تصور که او به قول سیلیکون ولی، سازنده است، گره خورده است: شخصیتی با آژانس و رویا، با تحمل ریسک قابل توجهی که کارها را می سازد و از شکست نمی ترسد، زیرا او یک وسواس یکنواختی ممکن در مورد فشار دادن دارد.
این فیلم که بزرگترین افتتاحیه یک مستند در بیش از 20 سال گذشته را داشت، بسیار مناسب دوران پسا حقیقت است. کارگردانان مشترک، ناتان فیلدر و لنس اوپنهایم، مخاطب را با روایت غیرقابل اعتمادی دفن می کنند، به طوری که وقتی به پایان می رسید، احساس می کنید که در فیلم شرکت کرده اید. همچنین باعث خوشحالی، کمی دافعه و احساس دیوانه شدن در من شد. به این ترتیب، مستند حرکت در سالن اطلاعاتی آینههایی که همه ما در آن زندگی میکنیم را تکرار میکند.
اما چیزی که بیشتر از همه در مورد فیلم تقویتکننده بود - بیشتر از ناشناخته بودن احتمالی کسی یا هر چیزی - این است که چگونه عمل و تأثیر هولمز در سال 2026 یک انحراف به نظر نمیرسد. در واقع، رفتار او مظهر اخلاق فعلی سیلیکون ولی است.
زمانی که هولمز Theranos را ساخت، هولمز دانشجوی ترک دانشگاه با جاه طلبی های بی حد و حصر بود که خود را به سبک استیو جابز تغییر داد. جابز به قول معروف چیزهایی مانند «مردم نمیدانند چه میخواهند تا زمانی که آن را به آنها نشان دهی» میگوید، و هولمز، مانند جابز، هالهای از فردی را به نمایش میگذارد که آماده است آینده را به هر وسیلهای که لازم باشد به سمت حال بکشد. جابز به طور معمول به این وعده ها عمل کرد و بسیاری از پروژه ها را تا زمانی که برای توده ها آماده شد مخفی نگه داشت. هولمز برعکس عمل کرد و نسخه ای خارق العاده از محصولی را ارائه کرد که وجود نداشت، توانایی های واقعی را پنهان کرد و در مورد مسائل مالی دروغ گفت.
او تنها نبود؛ با گذشت زمان، ایده سازنده مترادف تر با ایده ها، جذابیت و مهارت یک بنیانگذار شد تا با خود محصولات. نیکیتا بیر، کارآفرین فناوری که اخیرا رئیس محصولات ایلان ماسک در X بود، آخر هفته در پاسخ به این مستند در پلتفرم نوشت: «من بنیانگذاران بیشماری شرکتهای فناوری سخت را تماشا کردم که محصولات تقلبی را در کنفرانسها ارائه میکردند. آنها مطالعات جعلی با اعداد مبهم داشتند. بیشتر بزرگسالان حاضر در اتاق آن را بهانه میکردند که «تقلید میکنند تا زمانی که آن را بسازی».
شکست برجسته هولمز و فروپاشی Theranos در سال 2018 کهن الگوی سازنده را از بین نبرد. در هر صورت، ساختار سیلیکون ولی عمیقا با طرز فکر سازنده در هم آمیخته شد. جعل کردن آن تا زمانی که آن را بسازید (البته به شرطی که کلاهبرداری آشکار نباشد) نتیجه ضروری صنعتی است که توسط سرمایه گذاران خطرپذیر تامین می شود، کسانی که اغلب در مراحل اولیه توسعه شرط بندی های استراتژیک روی پروژه ها انجام می دهند که محصولات هنوز فرضی هستند. و بنابراین، VCها به امید پرداختهای شگفتانگیز، پولهای غیرقابلحساب را برای ایدههای امیدوارکننده اما نیمهپهلو مصرف کردند.
شکستها نادیده گرفته میشدند، حتی بهعنوان لحظات ضروری یا آموزش پذیر تجلیل میشدند - مدرکی افتخارآمیز برای «مردی در عرصه» بودن. در سال 2022، پس از اینکه امپراتوری رمزنگاری سام بنکمن-فرید مشخص شد که یک طرح پونزی پیچیده است، نویسنده جان گانز استدلال کرد که در صنعتی که بر پایه شرطبندیهای بزرگ بنا شده است، مرز بین کلاهبرداران و خیالپردازان تا زمانی که همه چیز منفجر شود دشوار میشود. «این دوره جشنواره فایر سرمایهداری است: وعدههای عجیب و غریب و سپس یک خرابکاری مضحک».
بیشتر این عجله برای سرمایهگذاری ناشی از فرهنگی است که بهتدریج به دلیل ترس از دست دادن درآمدهای متزلزل صنعت بعدی درگیر شده است. میلیاردها ناگفته به ارزهای دیجیتال، سپس NFTها، Web3 و متاورس بدبخت ریخته شد. در کریپتو، کلاهبرداری های قالیبافی و طرح های پونزی فراوان بود. تقویتکنندههای آن چیزهایی مانند «از فقیر ماندن لذت ببرید». امروز ما در شرایطی زندگی میکنیم که بسیاری پیشنهاد میکنند که میتواند یک حباب هوش مصنوعی باشد، و همین ذهنیت همچنان ادامه دارد.
فقیر ماندن سرگرم کننده با ایده «طبقه زیردست دائمی» از افرادی که نتوانسته اند زودتر به تحصیل بپردازند جایگزین شده است و اکنون توانایی اقتصادی خود و به طور بالقوه عامل انسانی خود را به طور کامل از دست می دهند. مانند ترانوس، ارزهای دیجیتال و NFT، صنعت هوش مصنوعی با ادعاهایی مبنی بر اجتنابناپذیری و قدرت آینده آن تعریف میشود (مطمئنا، چتباتها و عوامل کدنویسی واقعی و قدرتمند هستند به گونهای که سایر فناوریها چنین نبودند).
به این ترتیب، هوش مصنوعی یک فناوری مبتنی بر ایمان است. تمایل فرد برای کار روی آن، شرط موفقیت اقتصاد جهانی روی آن، دوست داشتن آن، یا ترس از قدرت های آخرالزمان آن، معمولا بر اساس آن چیزی است که می توان تصور کرد که ممکن است تبدیل شود.
هشت سال گذشته صنعت فناوری را به حدی منحرف کرده است که می تواند احساس کند از محدودیت های واقعیت جدا نیست. اگر به دنبال آن هستید، می توانید آن را در سرفصل های همه جا ببینید. روز شنبه، یکی از بنیانگذاران آنتروپیک، جک کلارک، پیشنهاد کرد که تولید ناخالص داخلی ایالات متحده می تواند در چهار سال آینده به لطف پیشرفت سریع مبتنی بر هوش مصنوعی در بسیاری از صنایع، از حدود 30 تریلیون دلار به 44 تریلیون دلار جهش کند. این یکی از بزرگترین دورههای رشد در تاریخ ایالات متحده خواهد بود، پیشبینیای که بر اساس چیزی جز «تنظیم پارامترهای افراطی» یک مدل اقتصادی Anthropic که این شرکت در پاییز امسال منتشر کرد، نیست.
میتوانید آن را در دفترچههای IPO برای شرکتی مانند SpaceX ببینید، که در جاهطلبیهای خود هدف «گسترش نور آگاهی به ستارهها» و ابتکاراتی مانند استخراج سیارکها و گردشگری فضایی را شامل میشود. و در اوایل این ماه، ماسک خاطرنشان کرد که "این فوق العاده دیوانه کننده به نظر می رسد، اما من می بینم که مسیری به سوی SpaceX ارزش بیشتری نسبت به اقتصاد فعلی زمین دارد." میتوانید همه این ادعاها را خوشبینی فناوری بنامید یا همانطور که مارک آندریسن سرمایهدار مشهور در مانیفست سال 2023 خود نوشت، برای «شکوه جاهطلبی و دستاوردهای انسانی، پیشروی پیشرفت، ضروری است.
و تحقق پتانسیل هایمان.» شما همچنین می توانید آن را تخیلی حدسی بنامید.
تقریبا در نیمهی فیلم، هلمز به زندان میرود و فیلم مستند روی بیلی ایوانز، مردی که هولمز دو فرزند دارد، متمرکز میشود. با هولمز در زندان، ایوانز به راوی غیرقابل اعتماد او تبدیل شده است. همانطور که دیگران اشاره کردند، او همچنین یک لنز مفید برای درک دگرگونی دره سیلیکون است. ایوانز ظاهرا برند ماسک و آندریسن در زمینه سیگنالینگ را پذیرفته است. ما او را میبینیم که با اسلحه تیراندازی میکند، چارلی کرک را تمجید میکند، و در زیر ردای ناشناس به مردم X حمله میکند.
او ادعاهای بزرگی در مورد شرکت جدیدش دارد، اما به نظر می رسد تلخ است و قادر به پاسخگویی به سؤالات سخت در مورد آن نیست. روکش هیجانی که این زوج در مونتاژ Theranos 2.0 طرح می کنند با یک پارانویا و عصبانیت جایگزین می شود که مردم، از جمله احتمالا فیلدر، ممکن است سعی کنند او را پایین بیاورند.
همه اینها مرا متعجب کرد که اگر سیلیکون ولی به فروپاشی ترانوس امروز رخ می داد، چه واکنشی نشان می داد. انواع ارتجاعی در صنعت ممکن است اطراف هلمز جمع شوند و اصرار کنند که او خیلی زود است یا به زمان بیشتری نیاز دارد. آنها ممکن است با شدت بیشتری به مطبوعات به دلیل تلاش برای سرنگون کردن او حمله کنند (هولمز و ترانوس تلاش کردند تا علیه افشاگران و خبرنگاری که داستان را افشا کرده است انتقام بگیرند).
اعتماد به رسانههای سنتی در حال حاضر حتی کمتر از آن زمان است، و سیلیکون ولی دارای یک اکوسیستم قوی از پادکستهای بسیار محبوب و صنعت پسند و سازندگانی است که میتوانند از روایت هلمز حمایت کنند. به عنوان مثال، ایوانز هفته گذشته در پادکست محبوب All-In ظاهر شد. X اکنون متعلق به ماسک است. حقیقت بیشتر طول می کشد تا آشکار شود. در برخی موارد، ممکن است تقریبا بی ربط به نظر برسد. خشم جهانی که Theranos در سال 2015 جرقه زد، زمانی که برای اولین بار اخباری مبنی بر اینکه چیزی عمیقا اشتباه است، ظاهر شد، اکنون عجیب به نظر می رسد.
بیر در پست X خود در مورد هولمز نوشت: «وقتی مردم می پرسند که او تا اینجا چگونه بوده است، تا حد زیادی با دوره ای که او این کار را انجام داده است توضیح داده می شود. "و زمانی که جهان ناگهان از خواب بیدار شد، گرفتار شد." من با بخش اول بیانیه بیر موافقم و با قسمت دوم مخالفم. برند هذیان که هولمز را تعریف کرد و بازی معرفتشناختی پیچیدهای که شما میتوانید همه چیز را ببینید هنوز عمیقا در صنعت جا افتاده است. هیچ کدام از اینها به این معنی نیست که همه افراد در سیلیکون ولی درگیر کلاهبرداری گسترده و قابل اثباتی شبیه ترانوس هستند.
اما کارآفرینان امروزی جرأت پیدا کردهاند که حتی ادعاهای عجیبتری درباره آینده داشته باشند، و تجزیه و تحلیل اینکه چه چیزی واقعی است، چه چیزی آگاهانه جعلی است و چه چیزی با حسن نیت یا بد ارائه میشود، دشوارتر از همیشه است.
در پاسخ به پست بیر، جیسون کالاکانیس، سرمایهگذار و یکی از مجریان All-In، اشاره کرد که توضیحات بیر قبل از ارائه ردی مناسب برای یک سازنده واقعی، "حقیقت زیادی" داشت - هوش مصنوعی به زودی مشکل Theranos را حل خواهد کرد: "در ده سال آینده، یک محصول آزمایش خون ظاهر میشود که مردم را وادار میکند: خیلی زود!»
سازنده هرگز اشتباه نمی کند. اگر چیزی باشد، آنها فقط زود هستند. آینده در راه است. فقط ایمان داشته باش
متن اصلی (انگلیسی)
You Can Believe Everything
It was fitting that, just hours after the first public screenings of the Elizabeth Holmes documentary began last Thursday, Elon Musk put on a show of his own. That night, in Texas, Musk unveiled the company’s new Roadster prototype, a car that would defy gravity. Tesla built what was roughly one-half of a roller-coaster loop, which the Roadster climbed before momentarily hanging upside down and then executing a…