شهادت سالی رونی یک اثر تخیلی است

سالی رونی با افشای تضادهای افرادی که به وضوح اخلاقی خود متقاعد شده اند، یک حرفه ادبی ایجاد کرده است. اکنون رمان نویس ایرلندی با تناقض خود مواجه است: او که از تحریم های فرهنگی به عنوان ابزار فشار سیاسی دفاع می کند، دیده است که کتاب هایش از فروش در بریتانیا پس از تعهدش برای تامین مالی سازمانی که دولت بریتانیا آن را تروریستی اعلام کرده است، خارج شده است.

چیزی تقریبا بدیع در مورد این مخمصه وجود دارد، زیرا داستان رونی به دلیل همدلی و حساسیت آن نسبت به شکاف بین اصول مردم و رفتار آنها تحسین می شود، اما کنشگری او شامل قضاوت های محکم تری در مورد اینکه کدام نهادها شایسته مشارکت فرهنگی هستند، است.

این تضاد یک سوال را ایجاد می کند: آیا تخیل اخلاقی که رونی را به یک رمان نویس با استعداد تبدیل می کند، لزوما او را به یک راهنمای سیاسی قابل اعتماد تبدیل می کند؟ آیا این واقعیت که رونی یک نویسنده بزرگ است باعث می شود که او را به عنوان یک شخصیت بزرگ سیاسی در نظر بگیرند؟

در آگوست 2025، رونی از کتاب‌ها و اقتباس‌های تلویزیونی‌اش برای «اقدام فلسطین» که بریتانیا ماه قبل به دنبال عملیات‌های اقدام مستقیم، از جمله نفوذ در پایگاه نیروی هوایی سلطنتی، آن را به عنوان یک سازمان تروریستی معرفی کرده بود، متعهد شد.

روز چهارشنبه، ناشر فابر اعلام کرد که دیگر نمی تواند از درآمد بریتانیایی رونی بگذرد. بر اساس قانون مبارزه با تروریسم بریتانیا، ارائه پول با دانستن یا داشتن دلایل منطقی برای سوء ظن استفاده از آن برای تروریسم، می تواند یک جرم جنایی محسوب شود.

در مورد رونی، فابر نیازی به حدس و گمان در مورد نیات او نداشت: او خودش آنها را اعلام کرده بود. با موافقت او، ناشر عرضه کتاب های او را در بریتانیا متوقف کرد.

رونی روی تصمیم خود ایستاد. او در بیانیه ای در 14 اکتبر گفت که "کاملا آماده پذیرش عواقب آن است."

تقریبا بلافاصله، برخی از هواداران او را به عنوان یک شهید آزاده بیان کردند. هدی عموری، یکی از بنیانگذاران اقدام فلسطین، این عقب نشینی را حمله به آزادی بیان خواند.

اما دقیقا چه چیزی باعث می‌شود رونی قهرمان آزادی بیان در این قسمت شود؟

تا به حال، با وجود مخالفت صریح او با سیاست‌های اسرائیل، فروش کتاب‌های او در بریتانیا ادامه داشت. مانع فوری زمانی بوجود آمد که او قصد خود را برای هدایت درآمد به یک سازمان ممنوعه قانونی اعلام کرد. تصمیم فابر مربوط به عواقب بالقوه پرداخت پول به او بود، نه اعتراض به نظرات بیان شده در رمان ها یا اظهارات سیاسی او.

پذیرفتن این پیامدها، مطمئنا نشان‌دهنده اعتقاد است، اما به خودی خود ثابت نمی‌کند که تصمیم او عاقلانه بوده یا اینکه اعمال قانون معادل سانسور است.

کنایه دیگری در اینجا وجود دارد و آن پیش از جنجال فعلی است. در سال 2021، رونی به دلیل حمایت از جنبش بایکوت به رهبری فلسطینیان، موافقت نامه ترجمه عبری برای دنیای زیبا، کجا هستی را رد کرد. او قبلا تصمیم گرفته بود که ملاحظات سیاسی می تواند تعیین کند که کتاب هایش کجا و از طریق چه کسانی به دست خوانندگان می رسد.

اکنون کتاب‌های خودش در بریتانیا به دلیل تعهد سیاسی او در دسترس نیست.

تحریم قبلی رونی داوطلبانه بود، در حالی که تصمیم فابر ناشی از مسئولیت کیفری احتمالی بود، و منتقدان ممنوعیت اقدام فلسطین استدلال می‌کنند که قدرت‌های ضد تروریسم بریتانیا اعتراض مشروع را تهدید می‌کنند. بررسی دیوان عالی که در نوامبر پیش بینی می شود می تواند شرایط قانونی را تغییر دهد. اما دادگاه ها هر چه تصمیم بگیرند، تمایل رونی به پذیرش عواقب تعهد خود به تنهایی نمی تواند شایستگی این انتخاب را حل کند. رمان‌های او مملو از شخصیت‌هایی است که اطمینان از اصولشان از درک آنها از پیامدها بیشتر است.

سوالی که وضعیت مخمصه او حلق آویز می شود این است که آیا محکومیت صرفا به این دلیل که دارنده آن مایل است برای آن هزینه بپردازد شایسته تحسین است؟